Parafia św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty w Nowej Sobótce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parafia św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty
Ilustracja
Kościół św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty w Nowej Sobótce (fot. M. Mirys)
Państwo  Polska
Siedziba Nowa Sobótka
Adres Nowa Sobótka 18
99-150 Grabów
Data powołania 1905
Wyznanie starokatolickie
Kościół Starokatolicki Mariawitów
Diecezja śląsko-łódzka
Kościół św. Mateusza
Administrator kapł. Mateusz Maria Felicjan Szymkiewicz
Wezwanie św. Mateusza
Wspomnienie liturgiczne 21 września
Położenie na mapie gminy Grabów
Mapa lokalizacyjna gminy Grabów
Siedziba parafii
Siedziba parafii
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Siedziba parafii
Siedziba parafii
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Siedziba parafii
Siedziba parafii
Położenie na mapie powiatu łęczyckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu łęczyckiego
Siedziba parafii
Siedziba parafii
Ziemia52°11′17,0″N 19°03′15,2″E/52,188056 19,054222
Strona internetowa

Parafia św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty w Nowej Sobótcemariawicka parafia diecezji śląsko-łódzkiej, Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w RP.

Proboszcz mieszka na terenie parafii. Obecnie funkcję tę sprawuje kapłan Mateusz Maria Felicjan Szymkiewicz, który obsługuje także parafię Przenajświętszego Sakramentu w Kadzidłowej.

Obszar[edytuj | edytuj kod]

Siedziba parafii oraz kościół parafialny św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty znajduje się w Nowej Sobótce, w gminie Grabów w powiecie łęczyckim, w województwie łódzkim.

Parafia liczy około 100 osób, jest bardzo rozległa terytorialnie i swoim zasięgiem obejmuje m.in.: Kutno[a], Łęczycę, Ozorków, Krośniewice, Kłodawę i Koło. Większość wiernych zamieszkuje gminę Grabów (miejscowości: Aleksandrówek, Grabów, Kotków, Stara Sobótka, Sobótka-Kolonia, Wygorzele, Odechów), gminę Daszyna (miejscowości: Drzykozy, Jarochówek, Łubno, Opiesin, Rzędków, Mazew, Mazew-Kolonia, Stary Sławoszew, Zagróbki, Zieleniew i Żelazna), gminę Krośniewice (miejscowości: Głogowa, Godzięby, Kopyta i Wychny) oraz gminę Chodów (miejscowość Bowyczyny).

W miejscowości Nowa Sobótka, gdzie znajduje się kościół i siedziba parafii, nie mieszka aktualnie, z wyjątkiem proboszcza, żadna osoba wyznania mariawickiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Parafia mariawicka w Sobótce powstała w 1905, a więc w okresie dynamicznego rozwoju idei mariawickiej na terenie Mazowsza i ziemi łódzkiej. Po odejściu miejscowego proboszcza do wsi przybył nowy kapłan – Jan Kowalski (późniejszy arcybiskup mariawicki). Swoją postawą, pracą i stosunkiem do wiernych zyskał ogromne uznanie wśród lokalnej społeczności. Ksiądz Kowalski nie przybył do Sobótki z własnej woli, został tu skierowany, aby uniemożliwić mu kontakty z księżmi należącymi do Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów, które na mocy dekretu papieskiego z 31 sierpnia 1904 zostało rozwiązane. Postanowił więc wypowiedzieć wierność swojemu ordynariuszowi i z gronem wiernych opuścił istniejący do dziś kościół św. Mateusza w Sobótce Starej.

W lutym 1905 ks. Jan Maria Michał Kowalski odszedł z parafii. Mariawici odprawiali wówczas msze święte w prowizorycznej kaplicy, a nowy duchowny, kapłan Czesław Maria Kahl, rozpoczął budowę ochronki, szkoły dla dzieci i domu starców. Ks. Kahl nie pozostał jednak długo w Sobótce i został wkrótce skierowany do parafii Trójcy Przenajświętszej w Piątku. Na jego miejsce przyszedł dawny profesor seminarium duchownego w Płocku, ks. dr Maria Leon Gołębiowski, który kontynuował prace budowlane. Jednak również i on długo nie pozostał w Sobótce. Zastąpił go ks. Tomasz Maria Krakiewicz, profesor seminarium z Lublina, który w późniejszym okresie życia powrócił na łono Kościoła rzymskokatolickiego.

Kapłani w Sobótce zmieniali się dość często i nie zachowały się dokładne informacje, dotyczące kolejnych duchownych pracujących w parafii. Jeszcze w 1906 zakupiono działkę za 20 tysięcy rubli, które pochodziły z ofiar ludu mariawickiego. W ciągu niespełna roku zbudowano duży, neogotycki kościół, któremu również nadano wezwanie apostoła św. Mateusza. Ponadto otworzono ochronkę w Kępinie oraz szkołę dla analfabetów. Według danych z 1909 w Sobótce było ponad 1200 mariawitów, a w okolicy aż 5 tysięcy. W tym też roku założono orkiestrę parafialną. Działalnością diakonijno-edukacyjną zajęły się siostry mariawitki, które pod nieobecność duchownych przejmowały również obowiązki duszpasterskie.

W 1912 w pobliskiej miejscowości Kadzidłowa mariawici zakupili 6 hektarów ziemi wraz z dworem, sadem i stawami. We dworze urządzono kaplicę i ochronkę dla dzieci. Do tejże parafii w początkowym okresie jej funkcjonowania należała prawie cała wieś. Obecny kościół wybudowany został w 1928, obok niego znajduje się dom parafialny.

W czasie drugiej wojny światowej kościół mariawicki w Sobótce Nowej był jedynym działającym kościołem w okolicy. Hitlerowcy pozamykali okoliczne świątynie mariawickie i rzymskokatolickie i pozostawili tylko kościół w Sobótce, przy którym działał punkt odbioru mleka przez cały okres wojny. W czasie okupacji hitlerowskiej w świątyni odprawiano również nabożeństwa luterańskie w języku niemieckim, jednak na ten temat nie ma bliższych informacji. Ważną postacią w historii parafii jest pochowana na tutejszym cmentarzu siostra Maria Eliza Patora (zm. 1957), przełożona miejscowych sióstr. W okresie największej świetności w parafialnym domu mieszkało 40 pensjonariuszy, którymi opiekowały się siostry mariawitki, oraz działały dwa oddziały szkoły powszechnej.

Proboszczowie parafii[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze kościoła parafialnego

Nabożeństwa[edytuj | edytuj kod]

  • Msza Święta w niedziele i święta o godz. 11:00
  • Nabożeństwo w dni powszednie godz. 18:00 (od Wielkiej Nocy do września), 16:00 (od października do Wielkiej Nocy)
  • Adoracja miesięczna – 22. dnia każdego miesiąca godz. 16:00 (od Wielkiej Nocy do września), 15:00 (od października do Wielkiej Nocy)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Od kwietnia 2016 w kościele ewangelicko-augsburskim w Kutnie będą odprawiane raz w miesiącu nabożeństwa mariawickie. Zob. Ekumenizm.pl – Kutno: Mariawickie nabożeństwo u luteranów [dostęp: 05.04.2016.]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]