Starszy marynarz (stopień wojskowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oznaki stopnia:
od 1921
Czapka-podoficer marynarki.JPG
czapka garnizonowa
POL PMW dyst starszy marynarz.svg
insygnia
POL PMW pagon1 starszy marynarz.svg
naramiennik
POL PMW pagonold starszy marynarz.svg
(1952–1956)
POL PMW pagon2 starszy marynarz.svg
„lewy przód”

Starszy marynarz (st. mar.) – stopień wojskowy w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający starszemu szeregowemu w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Tytuł marynarza wywodzi się z terminu majtka[potrzebny przypis], który był szeregowym członkiem załogi na statkach i okrętach. Marynarze także byli najniższym szczeblem stanu osobowego. Do ich obowiązków należało wykonywanie podstawowych prac pokładowych, takich jak dbanie o czystość jednostki, stawianie żagli oraz przeładowywanie amunicji. Z czasem, podobnie jak i inne tytuły marynarz przekształcił się w stopień wojskowy.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Stopień starszego marynarza powstał w Polsce w 1921, wraz z pozostałymi pierwszymi stopniami wojskowymi w Marynarce Wojennej. Wcześniej, od 1918 używano zapożyczonego z Wojsk Lądowych stopnia starszego szeregowego marynarki. Od 1921 starszy marynarz znajduje się w hierarchii pomiędzy marynarzem, a matem. Przez cały czas istnienia starszy marynarz jest odpowiednikiem starszego szeregowego.

Stopień wojskowy starszego marynarza jest zaszeregowany w grupie uposażenia nr 1, a w kodzie NATO określony jest jako OR-02.