Młodzież Wszechpolska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stowarzyszenie
Młodzież Wszechpolska
Prezes Adam Andruszkiewicz (od 21 marca 2015)
Profil działalności Narodowy solidaryzm, Narodowy katolicyzm
Data założenia 25 marca 1922 - Związek Akademicki Młodzież Wszechpolska, 2 grudnia 1989 - Stowarzyszenie Młodzież Wszechpolska
Nr KRS 0000156223
Data rejestracji 24 marca 2003
Status Stowarzyszenie
Siedziba Warszawa, Polska
Członkowie ok 3000 (Październik 2015)
Zasięg Polska i zagranica
Adres ul. Noakowskiego 10/12
00-666 Warszawa
Powiązania Związek Akademicki Młodzież Wszechpolska
Strona internetowa

Młodzież Wszechpolska (MW) – działająca w Polsce od 1989 organizacja młodzieżowa o podłożu nacjonalistycznym. W swoich dokumentach programowych deklaruje ona, że jej celem jest wychowywanie młodzieży w duchu narodowo katolickim i narodowo solidarnym. Kontynuuje działalność przedwojennego Związku Akademickiego „Młodzież Wszechpolska”, który nie działał w okresie 1939-1989. Młodzież Wszechpolska uważa się za spadkobiercę polskiego Obozu Narodowego, przede wszystkim Romana Dmowskiego.

Młodzież Wszechpolska jest (według swego statutu) organizacją społeczną o charakterze ideowo-wychowawczym, działającą na terenie całej Polski i skupiającą młodzież licealną i akademicką. Liczy ok. 3 tys. członków[potrzebny przypis].

W deklaracji ideowej z grudnia 1989 napisano m.in., że organizacja odwołuje się do kanonu zasad Jedynej, Prawdziwej, Świętej Wiary Katolickiej, wypowiada wojnę doktrynom głoszącym samowolę, liberalizm, tolerancjonizm i relatywizm oraz dąży do zbudowania katolickiego państwa narodu polskiego[1]. Naród został przedstawiony jako najwyższa wartość doczesna, natomiast ponad narodem jest Bóg.

Historia organizacji[edytuj]

Młodzież Wszechpolska została utworzona w Poznaniu 2 grudnia 1989 z inicjatywy m.in. Romana Giertycha. Na zjeździe założycielskim, który odbył się w Collegium Novum, przyjęto cztery podstawowe zasady programowe, dotyczące moralności (etyka katolicka), gospodarki (powszechna własność prywatna oraz zahamowanie nadmiaru obcego kapitału), polityki wewnętrznej (Polska rządzona przez Polaków, zgodnie z tradycją cywilizacji łacińskiej) oraz polityki zagranicznej (przeciwstawianiu się zagrożeniu ze strony Niemiec)[2]. Delegaci reprezentowali województwa: poznańskie, krakowskie, warszawskie, białostockie, konińskie, łódzkie, gdańskie, kaliskie, wrocławskie, bydgoskie. Spotkanie rozpoczęło odczytanie listu od wiceprezesa MW w latach 1930 – 31 mecenasa Jacka Nikischa[3].

Marsz Młodzieży Wszechpolskiej w 2013 roku.

Po 1989 roku struktury MW zaczęły się rozrastać. Koła organizacji zaczęły pojawiać się w coraz to większej ilości miejsc, ukazywały się ulotki i plakaty informujące o reaktywowaniu MW w Olsztynie, Białymstoku, Krakowie. W dniach 30 – 31 maja 1992 roku w Poznaniu zorganizowano Światowy Zjazd Młodzieży Wszechpolskiej z okazji siedemdziesięciolecia istnienia organizacji. W trakcie konferencji wygłoszono kilka referatów poświęconych zagadnieniom Kościoła, Narodu i Państwa. Z ogólnopolskich akcji, spory rozgłos MW uzyskała dzięki częstym sprzeciwom wobec Unii Europejskiej i nielegalnego wykupu polskiej ziemi oraz nieuczciwej prywatyzacji. Po 2000 roku Młodzież Wszechpolska posiada zorganizowane struktury we wszystkich dużych miastach Polski. Swoją dawną pozycją MW odzyskuje także na krajowych uczelniach wyższych. W 2002 r. w Sali Kolumnowej Sejmu RP uroczyście obchodzono 80. rocznicę powstania MW. Na zjeździe zostaje przyjęta nowa Deklaracja Ideowa. W tym samym roku nowym prezesem MW został wybrany Piotr Ślusarczyk. W wyborach samorządowych wielu działaczy MW uzyskało mandaty radnych[4].

Rok 2003 jest pierwszym rokiem w powojennej historii MW, kiedy zaczęła często występować w serwisach informacyjnych ogólnopolskich mediów. Stało się to za sprawą blokady portu we Władysławowie przed aborcyjnym statkiem Langenort[5]. W Dniu Niepodległości w sali NOT w Warszawie odbyła się uroczysta konferencja pod hasłem „Rola ruchu narodowego w odzyskaniu niepodległości”, a po jej zakończeniu kilkaset osób przemaszerowało ulicami stolicy. Konferencja ta była częścią największego od II wojny światowej obozu MW, który odbył się w Falenicy. Rusza również Akademia Orła, szkoła która przygotowywała wszechpolaków do udziału w życiu społeczno – politycznym kraju[6].

W 2004 roku zostają nowe władze MW. Prezesem zostaje Radosław Parda. MW współorganizuje Marsz Niepodległości w pierwszym dniu członkostwa Polski w Unii Europejskiej. W wyborach do Parlamentu Europejskiego kilku obecnych i byłych członków MW zdobywa mandaty (m.in. Wojciech Wierzejski i Sylwester Chruszcz). MW organizuje w okresie wakacyjnym zagraniczne wycieczki do Brukseli i Paryża podczas których rozdawano ulotki pro-life w języku angielskim i francuskim. Organizowana jest duża liczba obozów szkoleniowych MW. 4 grudnia obchodzona była 15. rocznica reaktywowania MW w sali NOT w Warszawie.

Kolejnym prezesem MW zostaje Marcin Kubiński, który objął to stanowisko w 2005 roku. W 84. rocznicę wybuchu III powstania śląskiego na Górę Św. Anny przybyło 160 działaczy. Najgłośniejszą akcją MW staję się Marszu Normalności w Warszawie, w którym wzięło udział 2 000 osób.[7]

Organizacja była uważana za młodzieżowe zaplecze Ligi Polskich Rodzin i była przez tę partię wspierana. Wsparcie owo widoczne było podczas wyborów parlamentarnych w 2005, gdy przewodniczący LPR zastępował członkami Młodzieży Wszechpolskiej niektórych działaczy Ligi Polskich Rodzin na listach wyborczych do Sejmu.  Oprócz Romana Giertycha parlamentarzystami zostają: Wojciech Wierzejski, Piotr Ślusarczyk, Radosław Parda, Krzysztof Bosak, Bogusław Sobczak, Szymon Pawłowski, Rafał Wiechecki, Daniel Pawłowiec, Przemysław Andrejuk, Marek Kawa i Arnold Masin. Zaraz potem nowym prezesem Młodzieży Wszechpolskiej zostaje Krzysztof Bosak. Po raz pierwszy w powojennej historii MW, wszechpolacy zasiadają w rządzie. Roman Giertych został wicepremierem i ministrem edukacji narodowej[8], a Rafał Wiechecki ministrem gospodarki morskiej[9]. W grudniu 2006 kierownictwo LPR ogłosiło, że zrywa związki z Młodzieżą Wszechpolską i zdecydowało się powołać nową organizację młodzieżową – Ruch Młodych LPR[10]. Decyzja Romana Giertycha była motywowana doniesieniami prasowymi o imprezie neonazistów, w której mieli brać udział członkowie Młodzieży Wszechpolskiej[11]. Okazało się jednak, że uczestnicy tej imprezy nie należeli do Młodzieży Wszechpolskiej[12].

Pod koniec 2006 roku zostają wybrane nowe władze MW z Konradem Bonisławskim jako prezesem na czele. W 2007 roku powstaje strona Wydziału Szkoleniowego MW (www.ws.mw.org.pl). Zorganizowano również obchody 85. rocznicy powstania Młodzieży Wszechpolskiej.

W następnym 2008 rok ciągłej intensyfikacji podlegają działania Wydziału Szkoleniowego. Wdrożony zostaje I stopień kanonu lektur obowiązkowych MW, co pozytywnie wpłynął na poziom formacji w organizacji. Najważniejszą akcją MW w tamtym roku była organizacja obchodów 90. rocznicy odzyskania niepodległości. Z tej okazji zorganizowano konferencję z udziałem ludzi nauki w sali NOT w Warszawie, a także Marsz Narodowej Dumy.

W 2009 roku MW obchodziła w Krakowie 20. rocznicę reaktywacji. Wiosną prezesem MW został wybrany Robert Winnicki[13].

W listopadzie 2012, po Marszu Niepodległości, jego organizatorzy, w tym Młodzież Wszechpolska, ogłosili powstanie Ruchu Narodowego. Pierwszy kongres RN odbył się w czerwcu 2013 w Warszawie, przemówienie na nim wygłosił m.in. honorowy prezes organizacji Robert Winnicki[14].

Zjazd wyborczy Młodzieży Wszechpolskiej w Częstochowie w 2015 roku

Prezesi Młodzieży Wszechpolskiej[edytuj]

  • Roman Giertych (2 grudnia 1989 – 1994)
  • Damian Pukacki (1994–1995)
  • Dariusz Wasilewski (1995–1997)
  • Piotr Sosiński (luty 1997 – 23 października 1999)
  • Wojciech Wierzejski (23 października 1999 – 24 czerwca 2000)
  • Maciej Twaróg (24 czerwca 2000 – 15 lipca 2002)
  • Piotr Ślusarczyk (15 lipca 2002 – 7 lutego 2004)
  • Radosław Parda (7 lutego 2004 – 16 kwietnia 2005)
  • Marcin Kubiński (16 kwietnia 2005 – 7 listopada 2005)
  • Krzysztof Bosak (7 listopada 2005 – 17 grudnia 2006)
  • Konrad Bonisławski (17 grudnia 2006 – 14 marca 2009)
  • Robert Winnicki (14 marca 2009 – 13 kwietnia 2013)
  • Tomasz Pałasz (13 kwietnia 2013 – 21 marca 2015)
  • Adam Andruszkiewicz (od 21 marca 2015)

Hymn Młodzieży Wszechpolskiej[edytuj]

Hymnem Młodzieży Wszechpolskiej jest Hymn Młodych Obozu Wielkiej Polski, śpiewany do melodii Warszawianki 1831 już od okresu przedwojennej działalności organizacji.

Młodzież Wszechpolska na Marszu Niepodległości. 11.11.2015.

Cele Młodzieży Wszechpolskiej[edytuj]

Organizacja stawia sobie za cel wychowanie członków w duchu wartości narodowych i katolickich. W związku z nasilającą się krytyką, MW modyfikuje ostatnio sposób działania, przedstawiając również program pozytywny (a nie tylko program sprzeciwu)[15]. Deklaruje, że nie jest jej celem działalność polityczna, choć może być podejmowana przez wychowanków, ale już nie w imieniu organizacji. Roman Giertych uważa, że Młodzież Wszechpolska zmienia łobuzów w porządnych ludzi. Jako przykład podaje Piotra Farfała, który w młodości był aktywnym działaczem neonazistowskim (m.in. wydawał neonazistowskie pismo Front), następnie zdobył wykształcenie i został wiceprezesem TVP z nadania koalicji PiS-LPR-Samoobrona[16].

Młodzież Wszechpolska wydawała także własne pismo „Wszechpolak”.

Działalność[edytuj]

Organizacja współorganizuje Marsz Niepodległości oraz organizuje Marsz Tradycji i Kultury. Ponadto zainicjowała akcje społeczne: „Pomocna dłoń” (jako pomoc dla studentów pierwszego roku), „Kupuj polskie”, „Polska flaga w polskim domu”, „Strajk szkolny” (protest wobec ograniczonemu programowi lekcji historii w szkołach)[17][18].

Krytyka[edytuj]

Jej członkowie wypowiadali się m.in. na temat homoseksualistów, wyrażając swoją niechęć do nich poprzez m.in. słownictwo powszechnie uznane za obraźliwe[19][20]. Organizacja została określana jako homofobiczna przez Human Rights Watch[21].

Sojusz Lewicy Demokratycznej w 2012 roku postulował delegalizację ONR i Młodzieży Wszechpolskiej za jawne i czytelne propagowanie faszyzmu podczas Marszu Niepodległości, a także za łamanie konstytucji i prawa[22]. Jerzy Stępień (były prezes Trybunału Konstytucyjnego) uznał wówczas wniosek za niezasadny, ale dodał, że „nie można pochwalać burd i haseł wznoszonych podczas demonstracji skrajnej prawicy, ale to cena, którą demokracja musi zapłacić[23]. Podkreślił również, że należy stawiać na edukację, a nie delegalizację[23].

14 grudnia 2013 roku na „na jednym z portali społecznościowych” Młodzież Wszechpolska opublikowała grafikę przedstawiającą gen. Wojciecha Jaruzelskiego (podpisany: „1981 stan wojenny”) i Jarosława Kaczyńskiego (podpisany: „2007 traktat lizboński”). Na grafice widniał napis „Pamiętamy twarze zdrajców[24]. Gazeta Polska Codziennie pisała wtedy o „skandalicznym zestawieniu” uznając to porównanie za atak na Lecha Kaczyńskiego oraz pisała również o burzy wśród internautów. Andrzej Gwiazda stwierdził, że „MW tym czynem przebiła podłości komunistycznej propagandy[24], a Stanisław Pięta z PiSu uznał, że „to przykre, że osoby uważające się za patriotów zestawiają wybitnego polskiego patriotę, który oddał życie w służbie dla Polski, z komunistycznym zbrodniarzem[24]. Artur Zawisza tłumaczył wtedy, że MW zastosowała skrót myślowy[25]. Sama organizacja tłumaczyła, że „grafika ta powinna prowokować do dyskusji na temat tego, czym dla suwerenności Rzeczypospolitej Polski było podpisanie Traktatu Lizbońskiego”, jednak uznała to porównanie za „niefortunne i nieuczciwe” i zadeklarowała, że „aby uniknąć takich nieporozumień w przyszłości, następne grafiki nawiązujące do tego tematu nie będą zawierać już podobnych niefortunnych porównań. Rzeczywiście powinny one przedstawiać wyłącznie sam fakt podpisania Traktatu Lizbońskiego przez śp. Lecha Kaczyńskiego, oraz wyraźnie nazywać go zdradą interesów narodowych[26].

Przypisy

  1. Deklaracja ideowa. mw.org.pl.
  2. Historia MW. mw.org.pl. [dostęp 8.07.2013].
  3. Młodzież Wszechpolska  » Historia MW. mw.org.pl. [dostęp 2015-11-16].
  4. Młodzież Wszechpolska  » Historia MW. mw.org.pl. [dostęp 2015-11-16].
  5. Młodzież Wszechpolska pikietuje "Langenort" (pol.). wiadomosci.wp.pl, 2003-06-25. [dostęp 2015-11-16].
  6. Wyborcza.pl. wyborcza.pl. [dostęp 2015-11-16].
  7. Wszechpolacy zorganizują "Paradę normalności". kobiety-kobietom.com. [dostęp 2015-11-16].
  8. LPR w rządzie, Giertych ministrem edukacji (pol.). Money.pl, 2006-05-05. [dostęp 2015-11-16].
  9. Rafał Wiechecki ministrem gospodarki morskiej (pol.). wiadomosci.wp.pl, 2006-05-05. [dostęp 2015-11-16].
  10. LPR zrywa z MW. gazetapodatnika.pl, 14 grudnia 2006.
  11. Giertych zrywa z Młodzieżą Wszechpolską. studente.pl, 12 grudnia 2006.
  12. Główne Wydanie Wiadomości 02.08.2007. tvp.pl, 12 października 2008.
  13. Młodzież Wszechpolska ma nowego prezesa. www4.rp.pl. [dostęp 2015-11-16].
  14. I kongres narodowców: „Tworzymy armię, która przywróci porządek”. wyborcza.pl. [dostęp 8.07.2013].
  15. Politycy o przyszłości Młodzieży Wszechpolskiej. gazeta.pl, 17 grudnia 2006.
  16. Giertych: MW zmienia łobuzów w porządnych ludzi. gazeta.pl, 17 grudnia 2006.
  17. Nasze akcje (pol.). mw.org.pl. [dostęp 2013-06-20].
  18. Robert Winnicki – lider Wszechpolaków. Wieczny student obala republikę (pol.). polityka.pl, 2012-11-20. [dostęp 2013-06-20].
  19. „Równość” vs. „normalność”. Gorąco na ulicach Łodzi. tvn24.pl, 14 lutego 2006.
  20. Portal Młodzieży Wszechpolskiej.
  21. Scott Long: Poland: Official Homophobia Threatens Human Rights; HRW Letter to Polish President Lech Kaczynski (ang.). hrw.org, 14 lutego 2006.
  22. SLD chce delegalizacji ONR i Młodzieży Wszechpolskiej (pol.). 12-11-2012. [dostęp 2013-11-05].
  23. a b Edukujmy, nie delegalizujmy (pol.). 16-11-2012. [dostęp 2013-11-05].
  24. a b c „GPC”: Wszechpolacy znieważyli Lecha Kaczyńskiego – „Pamiętamy twarze zdrajców” (pol.). [dostęp 2013-12-23].
  25. Piotr Markiewicz: Wszechpolacy nazwali Lecha Kaczyńskiego zdrajcą. Zawisza tłumaczy: „Skrót myślowy” (pol.). [dostęp 2013-12-23].
  26. Oświadczenie Prezesa MW 18.12.2013 (pol.). [dostęp 2013-12-23].

Linki zewnętrzne[edytuj]