Ryan Harrison

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy amerykańskiego tenisisty. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Ryan Harrison
Ryan Harrison
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Boca Raton
Data i miejsce urodzenia 7 maja 1992
Shreveport
Wzrost 185 cm
Masa ciała 84 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2007
Zakończenie kariery aktywny
Trener Grant Doyle
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 40 (17 lipca 2017)
Australian Open 2R (2013, 2017)
Roland Garros 2R (2013)
Wimbledon 2R (2011, 2012, 2017)
US Open 3R (2016)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 21 (17 lipca 2017)
Australian Open 1R (2012–2014)
Roland Garros W (2017)
Wimbledon QF (2017)
US Open QF (2012)

Ryan Harrison (ur. 7 maja 1992 w Shreveport) – amerykański tenisista, zwycięzca French Open 2017 w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Londynu (2012).

Kariera tenisowa[edytuj]

Od roku 2007 jest tenisistą zawodowym.

W grze pojedynczej Harrison wygrał 1 turniej rangi ATP World Tour, w lutym 2017 w Memphis na podłożu twardym w hali, a także osiągnął 1 finał.

Występując w rozgrywkach deblowych Amerykanin jest zwycięzcą 4 turniejów rangi ATP World Tour i finalistą 1 zawodów tego cyklu. W czerwcu 2017 został mistrzem French Open partnerując Michaelowi Venusowi. W finale pokonali 7:6(5), 6:7(4), 6:3 Santiago Gonzáleza i Donalda Younga[1].

W 2012 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Londynie w konkurencji gry pojedynczej. Odpadł z rywalizacji w 1 rundzie pokonany przez Santiago Giralda[2].

W 2012 zadebiutował w reprezentacji Stanów Zjednoczonych w Pucharze Davisa.

Najwyższą pozycją Harrisona wśród singlistów w rankingu ATP jest 40. miejsce (17 lipca 2017), a deblistów 21. pozycja (17 lipca 2017).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (1–1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 19 lutego 2017 Memphis Twarda (hala) Gruzja Nikoloz Basilaszwili 6:1, 6:4
Finalista 1. 30 lipca 2017 Atlanta Twarda Stany Zjednoczone John Isner 6:7(6), 6:7(7)

Gra podwójna (4–1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 10 lipca 2011 Newport Trawiasta Australia Matthew Ebden Szwecja Johan Brunström
Kanada Adil Shamasdin
4:6, 6:3, 10–5
Zwycięzca 2. 22 lipca 2012 Atlanta Twarda Australia Matthew Ebden Belgia Xavier Malisse
Stany Zjednoczone Michael Russell
6:3, 3:6, 10–6
Finalista 1. 19 lutego 2017 Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Steve Johnson Stany Zjednoczone Brian Baker
Chorwacja Nikola Mektić
3:6, 4:6
Zwycięzca 3. 7 maja 2017 Estoril Ceglana Nowa Zelandia Michael Venus Hiszpania David Marrero
Hiszpania Tommy Robredo
7:5, 6:2
Zwycięzca 4. 10 czerwca 2017 French Open, Paryż Ceglana Nowa Zelandia Michael Venus Meksyk Santiago González
Stany Zjednoczone Donald Young
7:6(5), 6:7(4), 6:3

Przypisy

  1. Grupa Wirtualna Polska, Roland Garros: Michael Venus pisze historię Nowej Zelandii. Wspólnie z Ryanem Harrisonem zdobył tytuł w Paryżu - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 10 czerwca 2017 [dostęp 2017-06-11] (pol.).
  2. Ryan Harrison Bio, Stats, and Results, Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2017-06-11] (ang.).

Bibliografia[edytuj]