Ludwikowice Kłodzkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludwikowice Kłodzkie
Muzeum Ziemi Sowiogórskiej
Muzeum Ziemi Sowiogórskiej
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Nowa Ruda
Wysokość ok. 430-480 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 2224[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-450
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0854328
Położenie na mapie gminy Nowa Ruda
Mapa lokalizacyjna gminy Nowa Ruda
Ludwikowice Kłodzkie
Ludwikowice Kłodzkie
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Ludwikowice Kłodzkie
Ludwikowice Kłodzkie
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Ludwikowice Kłodzkie
Ludwikowice Kłodzkie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ludwikowice Kłodzkie
Ludwikowice Kłodzkie
Ziemia50°37′04″N 16°28′42″E/50,617778 16,478333
Galeria: kościół, pomnik, muzeum, inne
Ludwikowice Kłodzkie. Kościół pw. św. Michała Archanioła
Ludwikowice Kłodzkie. Kościół pw. św. Michała Archanioła
Ludwikowice Kłodzkie. Kościół pw. św. Michała Archanioła
Ludwikowice Kłodzkie. Kościół pw. św. Michała Archanioła
Ludwikowice Kłodzkie. Pomnik ofiar I wojny światowej
Ludwikowice Kłodzkie. Kwatera sióstr zakonnych
Ludwikowice Kłodzkie. Krzyż na cmentarzu
Ludwikowice Kłodzkie. Kaplica przydrożna z Niepomucenem
Muzeum Ziemi Sowiogórskiej w Ludwikowicach Kłodzkich
Muzeum Ziemi Sowiogórskiej w Ludwikowicach Kłodzkich
Wiadukt kolejowy
Widok z wiaduktu kolejowego

Ludwikowice Kłodzkie (niem. Ludwigsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda nad rzeką Włodzicą.

Położenie[edytuj]

Ludwikowice Kłodzkie to duża wieś łańcuchowa o długości około 3,3 km, leżąca na granicy Wzgórza Włodzickich i Wzgórz Wyrębińskich, wzdłuż rzeki Włodzicy, na wysokości około 430-480 m n.p.m.[2]

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1945–1954 siedziba gminy Ludwikowice Kłodzkie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Demografia[edytuj]

Ludwikowice Kłodzkie są jedną z większych wsi w regionie, a czwartą w powiecie kłodzkim (2224 mieszkańców według NSP – III 2011 r.)[1].

Historia[edytuj]

Podczas wykopalisk na terenie wsi znaleziono monety rzymskie datowane na II w. n.e.[2] Pierwsza historyczna wzmianka o osadnictwie pochodzi z 1352 roku[2]. Rozwój wsi był dość wolny, ale sukcesywny. Ożywienie nastąpiło w XVIII wieku za sprawą rozwoju tkactwa i rozpoczęcia wydobycia węgla[2]. W XIX wieku podstawę utrzymania mieszkańców było górnictwo[2]. Pod koniec XIX wieku w miejscowości powstała elektrownia i kilka zakładów przemysłowych[2]. W 1880 roku zbudowano linię kolejową, co przyczyniło się do dalszego rozwoju wsi[2].

9 lipca 1930 w tutejszej kopalni Wenceslaus w dzielnicy Miłków nastąpił katastrofalny wyrzut dwutlenku węgla, w wyniku którego zginęło 151 górników[3].

Ludwikowice Kłodzkie były nazywane „Małą Palestyną”. W sierpniu 1945 roku mieszkało tutaj 466 Żydów, którzy utworzyli Komitet Żydowski, jeden z pierwszych na ziemi kłodzkiej, działający w strukturach CKŻP. Istniał również Żydowski Kongres Wyznaniowy, działała partia Ichud[4].

Filia Groß-Rosen[edytuj]

Podczas II wojny światowej hitlerowcy urządzili we wsi filię obozu koncentracyjnego Groß-Rosen[5] dla Polaków pochodzenia żydowskiego, których zatrudniano w tutejszej fabryce amunicji (Dynamit Nobel AG) i przy budowie kompleksu Riese.

Wojskowy Batalion Górniczy[edytuj]

Na terenie kopalni w dniu 21 lutego 1953 został założony 30 Wojskowy Batalion Górniczy (JW 3686), rozformowany w dniu 20 lipca 1958 roku[2]. Kierowano do niego mężczyzn (młodych poborowych), których uznawano za przeciwników politycznych, niebezpiecznych dla wprowadzanego siłą ustroju komunistycznego w Polsce – w szczególności byłych członków organizacji niepodległościowych i antykomunistycznych (m.in. Armia Krajowa, Narodowe Siły Zbrojne itp.), synów przedwojennej inteligencji i tzw. kułaków[2]. Służba ta miała charakter pracy przymusowej[2].

Komunikacja[edytuj]

W miejscowości znajduje się przystanek kolejowy Ludwikowice Kłodzkie[2].

Zabytki[edytuj]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[6]:

  • barokowy kościół parafialny pw. św. Michała Archanioła, z lat 1707-1708. W późniejszych latach był wielokrotnie przebudowywany. Wewnątrz późnogotycka rzeźba Madonny i kamienna chrzcielnica z epoki renesansu.
  • kościół ewangelicki pw. Błogosławieństwa Pańskiego, z lat 1929-1930. Wyróżnia się kamienną wieżą. W latach powojennych mieściła się w nim stolarnia. Obecnie Muzeum Ziemi Sowiogórskiej.
  • willa z apteką, ul. Główna 21, z 1904 roku.

inne zabytki:

Szlaki turystyczne[edytuj]

W Ludwikowicach Kłodzkich rozpoczynają się dwa znakowane szlaki turystyczne[2]:

Przypisy[edytuj]

  1. a b GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b c d e f g h i j k l m n o Marek Staffa: Słownik geografii turystycznej Sudetów. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-Bis, 1994, s. 226-232. ISBN 83-85773-12-6.
  3. Tablica poświęcona ofiarom katastrofy górniczej w kopalni "Wenceslaus" (pol.). dolny-slask.org.pl. [dostęp 2009-08-13].
  4. Tadeusz Bieda, Wśród malowniczych wzgórz nad Włodzicą: zarys dziejów miejscowości gminy Nowa Ruda. Nowa Ruda: Wydawnictwo „Maria”, 2007, s. 254. ​ISBN 978-83-60478-20-2
  5. Abraham Kajzer: Za drutami śmierci. Wałbrzych, Muzeum Gross-Rosen: 2013.
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2 sierpnia 2012]. s. 78.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]