Rubber Soul

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rubber Soul
Okładka
Album studyjny zespołu The Beatles
Wydany 3 grudnia 1965
Nagrywany 17 czerwca, 12 października – 11 listopada 1965 (EMI Studios, Londyn)
Gatunek rock, folk rock
Długość 35:50
Wydawnictwo Parlophone, Capitol[1]
Producent George Martin
Oceny
Album po albumie

Rubber Soul – szósty album studyjny angielskiego zespołu The Beatles, wydany 3 grudnia 1965 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Album nagrano w zaledwie 4 tygodnie, aby zdążyć z wydaniem przed Gwiazdką. Jej producentem był George Martin. Różnił się od poprzednich albumów tym, że sesje nagraniowe były zaplanowane na dany okres, a nie odbyte w pośpiechu, w trakcie czasu wolnego od koncertów lub kręcenia filmów. Rubber Soul odniósł sukces na polu komercyjnym, a po latach został okrzyknięty jako wielkie osiągnięcie artystyczne, zapoczątkowujące okres silnego rozwoju twórczości Beatlesów.

Album w Wielkiej Brytanii utrzymywał się na listach przebojów przez 42 tygodnie, z czego 8 spędził na 1. miejscu. W Stanach Zjednoczonych płyta sprzedała się w liczbie 1,2 miliona egzemplarzy w ciągu 9 dni od wydania, a do dziś sprzedano aż 4 miliony kopii. Na tamtejszych listach przebojów album utrzymywał się przez 59 tygodni, a począwszy od 8 stycznia 1966 roku przez 6 tygodni był na 1. miejscu.

Kompozycja[edytuj | edytuj kod]

Przywołując opinię krytyka Richiego Unterbergera, „Beatlesi i George Martin wraz z albumem Rubber Soul zaczęli poszerzać wąskie ramy instrumentalne grupy rockowej, używając sitaru w «Norwegian Wood (This Bird Has Flown)», francusko-podobnych partii gitarowych w «Girl» oraz «Michelle», fuzzu basowego w «Think for Yourself» czy pianina brzmiącego jak klawikord w «In My Life»”.

The Beatles rozwinęli swoje brzmienie, wzorując się w szczególności na ówczesnych folkrockowych wykonawcach m.in. Bobie Dylanie i Byrds. Postęp zauważalny był także w instrumentalnych zasobach, jak chociażby we wspomnianym wyżej „Norwegian Wood (This Bird Has Flown)”, podczas którego pierwszy raz użyto sitaru w piosence pop. Parę miesięcy wcześniej inna brytyjska grupa, The Kinks, wykorzystała przewlekłe brzęczenie gitary imitujące sitar (zwane z wł. burdonem, albo z ang. efektem drone) w piosence „See My Friends” (1965). Jednak to Beatlesom przypisuje się pierwsze użycie sitaru, a nie gitary brzmiącej jak sitar. Ten utwór The Beatles wywołał muzyczny trend na ów egzotyczny instrument. Trend ten przemienił się niedługo później w muzyczne gatunki, takie jak raga rock oraz lokalną, indyjską muzykę rockową zainspirowaną raga rockiem.

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 1998 roku czytelnicy brytyjskiego czasopisma „Q” umieścili Rubber Soul na 40. miejscu listy albumów wszech czasów, a w 2000 roku ten sam magazyn umieścił album na 21. miejscu najlepszych albumów w historii brytyjskiej muzyki. W 2001 roku telewizja VH1 w plebiscycie na albumy wszech czasów sklasyfikowała go na 6. miejscu. W 2003 roku amerykański magazyn muzyczny „Rolling Stone” umieścił Rubber Soul na 5. miejscu na liście 500 albumów wszech czasów[2].

Wersja amerykańska[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak wszystkie albumy Beatlesów, wydane przed 1967 rokiem, Rubber Soul miał swoją odmienną wersję przeznaczoną na rynek amerykański. Zmiany dotyczyły głównie listy utworów i w nieznacznym stopniu okładki (inne odcienie kolorów). Wersję tę uzupełniono dwiema piosenkami pochodzącymi z brytyjskiego wydania Help! („I’ve Just Seen a Face” i „It’s Only Love”), a usunięto z niej aż cztery piosenki wydane w tym samym czasie w Wielkiej Brytanii („Drive My Car”, „Nowhere Man”, „If I Needed Someone” i „What Goes On”), które potem wydano na płycie Yesterday and Today. To nadało amerykańskiej wersji jeszcze bardziej folk rockowe brzmienie, które krytycy przypisywali wcześniej do amerykańskich artystów takich jak Bob Dylan czy The Byrds.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Wydanie brytyjskie[edytuj | edytuj kod]

# Tytuł Kompozytor Wokal Długość
1 Drive My Car Lennon/McCartney McCartney 2:30
2 Norwegian Wood (This Bird Has Flown) Lennon/McCartney Lennon 2:05
3 You Won't See Me Lennon/McCartney McCartney 3:22
4 Nowhere Man Lennon/McCartney Lennon, McCartney i Harrison 2:44
5 Think for Yourself Harrison Harrison 2:19
6 The Word Lennon/McCartney Lennon, McCartney i Harrison 2:43
7 Michelle Lennon/McCartney McCartney 2:42
8 What Goes On Lennon/McCartney/Starkey Starr 2:50
9 Girl Lennon/McCartney Lennon 2:33
10 I'm Looking Through You Lennon/McCartney McCartney 2:27
11 In My Life Lennon/McCartney Lennon 2:27
12 Wait Lennon/McCartney Lennon i McCartney 2:16
13 If I Needed Someone Harrison Harrison 2:23
14 Run for Your Life Lennon/McCartney Lennon 2:18

Wydanie amerykańskie[edytuj | edytuj kod]

# Tytuł Kompozytor Wokal Długość
1 I've Just Seen a Face Lennon/McCartney McCartney 2:07
2 Norwegian Wood (This Bird Has Flown) Lennon/McCartney Lennon 2:05
3 You Won't See Me Lennon/McCartney McCartney 3:22
4 Think for Yourself Harrison Harrison 2:19
5 The Word Lennon/McCartney Lennon, McCartney i Harrison 2:43
6 „Michelle” Lennon/McCartney McCartney 2:42
7 It's Only Love Lennon/McCartney Lennon 1:55
8 „Girl” Lennon/McCartney Lennon 2:33
9 I'm Looking Through You Lennon/McCartney McCartney 2:31
10 In My Life Lennon/McCartney Lennon 2:27
11 „Wait” Lennon/McCartney Lennon i McCartney 2:16
12 Run for Your Life Lennon/McCartney Lennon 2:18

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Discogs: The Beatles ‎– Rubber Soul (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2020-11-23].
  2. Rolling Stone (USA) Lists – The Rolling Stone Top 500 Albums (ang.). rocklistmusic.co.uk. [dostęp 2010-05-22].