Liga Obrony Suwerenności

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Liga Obrony Suwerenności
Skrót LOS
Lider Wojciech Podjacki
Data założenia 3 maja 2002
Adres siedziby ul. Wita Stwosza 73 p. 1/2, 80-308 Gdańsk
Ideologia polityczna narodowy katolicyzm, narodowa demokracja, eurosceptycyzm, antyglobalizm
Poglądy gospodarcze solidaryzm
Liczba członków ok. 600 (2004)[1]
Barwy      biel
     czerwień
Obecni posłowie
0 / 460
Obecni senatorowie
0 / 100
Obecni eurodeputowani
0 / 51
Obecni radni wojewódzcy
0 / 552
Strona internetowa
Lider Ligi Obrony Suwerenności Wojciech Podjacki

Liga Obrony Suwerenności (LOS) – polska partia polityczna założona 3 maja 2002 w Gdańsku z inicjatywy Wojciecha Podjackiego, zarejestrowana 26 września 2002 przez Sąd Okręgowy w Warszawie.

LOS utworzyli działacze dotychczasowego Polskiego Frontu Narodowego (wcześniejszego m.in. Narodowego Frontu Polskiego i Związku Białego Orła) oraz innych środowisk o charakterze narodowym z Pomorza, Śląska i Mazowsza. Obecnie partia posiada struktury we wszystkich województwach. Najsilniejsze oddziały funkcjonują na Pomorzu, Śląsku, Mazowszu, Warmii i Mazurach, Podlasiu oraz w województwie kujawsko-pomorskim.

Siedziba władz organizacji mieści się w Gdańsku. Godłem partii jest Orzeł Biały w koronie na tle biało-czerwonych konturów Polski, trzymający w szponach monogram LOS. Za swojego patrona organizacja uznała króla Bolesława Chrobrego. Dzień 18 kwietnia (data koronacji Bolesława Chrobrego na króla Polski w 1025) jest obchodzony jako święto ugrupowania[2]. Partia wydaje pismo społeczno-polityczne „Polski Szaniec” oraz Biuletyn Informacyjny „Patriota”[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

2002[edytuj | edytuj kod]

Krótko po swoim powstaniu Liga Obrony Suwerenności Polski wzięła udział w wyborach samorządowych 27 października 2002. Przewodniczący Wojciech Podjacki został kandydatem na prezydenta Gdańska (zajął przedostatnie, 10. miejsce)[4]. Działacze partii startowali też do rady tego miasta[5].

2003[edytuj | edytuj kod]

Partia wzięła aktywny udział w kampanii przed referendum, które odbyło się 7 i 8 czerwca 2003, w sprawie wstąpienia Polski do UE. Prowadziła szeroką zakrojoną działalność informacyjną mającą na celu przekonanie głosujących do zajęcia negatywnego stanowiska wobec akcesu Polski do Unii[3].

2004[edytuj | edytuj kod]

Z inicjatywy Wojciecha Podjackiego i pod egidą LOS powstał Komitet Obrony Suwerenności Polski, przekształcony później w Konfederację Polski Suwerennej. Komitet skupiał kilkanaście organizacji narodowych, które sprzeciwiały się wejściu Polski do UE oraz ogłosiły bojkot wyborów do Parlamentu Europejskiego, które odbyły się 13 czerwca 2004.

2005[edytuj | edytuj kod]

LOS wzięła udział w wyborach parlamentarnych 25 września 2005. Partia weszła w skład Komitetu Wyborczego Ruch Patriotyczny, w ramach którego sprzymierzyła się z Ruchem Odbudowy Polski, Ruchem Katolicko-Narodowym oraz Przymierzem dla Polski. Ruch Patriotyczny uzyskał 1,05% głosów[6]. Po wyborach LOS postanowiła kontynuować samodzielną działalność polityczną.

2006[edytuj | edytuj kod]

Liga wzięła udział w wyborach samorządowych 12 listopada 2006. W Gdańsku LOS wszedł w skład Komitetu Wyborczego Wyborców „Solidarny Gdańsk”, natomiast w innych rejonach kraju działacze partii kandydowali z list lokalnych komitetów o charakterze narodowym.

2007[edytuj | edytuj kod]

Partia nie wzięła udziału w wyborach parlamentarnych w 2007.

2009[edytuj | edytuj kod]

LOS nie wzięła udziału w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009. 20 września podpisała porozumienie o współpracy ze Stronnictwem Ludowym „Ojcowizna”.

2010[edytuj | edytuj kod]

Liga Obrony Suwerenności zawierała kolejne porozumienia o współpracy z ugrupowaniami o charakterze narodowym – m.in. z Ruchem Ludowo-Narodowym, Polskim Ruchem Uwłaszczeniowym, Obozem Narodowo-Radykalnym, Obozem Wielkiej Polski i Domem Ojczystym[7]. Nie poparła żadnego kandydata w wyborach prezydenckich. W sierpniu weszła w koalicję przed wyborami samorządowymi z Samoobroną RP, Ligą Polskich Rodzin, Domem Ojczystym, Prawicą Rzeczypospolitej i Stowarzyszeniem „Kupcy znad Motławy”, tworząc Komiet Wyborczy Wyborców „Solidarny Gdańsk”[8]. Szef LOS Wojciech Podjacki został kandydatem tego komitetu na prezydenta Gdańska, zajmując przedostatnie, 6. miejsce[9].

2011[edytuj | edytuj kod]

W wyborach parlamentarnych w 2011 LOS zarejestrowała 4 kandydatów do Senatu. Zostali nimi: Ryszard Streich w okręgu bydgoskim, Andrzej Jerzy Grabowski w okręgu białostockim, Wojciech Podjacki w okręgu gdańskim i Anna Konklewska w okręgu elbląskim[10]. Wszyscy w swoich okręgach wyborczych zajęli ostatnie miejsca.

2013[edytuj | edytuj kod]

Na przedterminowe wybory samorządowe w Elblągu LOS zawarła porozumienie z Solidarną Polską, na mocy którego wystawiła z jej listy kandydata na radnego miasta[11] (Solidarna Polska nie zdobyła mandatów).

2014[edytuj | edytuj kod]

Działacze partii nie wystartowali w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014. Grupa z nich wzięła natomiast udział w wyborach samorządowych, startując z list Prawa i Sprawiedliwości (jak w Gdańsku, gdzie rekomendowany przez Prawicę Rzeczypospolitej[12] szef LOS był bliski uzyskania mandatu radnego miasta, czy też w Opolu) bądź z ramienia lokalnych komitetów (np. w Lęborku[13]). W gminie Boruty-Pianki polityk LOS Marek Moczulski przegrał wybory na wójta, startując z ramienia Mazowieckiej Wspólnoty Samorządowej[14].

2015[edytuj | edytuj kod]

W wyborach prezydenckich w 2015 LOS poparła kandydata PiS Andrzeja Dudę[15]. W wyborach parlamentarnych nie wzięła udziału.

2018[edytuj | edytuj kod]

Partia po raz pierwszy nie wzięła udziału w wyborach samorządowych. Nasiliło się też jej krytyczne stanowisko wobec PiS i Andrzeja Dudy.

2019[edytuj | edytuj kod]

Ugrupowanie nie brało udziału w wyborach zarówno europejskich, jak i wyborach parlamentarnych.

Program[edytuj | edytuj kod]

Partia opowiada się za pełną suwerennością Polski. Sprzeciwiała się przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej. Opowiada się za całościową reformą ustrojową państwa. Postuluje między innymi zmniejszenie liczby posłów i senatorów, likwidację sejmików i zbędnych urzędów, likwidację przywilejów władzy, ponoszenie przez urzędnika odpowiedzialności za podejmowane decyzje, ograniczenie biurokracji, uproszczenie przepisów prawa i procedur administracyjnych, opodatkowanie banków i zagranicznych koncernów oraz preferencje dla rodzimych przedsiębiorstw i renegocjację dopłat unijnych dla polskich rolników. LOS opowiada się za ochroną polskiej gospodarki przed nieuczciwą konkurencją obcego kapitału. LOS opowiada się również za walką z drożyzną i bezrobociem, podwyższeniem płacy minimalnej, poprawą dostępu do opieki medycznej i szkolnictwa, tworzeniem mieszkań, żłobków i przedszkoli publicznych, a także wycofaniem polskich wojsk z Afganistanu. Partia sprzeciwia się wprowadzeniu w Polsce waluty euro[16].

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Członkowie partii dzielą się na członków zwykłych oraz rzeczywistych. Członkowie rzeczywiści posiadają większe prawa (m.in. prawo do wybierania władz organizacji i pełnienia w nich funkcji), ale również większe obowiązki[17].

Najwyższą władzę w partii pełni Walny Zjazd zwoływany raz na 5 lat, a w okresach pomiędzy zjazdami przewodniczący LOS, który stoi na czele Rady Politycznej[18].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]