Młodszy chorąży marynarki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oznaki stopnia:
Czapka młodszychorążymarynarki m.PNG
czapka garnizonowa
POL PMW dyst młodszy chorąży marynarki.svg
insygnia
POL PMW pagon1 młodszy chorąży marynarki.svg
Naramiennik
POL PMW pagon2 młodszy chorąży marynarki.svg
"lewy przód"

Młodszy chorąży marynarki (mł. chor. mar.) - wojskowy stopień podoficerski w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający młodszemu chorążemu w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Termin "chorąży" został zapożyczony przez floty wojenne z wojsk lądowych. Początkowo, podobnie jak i inne stopnie wojskowe chorąży był tytułem i dotyczył funkcji sprawowanych na okręcie. W hierarchii został umiejscowiony pomiędzy bosmanem, a porucznikiem. Chorążowie sprawowali funkcje nawigatorów, artylerzystów, kapelanów, cyrulików, płatników oraz zajmowali inne pomocnicze stanowiska na okrętach. W XVII wieku tytuł chorążego przekształcił się w stopień wojskowy.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

W Polsce stopień młodszego chorążego marynarki powstał w 1971, w związku z rozbudowaniem korpusu chorążych. Od momentu utworzenia umiejscowiony jest między starszym bosmanem sztabowym, a chorążym marynarki. W 2004 zlikwidowano korpus chorążych, a jego stopnie przeniesiono do korpusu podoficerów. Od 1971 młodszy chorąży marynarki jest odpowiednikiem młodszego chorążego.

Stopień wojskowy młodszego chorążego marynarki jest zaszeregowany dla grupy uposażenia nr 7, a w kodzie NATO określony jest jako OR-07.