Osiedla spółki Strzecha w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Osiedle spółki Strzecha
Ilustracja
Zabudowania przy ul. Palacza
Państwo

 Polska

Miasto

Poznań

Dzielnica

Grunwald

Data budowy

od 1921

Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „Osiedle spółki Strzecha”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Osiedle spółki Strzecha”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Osiedle spółki Strzecha”
52°23′33,2″N 16°52′28,6″E/52,392556 16,874611

Osiedla spółki Strzecha w Poznaniu – zespół zabudowań mieszkalnych, zrealizowanych przez Spółkę Ziemską Strzecha na terenie obecnej jednostki pomocniczej Osiedle Grunwald Południe na Grunwaldzie w Poznaniu (rejon ulicy Palacza).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Spółka Strzecha powstała jesienią 1919 z inicjatywy ks. Kazimierza Malińskiego (1872-1928), proboszcza parafii Matki Boskiej Bolesnej i miała za zadanie zapewnienie tanich mieszkań dla niżej sytuowanej ludności Górczyna i Łazarza.

ul. Strzecha

Spółka wydzierżawiła 1 kwietnia 1920 grunty na Górczynie, znajdujące się na terenie dawnego folwarku Palaczy, z zamiarem ich podziału i dalszego wydzierżawienia robotnikom polskiej narodowości, celem pobudowania małych domków wykonanych z gliny ubijanej celem pobudzenia inicjatywy. Projektantem wielu z tych domów był budowniczy Jewasiński.

W październiku 1921 spółka dokonała przebudowy stodoły Palaczy na tzw. Dom Koszarowy, w którym zamieszkało 25 rodzin robotniczych. Przy ul. Palacza 76 istniała siedziba spółki oraz 12 domów w okolicy. Niektóre z nich (które zachowały się do dziś) charakteryzują się interesującymi formami, posiadają ganki wsparte na kolumnach i dachy z mansardami. Całość zaaranżowano z dużym udziałem zieleni i ogródków.

Jednym z udziałowców spółki Strzecha był działacz poznańskiej chrześcijańskiej demokracji i późniejszy zastępca prezydenta Poznania Cyryla Ratajskiego – Stanisław Grzegorzewicz. Budowę finansował poznański Bank Ludowy, w którego radzie nadzorczej zasiadał ksiądz Maliński[1].

Ulica Strzecha (równoległa do Palacza) do dziś upamiętnia tę interesującą inicjatywę społeczną.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Becela, Lata górne i chmurne, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1965, s.178-179

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Magdalena Warkoczewska, Między wsią, a dzielnicą Poznania - Górczyn i jego mieszkańcy w XIX i pierwszej połowie XX wieku, w: Kronika Miasta Poznania, nr 1/2002, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, ss.122-124, ISSN 0137-3552
  • Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8