Nowe Jeruzalem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wizji Apokalipsy. Zobacz też: Nowe Jeruzalem – monaster w Istrze.
Średniowieczna wizja Nowego Jeruzalem (miniatura z Apokalipsy bamberskiej)

Nowe Jeruzalem – zstępujące z nieba miasto przeznaczone dla zbawionych, opisane w ostatniej wizji Apokalipsy św. Jana[1].

Opis Nowego Jeruzalem[edytuj | edytuj kod]

Nowe Jeruzalem ma być przybytkiem Boga z ludźmi. Miasto leży w równobocznym czworoboku (lub sześcianie albo piramidzie gdyż podana też jest wysokość) o długości boku 12 000 stadiów tj. ponad 2000 km. Otoczone jest murem, w każdym boku posiada trzy bramy. Mur ma mieć dwanaście warstw fundamentu ozdobionych odpowiednio jaspisem, szafirem, chalcedonem, szmaragdem, sardonyksem, krwawnikiem, chryzolitem, berylem, topazem, chryzoprazem, hiacyntem i ametystem. Rynek miasta to czyste złoto przezroczyste jak szkło. W mieście nie ma świątyń. Od tronu Boga wypływa rzeka wody życia, na jej brzegach ma rosnąć drzewo życia rodzące comiesięcznie owoce życia[2].

Poglądy różnych wyznań[edytuj | edytuj kod]

Kościół katolicki[edytuj | edytuj kod]

Symbolizuje ono odnowę świata[3].

Świadkowie Jehowy[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy uważają, że „Nowa Jerozolima” („Nowe Jeruzalem”) to grupa 144 000 osób wybranych przez Boga spośród ludzi, która w niebie ma rządzić wspólnie z Chrystusem (Objawienie 21:1, 2, 22-24); ‛zstąpi z nieba’ w tym sensie, że skieruje swoją uwagę na ziemię[4][5][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. media.wp.pl: Jak to będzie na końcu świata, czyli co Apokalipsa mówi naprawdę. [dostęp 16.11.2010]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  2. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, 1962. Ap 21-22
  3. opoka.org.pl: Nowe Jeruzalem. [dostęp 16.11.2010].
  4. Czym jest „Nowa Jerozolima”?, jw.org.
  5. Co ujawni dzień Jehowy, Watch Tower Bible and Tract Society, 15 lipca 2010, 5, akapit 10.
  6. Wnikliwe poznawanie Pism. Watch Tower Bible and Tract Society, 2007, s. 212 (tom II).