Resovia (piłka siatkowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Volleyball (indoor) pictogram.svg Asseco Resovia
Pełna nazwa Asseco Resovia Spółka Akcyjna
Przydomek Sovia, Reska, Pasy
Maskotka wilk Soviak
Barwy biało-czerwone
Data założenia 1910[1] (klub)
1937 (sekcja siatkarska)
Liga PlusLiga
Adres ul. Podpromie 10, III piętro
35-045 Rzeszów
Hala sportowa Hala Podpromie
ul. Podpromie 10
35-045 Rzeszów
Prezes Polska Marek Panek[2]
Trener Polska Andrzej Kowal
Asystent trenera Polska Marcin Ogonowski
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Strona internetowa
Hala Podpromie w Rzeszowie
Wnętrze Hali Podpromie

Asseco Resovia SA – polski męski klub siatkarski z siedzibą w Rzeszowie. Siedmokrotny, w tym aktualny, mistrz Polski, trzykrotny zdobywca Pucharu Polski oraz zdobywca Superpucharu Polski.

Od 17 listopada 2004 klub działa jako spółka akcyjna utworzona przez AKS Resovia. Spółka zajmuje się zawodową sekcją siatkówki mężczyzn. Sponsorem tytularnym klubu jest Asseco Poland SA. Od sezonu 2006/2007 drużyna występuje w rozgrywkach pod nazwą Asseco Resovia, gdzie człon „Resovia” odnosi się do łacińskiej nazwy „Rzeszów” (podjęte uchwałą Rady Miasta Rzeszowa), a nie, jak uprzednio, do klubu CWKS Resovia, z którym umowa przestała obowiązywać.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sekcję siatkówki założono w 1937. Momentem przełomowym dla siatkarzy był 1955, kiedy z okazji 50-lecia klubu rozpoczęto budowę hali ROSiR-u, która w późniejszych latach była świadkiem najwspanialszych sukcesów Resovii. W 1969 siatkarze grając w nowej hali, awansowali do 1 ligi.

Największe sukcesy przyszły w latach 70. „Mistrzowie podwójnej krótkiej”„”, jak popularnie nazywani byli siatkarze z Rzeszowa, największe triumfy odnieśli pod wodzą trenerów Jana Strzelczyka oraz Władysława Pałaszewskiego. Plon ich pracy to 4 złote medale mistrzostw Polski (1971, 1972, 1974, 1975), tytuł wicemistrzowski (1973), brąz mistrzostw Polski(1970) oraz udział w europejskich pucharach – II miejsce w Pucharze Europy w 1973 roku i III miejsce w Pucharze Zdobywców Pucharów w 1974 r. Największy sukces klubowe wicemistrzostwo świata w 1975. Trzon ówczesnej kadry tworzyli: Bronisław Bebel, Stanisław Gościniak, Marek Karbarz, Jan Such, Alojzy Świderek, Wiesław Radomski. Rzeszowianie odgrywali czołowe role w reprezentacji Polski oraz kadrze olimpijskiej (Bebel, Such, Gościniak i Karbarz). O sile podkarpackiego klubu świadczy fakt, że reprezentanci Polski siedzieli w Resovii na ławce rezerwowych.

W sezonie 2008/2009 Resovia po ponad 20 latach przerwy wróciła na podium mistrzostw Polski, zdobywając tytuł wicemistrzowski.
W sezonie 2009/2010 Resovia zadebiutowała w rozgrywkach Ligi Mistrzów, gdzie dotarła do 1/6 finału. Z gry w Final Four Resovię wyeliminował zespół Trentino Volley, późniejszy triumfator zawodów.
W sezonie 2010/2011 Resovia dotarła do półfinału Pucharu Cev. Z gry w finale Resovię wyeliminował zespół Sisley Treviso, późniejszy triumfator zawodów. Resovia zakończyła sezon z brązowym medalem Mistrzostw Polski. Po 3-letniej współpracy z klubem pożegnał się trener Ljubomir Travica, a jego następcą został dotychczasowy II trener - Andrzej Kowal[3].
W sezonie 2011/2012 Resovia dotarła do finału Pucharu CEV. Musiała jednak uznać wyższość zespołu Dinamo Moskwa, przegrywając w dwumeczu 0–2. Po 37 latach oczekiwania, w 2012 roku, drużyna Asseco Resovii zdobyła tytuł Mistrza Polski, pokonując w finale Skrę Bełchatów w stosunku 3–1.
W sezonie 2012/2013 Resovia po raz drugi z rzędu zdobyła tytuł Mistrza Polski, pokonując w finale ZAKSA Kędzierzyn-Koźle w°stosunku 3-2.

Natomiast w sezonie 2013/2014 Resovia zdobyła srebrny medal, wygrywając w półfinale z Zaksą, ale przegrywając w finale ze Skrą Bełchatów.

W sezonie 2014/2015 Resovia po roku odzyskała mistrzostwo kraju, pokonując Trefl Gdańsk w stosunku 3-0.

Bilans sezon po sezonie[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce Mecze Z-P Puchary
1968/1969 1.
1969/1970 Bronze medal with cup.svg 3.
1970/1971 Simple gold crown.svg 1.
1971/1972 Simple gold crown.svg 1.
1972/1973 Silver medal with cup.svg 2. Silver medal europe.svg 2. miejsce w Pucharze Europy Mistrzów Klubowych
1973/1974 Simple gold crown.svg 1. Silver medal with cup.svg Finalista Pucharu Polski,
Bronze medal europe.svg 3. miejsce w Pucharze Zdobywców Pucharów
1974/1975 Simple gold crown.svg 1. Simple gold cup.svg Puchar Polski
1975/1976 7. 4. miejsce w Pucharze Europy Mistrzów Klubowych,
Silver medal with cup.svg 2. miejsce w KMŚ
1976/1977 Bronze medal with cup.svg 3.
1977/1978 8.
1978/1979 8.
1979/1980 4.
1980/1981 5.
1981/1982 4.
1982/1983 8. Simple gold cup.svg Puchar Polski
1983/1984 6.
1984/1985 4.
1985/1986 6. Silver medal with cup.svg Finalista Pucharu Polski
1986/1987 Bronze medal with cup.svg 3. Simple gold cup.svg Puchar Polski
1987/1988 Bronze medal with cup.svg 3.
1988/1989 6. Bronze medal with cup.svg 3. miejsce w Pucharze Polski
1989/1990 8.
1990/1991 8.
1991/1992
1992/1993
1993/1994
1994/1995
1995/1996
1996/1997
1997/1998
1998/1999
1999/2000
2000/2001
2001/2002
2002/2003
2003/2004 1. 28 20-8
2004/2005 7. 26 9-17
2005/2006 7. 28 12-16
2006/2007 5. 27 13-14
2007/2008 5. 29 16-13 4. miejsce w Pucharze Challenge
2008/2009 Silver medal with cup.svg 2. 28 19-9
2009/2010 Bronze medal with cup.svg 3. 31 19-12 Silver medal with cup.svg Finalista Pucharu Polski
2010/2011 Bronze medal with cup.svg 3. 35 24-11
2011/2012 Simple gold crown.svg 1. 29 22-7 Silver medal europe.svg 2. miejsce w Pucharze CEV
2012/2013 Simple gold crown.svg 1. 32 21-11 Silver medal with cup.svg Finalista Pucharu Polski
2013/2014 Silver medal with cup.svg 2. 33 24-9
2014/2015 Simple gold crown.svg 1. 34 30-4 Silver medal europe.svg 2. miejsce w Lidze Mistrzów, Silver medal with cup.svg Finalista Pucharu Polski

Poziom rozgrywek:

     najwyższy ogólnokrajowy

     drugi

     trzeci

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Kadra[edytuj | edytuj kod]

  • Pierwszy trener: Polska Andrzej Kowal
  • Drugi trener: Polska Marcin Ogonowski
  • Pierwszy statystyk: Polska Michał Mieszko Gogol
  • Drugi statystyk: Polska Sergiusz Ruszel
  • Trener przygotowania fizycznego: Polska Łukasz Filipecki
  • Fizjoterapeuta: Polska Jacek Rusin
  • II Fizjoterapeuta: Polska Mateusz Przystaś
  • Kierownik drużyny: Polska Wojciech Groszek
  • Menedżer drużyny: Polska Maciej Pająk
Nr Imię i nazwisko Data ur. Wzrost Pozycja
1 Polska Bartosz Kurek 29.08.1988 205 atakujący
2 Stany Zjednoczone Thomas Jaeschke 04.09.1993 200 przyjmujący
3 Polska Mateusz Kowalski 20.02.1997 200 środkowy
4 Polska Piotr Nowakowski 18.12.1987 205 środkowy
5 CzechyPolska Lukas Tichacek 12.01.1982 193 rozgrywający
6 Polska Dawid Dryja 21.07.1992 201 środkowy
7 BiałoruśPolska Olieg Achrem 12.03.1983 195 przyjmujący
8 Francja Julien Lyneel 15.04.1990 192 przyjmujący
9 Ukraina Dmytro Paszycki 29.11.1987 202 środkowy
10 Niemcy Jochen Schöps 08.10.1983 204 atakujący
11 Polska Fabian Drzyzga 03.01.1990 196 rozgrywający
12 Polska Łukasz Perłowski 03.04.1984 203 środkowy
13 Polska Marcin Karakuła 23.12.1998 190 rozgrywający
14 Polska Aleksander Śliwka 24.05.1995 202 przyjmujący
15 Polska Michał Marszałek 17.04.1998 191 przyjmujący
16 Polska Krzysztof Ignaczak 15.05.1978 188 libero
17 Bułgaria Nikołaj Penczew 22.05.1992 196 przyjmujący
18 Polska Damian Wojtaszek 07.09.1988 180 libero
19 Stany Zjednoczone Russell Holmes 01.07.1982 205 środkowy
20 Polska Dominik Witczak 02.01.1983 198 atakujący
Polska Bartłomiej Lemański (na wyp.) 19.03.1996 215 środkowy
Polska Michał Filip (na wyp.) 31.08.1994 195 przyjmujący
Polska Dominik Depowski (na wyp.) 27.10.1995 203 przyjmujący
Polska Bartłomiej Mordyl (na wyp.) 21.01.1995 200 środkowy
Polska Michał Kędzierski (na wyp.) 09.08.1994 194 rozgrywający
Polska Michał Kozłowski (na wyp.) 16.02.1985 197 rozgrywający
Polska Łukasz Kozub 03.11.1997 188 rozgrywający

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Nazwisko Okres
Polska Jan Such 2003 3 grudnia 2007
Polska Andrzej Kowal 3 grudnia 2007 2008
Chorwacja Ljubomir Travica 2008 20 kwietnia 2011
Polska Andrzej Kowal 20 kwietnia 2011 dziś

Występy w europejskich pucharach[edytuj | edytuj kod]

Obcokrajowcy w zespole[edytuj | edytuj kod]

Lata Gry Imię i nazwisko Pozycja
2004-2005 Ukraina Siergiej Żywołożnyj przyjmujący
2005-2007 Słowacja Dušan Kubica libero
2006-2008 Czechy Karel Kvasnička przyjmujący
2006-2007 Norwegia Geir Eithun przyjmujący
2007-2011- Serbia Ivan Ilić rozgrywający
2007-2009 Kuba Ihosvany Hernández Rivera środkowy
2007-2009 Serbia Aleksander Mitrović przyjmujący
2008-2010 Finlandia Mikko Oivanen atakujący
2009- BiałoruśPolska Olieg Achrem przyjmujący
2009-2009 Estonia Ardo Kreek środkowy
2010-2012 Niemcy Georg Grozer atakujący
2010-2011 WłochyPolska Michele Baranowicz rozgrywający
2010-2011 Włochy Matej Černič przyjmujący
2010-2011 Stany Zjednoczone Ryan Millar środkowy
2011-2015 Stany Zjednoczone Paul Lotman przyjmujący
2011- CzechyPolska Lukáš Ticháček rozgrywający
2011-2012 Rumunia Adrian Radu Gontariu przyjmujący
2011-2012 Czarnogóra Marko Bojić przyjmujący
2012- Niemcy Jochen Schöps atakujący
2012-2013 Serbia Nikola Kovačević przyjmujący
2013- Bułgaria Nikołaj Penczew przyjmujący
2013-2014 Węgry Péter Veres przyjmujący
2014-2015 Serbia Marko Ivović przyjmujący
2014- Stany Zjednoczone Russell Holmes środkowy
2015- Ukraina Dmytro Paszycki środkowy
2015- Stany Zjednoczone Thomas Jaeschke przyjmujący
2015- Francja Julien Lyneel przyjmujący

Klub kibica[edytuj | edytuj kod]

Klub Kibica Asseco Resovii

Stowarzyszenie nosi nazwę Stowarzyszenie Sympatyków Piłki Siatkowej Resovia w Rzeszowie (w skrócie SSPS Resovia), którego siedzibą jest miasto Rzeszów. Działa na podstawie ustawy Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U.nr.20 z 1989 r. Poz. 104 z późniejszymi zmianami).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Głos Rzeszowski w Podkarpackiej Bibliotece Cyfrowej – w latach 1905-1909 nie ma żadnej wzmianki o tym klubie
  2. Oficjalna strona klubu - Władze
  3. Ljubo dziękujemy! Andrzej Kowal I trenerem Asseco Resovii.. assecoresovia.pl. [dostęp 2011-04-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Mecner: 80 lat polskiej siatkówki. Olsztyn: Hakus, 2001. ISBN 83-86926-08-2.
  • Marcin Kalita, Paweł Wołosik, Kamil Drąg, Kamil Składowski: Polska siatkówka. Ringier Axel Springer Polska. ISBN 978-83-7813-410-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]