Maja Barełkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maja Barełkowska
Ilustracja
Imię i nazwisko Marzena Barełkowska-Cyrwus[1]
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1962
Poznań
Zawód aktorka
Współmałżonek Piotr Cyrwus
Zespół artystyczny
Teatr Ludowy w Krakowie

Maja Barełkowska, właśc. Marzena Barełkowska-Cyrwus, wyst. też jako Maja Barełkowska-Cyrwus (ur. 6 lipca 1962 w Poznaniu) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna[2]. Absolwentka Wydziału Aktorskiego PWST w Krakowie (1985) i europeistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim[2]. Aktorka Teatru Ludowego w Krakowie.

Teatr[edytuj]

Pracę aktorki teatralnej zaczęła w 1989, w warszawskim Teatrze Polskim. W tym samym roku za rolę Maszy w spektaklu Trzy siostry otrzymała nagrodę za najlepszą rolę kobiecą przyznana przez Międzynarodowe Forum Młodej Krytyki na Przeglądzie Szkół Teatralnych w Łodzi.

W 1986 przeniosła się do Łodzi, gdzie do 1989 występowała w Teatrze im. Stefana Jaracza. Następnie w latach 1989-1992 grała w krakowskim Teatrze STU, po czym do 1997 była bez stałego etatu. Od 1997 jest aktorką Teatru Ludowego w Krakowie (Nowa Huta).

Spektakle teatralne (wybór)[edytuj]

  • 1984 – Terapia grupowa... (reż. Jerzy Jarocki, PWST)
  • Trzy siostry jako Masza
  • 1986 – Zaczarowana królewna (reż. Kazimierz Dejmek)
  • 1986 – Prawdziwe dzieje A-Ku jako Mniszka (reż. Jerzy Hutek)
  • 1987 – Wesele jako Panna Młoda (reż. Bogdan Hussakowski)
  • 1987 – Bunt komputerów jako Ewa (reż. Wojciech Kępczyński)
  • 1988 – Niebezpieczne związki jako Madame de Tourvel (reż. B. Hussakowski)
  • 1988 – Choinka u Iwanowów jako Służąca; Lew (reż. Waldemar Zawodziński)
  • 1989 – Gwiazdy na porannym niebie jako Maria (reż. W. Masiuk)
  • 1991 – Markietanki (według Opery za trzy grosze) jako Molly (reż. Krzysztof Jasiński)
  • 1991 – Słońce zachodzi jako Św.Michał; Papuga; Makabra (reż. Jules van Houtte)
  • 1994 – Wariat i zakonnica jako Zakonnica (reż. Wanda Laskowska)
  • 1994 – Gra snu jako Matka (reż. Marek Kalita)
  • 1995 – Czego nie widać jako Vicki – Brooke Ashton (reż. W. Laskowska)
  • 1998 – Wesołe kumoszki z Windsoru jako Pani Ford (reż. Jerzy Stuhr)
  • 1998 – Dziady, cz. III. Cela Konrada
  • 1999 – Pterodaktyle jako Grace (reż. P. Chołodziński)
  • 1999 – Zagraj to jeszcze raz, Sam jako Dziewczyna z muzeum (reż. Tomasz Obara)
  • 2000 – Krawiec jako Nana (reż. Piotr Chołodziński)
  • 2001 – Krąg personalny 3:1 jako Anna (reż. P. Chołodziński)
  • 2003 – Życie: trzy wersje (reż. Włodzimierz Nurkowski)
  • 2003 – Betlejem – misterium na Boże Narodzenie jako Żona Bartka / Matka (reż. W. Nurkowski)
  • Tango jako Eleonora (reż. P. Cyrwus)
  • 2004 – Kobieta mężna Joanna Beretta Molla (reż. P. Cyrwus)
  • 2004 – Królowa Śniegu (reż. W. Nurkowski)
  • 2004 – Zemsta jako Podstolina (reż. K. Jasiński)
  • 2005 – Apokalipsa homara jako Paige (reż. W. Nurkowski)
  • 2005 – Ryszard III jako Królowa Elżbieta (reż. J. Stuhr)
  • 2006 – Bajzel jako Magda (reż. Piotr Jędrzejas)
  • 2007 – Walentynki jako Walentyna (reż. P. Szumiec)
  • 2007 – Biesy jako Barbara Pietrowna Stawrogin (reż. K. Jasiński)
  • 2007 – Opowieści o zwyczajnym szaleństwie jako Matka (reż. Andrzej Celiński)
  • 2009 – Duety (reż. Włodzimierz Nurkowski)

Teatr Telewizji[edytuj]

Film[edytuj]

Na ekranie zadebiutowała w 1988 u boku doświadczonej już aktorki Anny Polony w siódmej części Dekalogu – cyklu filmowego Krzysztofa Kieślowskiego. Zagrała w nim skomplikowaną psychologicznie rolę studentki Majki, matki kilkuletniej dziewczynki, o którą postanawia zawalczyć (dziecko zostało bowiem adoptowane przez babcię, a własną matkę uważa za siostrę).

Wystąpiła także w kilku innych filmach oraz w popularnych serialach telewizyjnych.

Filmografia[edytuj]

Życie osobiste[edytuj]

  • Jest żoną aktora Piotra Cyrwusa, z którym poznała się na studiach i jeszcze podczas nich wzięli ślub[2]. Mają troje dzieci – Annę Marię, Mateusza i Łukasza.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]