Miechucino
54°20′25″N 18°01′31″E/54,340278 18,025278| wieś | |
 Kościół pw. św. Wojciecha i św. Brata Alberta Chmielowskiego | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2025) |
1678[1] |
| Strefa numeracyjna |
58 |
| Kod pocztowy |
83-334[2] |
| Tablice rejestracyjne |
GKA |
| SIMC |
0160063 |
Położenie na mapie gminy Chmielno  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa pomorskiego  | |
Położenie na mapie powiatu kartuskiego  | |
| 54°20′25″N 18°01′31″E/54,340278 18,025278[3] | |
Miechucino (kaszub. Miechùcëno) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Chmielno[4][5]. Leży nad jeziorem Wielkim i przepływającą przez akwen jeziora rzeką Łebą, na trasie linii kolejowej Kartuzy-Sierakowice-Lębork (obecnie zawieszonej) i przy drodze wojewódzkiej nr 211. Znajduje się tu również placówka ochotniczej straży pożarnej.
Miechucino jest siedzibą sołectwa Miechucino[6].
Miechucino leży na obszarze Pojezierza Kaszubskiego i znajduje się na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Na północ od wsi zaczyna się kompleks Lasów Mirachowskich z rezerwatami przyrody Leśnym Oczkiem i Staniszewskim Błotem.
Integralne części wsi
[edytuj | edytuj kod]| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0160070 | Glinno | część wsi |
| 0160086 | Koryta | część wsi |
| 0160092 | Miechucińskie Chrósty | część wsi |
| 0160100 | Strysza Góra | część wsi |
Historia
[edytuj | edytuj kod]Prefiks w nazwie Miechucina wskazuje na pochodzenie nazwy od imienia własnego Miechota. Od końca I wojny światowej wieś znajdowała się ponownie w granicach Polski (powiat kartuski). Do 1918 obowiązującą nazwą niemieckiej administracji dla Miechucina było Miechutschin. Podczas okupacji niemieckiej nazwa Miechutschin w 1942 została przemianowana na bardziej niemiecką – Mechenhof.
Wieś królewska w starostwie mirachowskim w województwie pomorskim w II połowie XVI wieku[7]. W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Miechucino, po jej zniesieniu w gromadzie Chmielno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]Według rejestru zabytków NID[8] na listę zabytków wpisany jest zespół dworca kolejowego „Miechucino” z początku XX w., nr rej.: 1109 z 27.10.1994:
- dworzec
- przepompownia
- wieża ciśnień
- sanitariaty
- piwnica-magazyn
- torowisko z urządzeniami.
Ponadto we wsi zachował się czworak dworski.
Nad Jeziorem Wielkim znajduje się park rekreacyjny z promenadą i placem zabaw[9].
Nieczynna stacja kolejowa
Wieża ciśnień
OSP Miechucino
Jezioro Wielkie w Miechucinie
.JPG)
.JPG)
.JPG)
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Raport o stanie gminy Chmielno w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 4-5
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 774 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 79545.
- 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
- 1 2 Rejestr TERYT. Jednostki podziału terytorialnego (TERC). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2023-07-18].
- ↑ Strona gminy, sołectwa
- ↑ Mapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w. : rozmieszczenie własności ziemskiej, sieć parafialna / Marian Biskup, Andrzej Tomczak. Toruń 1955, s. 94.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 42 [dostęp 2017-02-04].
- ↑ Pomorze jest pełne zielonych miejscówek. Która z nich podoba Wam się najbardziej?
| Wsie | |
|---|---|
| Części wsi | |
| Osada wsi |
