Piotr Struwe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Struwe

Piotr Bierngardowicz Struwe (ros. Пётр Бернгардович Струве; ur. 26 stycznia 1870 w Permie, zm. 22 lutego 1944 w Paryżu) – rosyjski polityk, ekonomista i publicysta, przedstawiciel tzw. legalnego marksizmu. Od 1905 roku zasiadał w kierownictwie Partii Konstytucyjno-Demokratycznej, liberalnej partii politycznej działającej w Imperium Rosyjskim w latach 1905-1917. Był posłem do II Dumy w 1906.

Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu był w kwietniu-maju 1917 dyrektorem departamentu ekonomicznego Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rosji w Rządzie Tymczasowym ks. Gieorgija Lwowa. W maju wybrany na członka Rosyjskiej Akademii Nauk. Po przewrocie bolszewickim (rewolucji październikowej) dołączył do Białych. Był członkiem gabinetów Antona Denikina i Piotra Wrangla. W rządzie Wrangla, uznanym przez Francję, był ministrem spraw zagranicznych[1]. Od 1921 roku przebywał na emigracji, od 1928 mieszkał w Belgradzie. Był przeciwnikiem rewolucji październikowej i rządów bolszewików. Przebywając na emigracji, był prominentnym krytykiem ZSRR.

W 1941, po ataku Niemiec na Jugosławię i okupacji kraju, przez trzy miesiące więziony. W 1942 udało mu się wraz z żoną wyjechać do Paryża, gdzie zmarł.

Pochowany na cmentarzu prawosławnym w Sainte-Geneviève-des-Bois.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sąsiedzi wobec wojny 1920 roku, Londyn 1990, s. 79-80.

Bibliografia, linki[edytuj | edytuj kod]