Norwegian Wood (This Bird Has Flown)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Norwegian Wood (This Bird Has Flown) – piosenka zespołu The Beatles opublikowana w roku 1965 na płycie Rubber Soul. Jej autorem był John Lennon. Opowiada historię jednego z wielu romansów autora w czasie małżeństwa z Cynthią Lennon. Jest to pierwsza piosenka zespołu rozrywkowego nagrana przy pomocy hinduskiego instrumentu - sitaru, na którym grał George Harrison.

Norwegian Wood to jedna z kilku piosenek z płyty Rubber Soul, w której podmiot liryczny zmaga się z antagonistycznymi związkami z kobietami. W porównaniu ze wcześniejszą twórczością grupy (She loves you, I want to hold your hand) utwory prezentują nieco mroczniejsze spojrzenie na miłość romantyczną. Egzotyczne instrumentarium i teksty pełne metafor były pierwszymi sygnałami artystycznego dojrzewania grupy oraz skłonności do eksperymentowania.

W 2004 utwór został sklasyfikowany na 83. miejscu listy 500 utworów wszech czasów magazynu Rolling Stone[1].

Orientalne inspiracje[edytuj | edytuj kod]

To właśnie Harrison, który później zainteresował się transcendentalną medytacją i zaczął praktykować hinduizm, zdecydował się na wykorzystanie sitaru podczas sesji nagraniowej 12 i 21 października 1965. Jak sam później wspominał:

„Czekaliśmy by nakręcić scenę w restauracji (film Help!), w której facet zostaje wrzucony do zupy, w tle grało kilku indyjskich muzyków. Pamiętam, ze wziąłem sitar do ręki i pomyślałem: to ci dopiero zabawny dźwięk. Kupiłem więc płytę Raviego; po odsłuchaniu wywarła na mnie niezwykłe wrażenie, wszystko wydawało się takie znajome. To mnie po prostu wzywało. Kupiłem tani sitar w sklepie „ India Craft” w Londynie. Nie do końca wiedziałem co z nią zrobić ale podczas pracy nad Norwegian Wood czegoś potrzebowaliśmy. Było to dość spontaniczne… wziąłem instrument do ręki, znalazłem właściwe dźwięki i zagrałem. Złożyliśmy całość do kupy i okazało się, że trafiliśmy w samo sedno” – The Beatles Anthology

Słowa[edytuj | edytuj kod]

Tekst piosenki opowiada o spotkaniu podmiotu lirycznego z nieznaną dziewczyną. Para piła wino i rozmawiała do późnej godziny w mieszkaniu owej dziewczyny. Ku zaskoczeniu bohatera, który liczył na "skonsumowanie" spotkania, o 2 w nocy dziewczyna przerywa flirt oświadczając, że czas się kłaść („and then she said, It’s time for bed”) i odsyła go by przespał w łazience . Tytuł odnosi się do taniego sosnowego drewna, które często stanowiło wykończenie wnętrz brytyjskich mieszkań klasy pracującej. W ostatniej zwrotce, podmiot liryczny rozpala ogień („so I lit a fire”) co sugeruje podpalenie mieszkania dziewczyny, prawdopodobnie w akcie zemsty.

Wypowiedź Paula McCartneya potwierdziła, że finalna zwrotka dotyczy podpalenia:

„Peter Asher (brat późniejszej dziewczyny Paula) wykończył swój pokój tak, jak robiło to wtedy wiele ludzi – drewnem. Norweskim drewnem. To była sosna, zwykła tania sosna. Jednak nie brzmiał o to dobrze jako tytuł, prawda - „Tania Sosna”. Całość była małą parodią pewnego typu dziewczyn, gdybyś wrócił z taką do jej mieszkania byłoby tam pełno „norweskiego drewna”. Dla mnie tytuł to i tak zupełna abstrakcja ale nie z punku widzenia Johna gdyż historia opowiada o jego romansie. Pewna dziewczyny kazała mu spać w łazience. Wpadłem więc na pomysł by w ostatniej linijce piosenki podpalić jej mieszkanie. Pierw go uwodziła a później powiedziała: you’d better sleep in the bath. W naszym świecie facet by się zemścił, czyli np. podpali mieszkanie…”

Ta rozmowa z kolei miała miejsce na konferencji prasowej w Los Angeles:

Reporter: Chciałbym skierować to pytanie do rozrabiaków. John i Paul, w niedawnym artykule magazyn Times ośmiesza muzykę pop. Stwierdzono w nim również, że „Day Tripper” dotyczy prostytutki
Paul: Tak?
R: A „ Norwegian Wood” opowiada o lesbijkach.
P: Tak?
R: Chciałbym się dowiedzieć jakie były wasze zamiary gdy pisaliście te utwory i jaka jest wasza opinia na temat krytyki współczesnej muzyki zaprezentowanej przez Timesa.
P: Próbowaliśmy jedynie napisać piosenki o prostytutkach i lesbijkach, to wszystko.

Przypisy

  1. Rolling Stones Magazine's Top 500 Songs (ang.). metrolyrics.com. [dostęp 2010-07-03].