Nowy Dzikowiec (Dzikowiec)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Nowy Dzikowiec w innych znaczeniach tej nazwy.
Artykuł 50°34′17,85″N 16°32′19,37″E
- błąd 0 m
WD 50°38'N, 16°33'E
- błąd 19693 m
Odległość 842 m
Nowy Dzikowiec
przysiółek wsi
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Nowa Ruda
Część miejscowości Dzikowiec
Wysokość 450-520[1] m n.p.m.
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-432 Dzikowiec[2]
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0854162
Położenie na mapie gminy wiejskiej Nowa Ruda
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Nowa Ruda
Nowy Dzikowiec
Nowy Dzikowiec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nowy Dzikowiec
Nowy Dzikowiec
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Nowy Dzikowiec
Nowy Dzikowiec
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Nowy Dzikowiec
Nowy Dzikowiec
Ziemia50°34′17,85″N 16°32′19,37″E/50,571625 16,538714

Nowy Dzikowiec (niem. Neu Ebersdorf) – przysiółek wsi Dzikowiec w Polsce, położony w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda[3][4].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Nowy Dzikowiec położony jest w Sudetach Środkowych, na grzbiecie Garbu Dzikowca, na wysokości około 450-520 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nowy Dzikowiec powstał w pierwszej połowie XIX wieku jako kolonia Dzikowca[1]. Powstanie miejscowości wiązało się z rozwojem w okolicy górnictwa węgla kamiennego[1]. Po 1945 roku kolonia zachowała swój charakter, ze względu na niedostatek gruntów uprawnych mieszkali tu głównie chłoporobotnicy[1]. Miejscowość wyludnia się, w 1978 roku były tu 34 gospodarstwa rolne, w 1995 roku pozostała około połowa z nich[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-Bis, 1994, s. 286, 287. ISBN 83-85773-12-6.Sprawdź autora:1.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]