Miechucino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 54°20′26″N 18°1′33″E
- błąd 38 m
WD 54°20'26.2"N, 18°1'0.1"E, 54°20'24.65"N, 18°1'10.70"E
- błąd 14 m
Odległość 628 m
Miechucino
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Wojciecha i św. Brata Alberta Chmielowskiego
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat kartuski
Gmina Chmielno
Sołectwo Miechucino
Liczba ludności  1011
Strefa numeracyjna 58
Kod pocztowy 83-334[1]
Tablice rejestracyjne GKA
SIMC 0160063
Położenie na mapie gminy Chmielno
Mapa konturowa gminy Chmielno, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Miechucino”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Miechucino”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Miechucino”
Położenie na mapie powiatu kartuskiego
Mapa konturowa powiatu kartuskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Miechucino”
Ziemia54°20′26″N 18°01′33″E/54,340556 18,025833

Miechucino (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Miechùcëno) – duża wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Chmielno, nad jeziorem Wielkim i przepływającą przez akwen jeziora rzeką Łebą.

Miechucino leży na obszarze Pojezierza Kaszubskiego i znajduje się na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Na północ od wsi zaczyna się kompleks Lasów Mirachowskich z rezerwatami przyrody Leśnym Oczkiem i Staniszewskim Błotem.

Miechucino jest siedzibą sołectwa, w skład którego wchodzą również Miechucińskie Chrósty, Strysza Góra, Koryta i Glinno. Wieś leży na trasie linii kolejowej Kartuzy-Sierakowice-Lębork (obecnie zawieszonej) i przy drodze wojewódzkiej nr 211. Znajduje się tu również placówka ochotniczej straży pożarnej.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Miechucino[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0160070 Glinno część wsi
0160086 Koryta część wsi
0160092 Miechucińskie Chrósty część wsi
0160100 Strysza Góra część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prefiks w nazwie Miechucina wskazuje na pochodzenie nazwy od imienia własnego Miechota. Od końca I wojny światowej wieś znajdowała się ponownie w granicach Polski (powiat kartuski). Do 1918 obowiązującą nazwą niemieckiej administracji dla Miechucina było Miechutschin. Podczas okupacji niemieckiej nazwa Miechutschin w 1942 została przez nazistowskich propagandystów niemieckich (w ramach szerokiej akcji odkaszubiania i odpolszczania nazw niemieckiego lebensraumu) zweryfikowana jako zbyt kaszubska i przemianowana na bardziej niemieckąMechenhof.

Wieś królewska w starostwie mirachowskim w województwie pomorskim w II połowie XVI wieku[4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków NID[5] na listę zabytków wpisany jest zespół dworca kolejowego „Miechucino” z początku XX w., nr rej.: 1109 z 27.10.1994:

  • dworzec
  • przepompownia
  • wieża ciśnień
  • sanitariaty
  • piwnica-magazyn
  • torowisko z urządzeniami.

Ponadto we wsi zachował się czworak dworski.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 774 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Mapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w. : rozmieszczenie własności ziemskiej, sieć parafialna / Marian Biskup, Andrzej Tomczak. Toruń 1955, s. 94.
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie. 2020-09-30. s. 42. [dostęp 2017-02-04].