Starszy bosman sztabowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oznaki stopnia:
od 1921
Czapka-podoficer marynarki.JPG
czapka garnizonowa
POL PMW dyst starszy bosman sztabowy.svg
insygnia
POL PMW pagon1 starszy bosman sztabowy.svg
naramiennik
POL PMW pagon2 starszy bosman sztabowy.svg
"lewy przód"

Starszy bosman sztabowy (st. bsm. szt.) - wojskowy stopień podoficerski w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający starszemu sierżantowi sztabowemu w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Bosman jest najstarszym podoficerskim tytułem stosowanym na okrętach. Z języka angielskiego boat swain (skrótowiec bosun) oznaczał kierującego pracą na łodzi. W Polsce termin bosman pojawił się w XVI wieku. Podobnie jak w innych marynarkach wojennych dotyczył osoby, która wykonywała rozkazy kapitana lub oficera i zajmowała się utrzymaniem porządku, konserwacją urządzeń, stawianiem żagli oraz wykonywaniem pozostałych prac pokładowych na okręcie. Z czasem, tak jak i inne tytuły bosman przekształcił się w stopień wojskowy.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

W Wojsku Polskim prowadzony w 1967 roku[1].. Został umiejscowiony w hierarchii pomiędzy bosmanem sztabowym, a młodszym chorążym marynarki. Od momentu utworzenia jest odpowiednikiem starszego sierżanta sztabowego. Stopień wojskowy starszego bosmana sztabowego jest tymczasowo utrzymany, z przeznaczeniem do likwidacji. W związku z tym nie jest zaszeregowany dla którejkolwiek grupy uposażenia, ani nie jest określony w kodzie NATO.

W Siłach Zbrojnych PRL należał do grupy podoficerów starszych[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. s. 411.
  2. Podręcznik dowódcy drużyny. s. 66.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979.
  • Ministerstwo Obrony Narodowej; Inspektorat Szkolenia: Podręcznik dowódcy drużyny; Szkol. 378/69. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.