Myki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Myki
wieś
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat olsztyński
Gmina Dywity
Liczba ludności (2011) 136[1]
Strefa numeracyjna 89
Tablice rejestracyjne NOL
SIMC 0473098
Położenie na mapie gminy Dywity
Mapa konturowa gminy Dywity, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Myki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Myki”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Myki”
Położenie na mapie powiatu olsztyńskiego
Mapa konturowa powiatu olsztyńskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Myki”
Ziemia53°49′09″N 20°32′40″E/53,819167 20,544444

Myki (niem. Micken[2]) – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Dywity. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do woj. olsztyńskiego.

Wieś położona jest na Warmii nad rzeką Wadąg.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz zanotowana w źródłach w roku 1430. W czasie kolejnych wojen (wojna trzynastoletnia, wojna popia) wieś była niszczona. Konieczna była ponowna lokacja łanów opuszczonych. Lokacji tej dokonał administrator dóbr kapitulnych Mikołaj Kopernik, który w okresie od 10 grudnia 1516 r. do 31 maja 1521 r. odwiedził 31 wsi czynszowych w komornictwie olsztyńskim. Wieś Myki Mikołaj Kopernik ponownie lokował w dniu 28 lutego 1519 r. W rejestrze swoim zapisał łacińską nazwę wsi Mica. Polską nazwę wsi po raz pierwszy zanotowano w 1879 r. Miejscowa ludność używała nazwy gwarowej "Miki" (w dokumentach nazwa wsi zapisywana była jako Miken – 1430, Micken – 1519, Mica – 1519, Mikien – 1673, Mücken – 1820, Myki – 1879). W XVII w. (wg lustracji z 1656 r.) Myki liczyły 20 włók, mieszkało w nich siedmiu gburów, jeden sołtys i była karczma. W 1863 r. było 8 domów, 89 mieszkańców. W końcu XIX w. obszar Myk wynosił 1433,6 morgi, w tym ok. 320 mórg stanowił las. Cechą charakterystyczną tej wsi jest zachowany do dziś układ przestrzenny i tradycyjna zabudowa siedlisk.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. D.Lewicka, R. Tomkiewicz, Gmina Dywity. Teraźniejszość i przyszłość, Olsztyn 1994.
  2. M.Kopernik, Lokacje łanów opuszczonych, wyd. M. Biskup, Olsztyn 1970.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. BIP, Dane statystyczne z dnia 31.12.2011 r.. [dostęp 19-07-2012].
  2. Searching for locations within 10 miles of 53°55'N 20°32'E (ang.). data.jewishgen.org. [dostęp 2010-07-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]