Michał Sopoćko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławiony
Michał Sopoćko
prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1888
Juszewszczyzna (Nowosady)[1][2]
Data i miejsce śmierci 15 lutego 1975
Białystok
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 28 września 2008
Białystok
przez Benedykta XVI[3]
Wspomnienie 15 lutego
Patron Białegostoku
Szczególne miejsca kultu Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Białymstoku
Tablica pamiątkowa ku czci ks. Michała Sopoćki w sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie

Michał Sopoćko (ur. 1 listopada 1888 w Juszewszczyźnie, zm. 15 lutego 1975 w Białymstoku) – polski duchowny katolicki, teolog, doktor habilitowany teologii, spowiednik św. Faustyny Kowalskiej, założyciel Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Juszewszczyźnie w powiecie oszmiańskim na Wileńszczyźnie. Po ukończeniu szkoły miejskiej w Oszmianie wstąpił w 1910 do Seminarium Duchownego w Wilnie. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1914.

Działalność duszpasterska[edytuj | edytuj kod]

Pracował kolejno jako wikariusz w Taboryszkach (1914–1918), następnie jako kapelan Wojska Polskiego w Warszawie i Wilnie (1918–1932). Przez pięć lat pełnił obowiązki ojca duchownego w Seminarium Duchownym w Wilnie (1927–1932). 1 marca 1926 na podstawie rozprawy doktorskiej pt. „Etyka rodziny w prawodawstwie polskim” napisanej pod kierunkiem ks. prof. Franciszka Jehliczki uzyskał na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego stopień naukowy doktora teologii[4]. W 1926 został ojcem duchownym w seminarium wileńskim. Habilitował się w 1934 na Wydziale Teologii Katolickiej UW. Najdłużej pracował jako profesor teologii pastoralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie i w Wyższym Seminarium Duchownym w Białymstoku (1928–1962). Jako spowiednik św. Faustyny Kowalskiej zainteresował się kultem Miłosierdzia Bożego i stał się nie tylko jego głosicielem, ale również dał podstawy teologiczne tego kultu.

W czasie wojny ksiądz Michał Sopoćko pomagał w ratowaniu około stu Żydów, czym naraził się Niemcom i został skazany na rozstrzelanie[5]. W 1942 musiał opuścić Wilno. Jeszcze przed wojną utrzymywał kontakty z Urszulą Ledóchowską, która była przełożoną zakonu urszulanek, teraz siostry pomogły mu znaleźć schronienie. Do roku 1944 przebywał w Czarnym Borze (teraz małe miasteczko w pobliżu Wilna) u Felicji Węsławowicz[6][7].

Doprowadził on do namalowania obrazu Miłosiernego Chrystusa „Jezu ufam Tobie” według wskazówek siostry Faustyny, jego publicznego wystawienia w Ostrej Bramie oraz rozpowszechnienia broszur z jego reprodukcją[8]. Autor wielu publikacji poświęconych dobroci Jezusa, w tym trzytomowej – Miłosierdzie Boga w dziełach Jego[9].

Był założycielem zgromadzenia zakonnego Sióstr Jezusa Miłosiernego (1941).

Ostatnie chwile[edytuj | edytuj kod]

Zmarł 15 lutego 1975 w Białymstoku i pogrzebany został na cmentarzu parafii Wniebowzięcia NMP w Białymstoku. 30 listopada 1988 dokonano ekshumacji zwłok ks. Michała Sopoćki. Jego szczątki spoczywają obecnie w kościele pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego w Białymstoku (dzielnica Białostoczek).

Kult[edytuj | edytuj kod]

Beatyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym zakończył się w dniu 29 września 1993 i akta procesu zostały przekazane do Kongregacji ds. Beatyfikacji i Kanonizacji w Watykanie. Postulatorem procesu był ks. prałat Krzysztof Nitkiewicz.

W 2004 papież Jan Paweł II ogłosił dekret o heroiczności cnót ks. Michała Sopoćki. 17 grudnia 2007 papież Benedykt XVI uznał cud za wstawiennictwem księdza Michała Sopoćki. Uroczysta beatyfikacja miała miejsce 28 września 2008 w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Białymstoku. Przewodniczył jej abp Angelo Amato. Homilię wygłosił kard. Stanisław Dziwisz[10].

Władze kościelne reprezentowali: prymas Polski kardynał Józef Glemp, metropolita wileński kardynał Audrys Bačkis, metropolita mińsko-mohylewski arcybiskup Tadeusz Kondrusiewicz. Ze strony władz świeckich w uroczystości wzięli udział: Prezydent RPLech Kaczyński, ostatni Prezydent RP na UchodźstwieRyszard Kaczorowski, Marszałek SejmuBronisław Komorowski, prezydent Białegostoku Tadeusz Truskolaski.

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim w Polsce przypada w dniu jego śmierci - 15 lutego.

Patron[edytuj | edytuj kod]

7 stycznia 2016 watykańska Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów wydała dekret, którym ustanowiła bł. Michała Sopoćkę Patronem Białegostoku. 15 lutego 2016 Rada Miasta Białegostoku przyjęła uchwałę ustanawiającą bł. ks. Michała Sopoćkę patronem Białegostoku[11].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uwielbiony Bóg w Trójcy i Miłosierdziu, Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego, Gorzów Wlkp. 2009
  2. Nowosady (12) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VII: Netrebka – Perepiat. Warszawa 1886.
  3. Papieski dokument beatyfikacyjny odczytany przez abp Angelo Amato
  4. Henryk Ciereszko, Działalność naukowa i dydaktyczna księdza Michała Sopoćki, „Studia Teologiczne Białystok, Drohiczyn, Łomża” 26 (2008), s. 9.
  5. Julitta Tryk, Uczcić ks. Sopoćkę, który ratował Żydów, „Kurier Wileński” 28.09.2012
  6. Legion Małych Rycerzy, 15 lutego: Bł. Michała Sopoćki – patrona Legionu MRMSJ
  7. W Czarnym Borze o błogosławionym księdzu Michale Sopoćce. wspolonotapolska.home.pl, 2012-10-01. [dostęp 2017-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-16)].
  8. Faustyna Kowalska, Dzienniczek, Warszawa 1999, s. 487
  9. Biblioteka UAM
  10. “Misericordias Domini in aeternum cantabo”. Homilia kard. Stanisława Dziwisza podczas uroczystości beatyfikacji sługi Bożego Michała Sopoćki - dokumentacja. radiovaticana.org, 28 września 2008. [dostęp 2016-04-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-11)].
  11. Teresa Margańska: Bł. Michał Sopoćko Patronem Białegostoku. archibial.pl. [dostęp 2017-02-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-30)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]