Park Narodowy Ujung Kulon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Park Narodowy Ujung Kulon
II Kategoria IUCN
Ujungkulon.jpg
Park Narodowy Ujung Kulon
Położenie  Indonezja
Data utworzenia 1980[1]
Powierzchnia
- lądowa
- morska
1106 km²
663 km²
443 km²
Położenie na mapie Indonezji
Mapa lokalizacyjna Indonezji
Park Narodowy Ujung Kulon
Park Narodowy Ujung Kulon
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Park Narodowy Ujung Kulon
Park Narodowy Ujung Kulon
Ziemia 6°44′48″S 105°20′01″E/-6,746667 105,333611
Park Narodowy Ujung Kulona
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
232 UJUNG KULON.JPG
Kraj  Indonezja
Typ przyrodnicze
Spełniane kryterium VII, X
Numer ref. 608
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1991
na 15. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Park Narodowy Ujung Kulon (Ujon Kulon oznacza Zachodni kraniec) – jeden z 50 parków narodowych na terenie Indonezji, utworzony w 1980 roku.

Park położony jest na najbardziej wysuniętym na zachód krańcu JawyBanten. Swoim zasięgiem obejmuje grupę wulkanicznych wysp Krakatau i inne wyspy, w tym Panaitan, Handeuleum i Peucang w Cieśninie Sunda.

W 1991 roku park został wpisany na Listy światowego dziedzictwa UNESCO.

Geografia[edytuj]

Park zajmuję powierzchnię 1206 km² (w tym 443 km² to powierzchnie wód). Większa jego część leży na półwyspie sięgając Oceanu Indyjskiego. W 1883 roku erupcja pobliskiego wulkanu Krakatau wywołała tsunami, które spustoszyło wioski wraz z uprawami na przybrzeżnych obszarach zachodniej części półwyspu i pokryło całą okolicę warstwą pyłu wulkanicznego o grubości 30 cm. Ludność zamieszkująca półwysep została ewakuowana, tym samym tworząc warunki sprzyjające rozwojowi fauny i flory.

Ekologia[edytuj]

Ujung Kalon jest pierwszym parkiem narodowym Indonezji wpisanym na Listy światowego dziedzictwa UNESCO w 1991 z uwagi na największe powierzchnie nizinnych lasów tropikalnych na Jawie[2].

Jest również ostatnim obszarem występowania zagrożonego wyginięciem nosorożca jawajskiego Rhinoceros sondaicus, którego populacja na terenie parku szacowana jest na 60 osobników[2]. W ciągu ostatnich 10 lat udało się zarejestrować narodziny 14 nosorożców dzięki kamerom i nagraniom video. Podczas badań nad tymi zwierzętami okazało się, że żyje tam co najmniej jeden przedstawiciel gatunku płci żeńskiej, co zapewni żywotność populacji. Od lutego 2011 zarządzanie kamerami video i śledzenie nagrań należy do obowiązków dyrekcji Narodowego Parku Ujung Kulon[3].

W parku ochronie podlega 57 gatunków rzadkich roślin oraz 35 gatunków ssaków m.in. banteng, gibon srebrzysty, lutung jawajski, makak jawajski, lampart, kanczyl jawajski i sambar jawajski. Występują tu też 72 gatunki gadów i płazów oraz 240 gatunków ptaków.

Liczebność krokodyli i aligatorów na terenie parku jest niezbadana – są rzadko spotykane. Zdarzają się doniesienia o zauważeniu krokodyla gawialowego, jednakże żadne z nich nie zostały potwierdzone. Krokodyl słonowodny był w przeszłości obecny w jawajskich nadrzecznych ekosystemach, jednakże obecnie nie potwierdzono jego obecności na tych obszarach.

Przypisy

  1. UNESCO: Ujung Kulon National Park (ang.). [dostęp 2015-09-26].
  2. a b UNESCO: Ujung Kulon National Park (ang.). [dostęp 2015-09-26].
  3. Antaranews.com: Javan rhinos breed at Ujung Kulon: WWF (ang.). [dostęp 2015-09-26].