Pętna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pętna
Widok na Pętną z szosy do Przełęczy Małastowskiej
Widok na Pętną z szosy do Przełęczy Małastowskiej
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat gorlicki
Gmina Sękowa
Sołectwo Małastów
Strefa numeracyjna (+48) 18
Kod pocztowy 38-307 Sękowa
Tablice rejestracyjne KGR
SIMC 0464828
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Pętna
Pętna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pętna
Pętna
Ziemia49°33′13″N 21°15′42″E/49,553611 21,261667
Cerkiew w Pętnej

Pętna – przysiółek wsi Małastów położony w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Sękowa[1]. Liczy około 40 domów, 150 mieszkańców.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś leży w północnej części Beskidu Niskiego. Jej zabudowa jest rozciągnięta na długości ok. 4 km w górnej części doliny potoku Małastówka. Od północy ogranicza ją grzbiet Kornuty (677 m n.p.m.) i Dziamery (756 m n.p.m.), od południa Wierch Wirchne (635 m n.p.m.).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lokowana była na prawie wołoskim w 1557 r. przez starostę bieckiego Stanisława Bonera. Za czasów Rzeczypospolitej była wsią królewską, natomiast w okresie zaborów należała do rodziny Siemieńskich.

W II poł. XIX w. wydobywano w Pętnej ropę naftową: w 1881 r. istniało tu 5 szybów głębokości do 130 m, należących do żydowskiej rodziny Wetheimerów. Wieś liczyła wówczas (1885 r.) 105 gospodarstw z 680 mieszkańcami. Próby wznowienia wydobycia ropy w latach międzywojennych nie powiodły się: zaczopowane rury widoczne są do dziś w pobliżu cerkwi.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[2]

  • cerkiew św. Paraskewy – (od 27 października 1999 r właścicielem świątyni jest greckokatolicka Parafia św. Paraskewii[3]). Cerkiew jest położona w dolnej części wsi. Została zbudowana w 1916 r., murowana, na planie krzyża greckiego w stylu bizantyjskim;
    • dzwonnica – pozostałość po drewnianej cerkiewii z 1700, która stała tu do 1935 roku.
    • cmentarz grzebalny.
  • cmentarz wojenny nr 63 z I wojny światowej, (114 żołnierzy obydwu armii, poległych 2 maja 1915 r.) - na pn. stokach Wierchu Wirchne.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Beskid Niski. Mapa turystyczna 1:50 000, wyd. X (poprawione) Compass, Kraków 2013, ​ISBN 978-83-7605-224-3​;
  • Krukar Wojciech, Kryciński Stanisław, Luboński Paweł, Olszański Tadeusz A. i in.: Beskid Niski. Przewodnik, wyd. II poprawione i aktualizowane, Oficyna Wydawnicza "Rewasz", Pruszków 2002, ​ISBN 83-85557-98-9​;

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]