Mosze Szaret

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mosze Szaret
משה שרת‬
Sharet22.jpg
Data i miejsce urodzenia 15 października 1894
Chersoń, Imperium Rosyjskie
Data śmierci 7 lipca 1965
Premier Izraela
Okres od 26 stycznia 1954
do 3 listopada 1955
Przynależność polityczna Mapai
Poprzednik Dawid Ben Gurion
Następca Dawid Ben Gurion
Moshe sharett signature.svg

Mosze Szaret (hebr. ‏משה שרת‎, właśc. Mosze Szertok, ur. 15 października 1894 w Chersoniu , zm. 7 lipca 1965) – izraelski polityk, drugi premier Izraela[1] – w latach 1954–1955 stał na czele piątego i szóstego rządu Izraela.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 15 października 1894 roku w Chersoniu na Ukrainie[1]. W 1906 roku wraz z rodziną wyemigrował do Palestyny. W 1909 roku jego rodzina należała do założycieli miasta Tel Awiw. Podjął studia prawnicze w Stambule[1]. Podczas I wojny światowej służył w tureckiej armii jako tłumacz języków tureckiego i arabskiego. W 1920 roku wstąpił do socjalistycznej partii Achdut ha-Awoda (znanej później jako Mapai). W 1922 roku wyjechał do Londynu i kontynuował studia ekonomii (do 1924 r.)[1]. W 1925 roku został redaktorem naczelnym gazety „Dawar”, która była organem prasowym Powszechnej Organizacji Robotników Żydowskich w Ziemi Izraela (Histadrutu). W 1931 roku wstąpił do politycznej sekcji Agencji Żydowskiej. Podczas II wojny światowej pomagał w tworzeniu Brygady Żydowskiej. Po powstaniu niepodległego państwa Izrael w 1948, został ministrem spraw zagranicznych. Aktywnie działał na rzecz poprawy wizerunku Izraela na arenie międzynarodowej. Doprowadził do przystąpienia Izraela do Organizacji Narodów Zjednoczonych. Prowadził negocjacje z Niemcami zakończone podpisaniem umowy o reparacjach (1952). W grudniu 1953 roku partia Mapai wyznaczyła go na wicepremiera. 26 stycznia 1954 roku został premierem izraelskiego rządu[1]. Kontynuował on politykę wspierania imigracji oraz dopomagania w absorpcji w Ziemi Izraela. 3 listopada 1955 roku ustąpił z urzędu premiera.

Przewodniczył pracy Bet Berl College, oraz był dyrektorem generalnym domu wydawniczego Am Owed, należącego do Histadrutu. Reprezentował Mapai w międzynarodowych środowiskach socjalistycznych. W 1960 roku podczas Światowego Kongresu Syjonistów został wybrany na przewodniczącego Światowej Organizacji Żydowskiej i Agencji Żydowskiej.

W Knesecie zasiadał od pierwszej kadencji, aż do śmierci 7 lipca 1965. Mandat objął po nim Ari Ankorjon[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e The Second Prime Minister (ang.). pmo.gov.il. [dostęp 2018-05-19].
  2. Members of the Fifth Knesset (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2017-11-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]