Matti Hautamäki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Matti Hautamäki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1981
Oulu, Finlandia
Klub Puijon Hiihtoseura
Debiut w PŚ 29 listopada 1997, Lillehammer (47. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 30 listopada 1997, Lillehammer (17. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 27 listopada 1999, Kuopio (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 2 grudnia 2000, Kuopio
Rekord życiowy 235,5 m na Velikance w Planicy (20 marca 2005)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Finlandia
Igrzyska olimpijskie
srebro Salt Lake City 2002 duża druż.
srebro Turyn 2006 normalna
srebro Turyn 2006 duża druż.
brąz Salt Lake City 2002 duża
Mistrzostwa świata
złoto Val di Fiemme 2003 duża druż.
srebro Lahti 2001 normalna druż.
srebro Val di Fiemme 2003 duża
srebro Oberstdorf 2005 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
srebro Planica 2004 drużynowo
srebro Tauplitz 2006 drużynowo
srebro Oberstdorf 2008 drużynowo
brąz Harrachov 2002 indywidualnie
brąz Planica 2010 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Canmore 1997 drużynowo
srebro Saalfelden 1999 drużynowo
brąz Sankt Moritz 1998 indywidualnie
brąz Sankt Moritz 1998 drużynowo
Puchar Świata w skokach narciarskich
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2001/2002
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2004/2005
Turniej Czterech Skoczni
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2001/2002
Turniej Nordycki
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2002
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2005
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2003
Letnie Grand Prix
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2000
Matti Hautamäki FIN.JPG

Matti Antero Hautamäki (ur. 14 lipca 1981 w Oulu) – fiński skoczek narciarski, czterokrotny medalista olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata seniorów i juniorów, pięciokrotny medalista mistrzostw świata w lotach oraz dwukrotny zwycięzca Turnieju Nordyckiego.

Spis treści

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Matti Hautamäki urodził się 14 lipca 1981 roku w Oulu, jednak reprezentował klub Puijon Hiihtoseura z Kuopio. Ma dwóch braci: młodszego – Hannu i starszego Jussiego, który także był skoczkiem[1]. Swój pierwszy sukces w karierze osiągnął już w 1997 roku, podczas mistrzostw świata juniorów w Canmore, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji zdobył srebrny medal w konkursie drużynowym, a indywidualnie zajął czwarte miejsce.

W Pucharze Świata w skokach narciarskich zadebiutował 29 listopada 1997 roku w norweskim Lillehammer, gdzie zajął 47. miejsce. Już następnego dnia, podczas drugiego konkursu w Lillehammer Matti zdobył swoje pierwsze pucharowe punkty zajmując 17. miejsce. W sezonie 1997/1998 punktował jeszcze pięciokrotnie, w swoim najlepszym starcie – 11 marca 1998 roku w szwedzkim Falun zajmując 10. miejsce. Pozwoliło mu to zająć 39. miejsce w klasyfikacji generalnej. W styczniu 1998 roku wziął udział w mistrzostwach świata juniorów w Sankt Moritz, gdzie zdobył brązowe medale zarówno indywidualnie jak i drużynowo. W kolejnym sezonie wystartował w zaledwie czterech zawodach PŚ, zdobywając tylko 1 punkt za zajęcie 30. miejsca 4 grudnia 1998 roku we francuskim Chamonix. W klasyfikacji generalnej zajął 101. miejsce. W lutym 1999 roku zdobył srebrny medal w drużynie na mistrzostwach świata juniorów w Saalfelden.

Przełom w karierze w Hautamäkiego nastąpił w sezonie 1999/2000. Rywalizację zaczął od wywalczenia pierwszego pucharowego podium w karierze – 27 listopada 1999 roku w Kuopio był trzeci za Martinem Schmittem z Niemiec oraz Austriakiem Andreasem Goldbergerem. W dalszej części sezonu nie osiągał już takich wyników, chociaż jeszcze czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce. W dwóch ze swoich startów nie zdobył punktów i ostatecznie zakończył sezon na 17. miejscu w klasyfikacji generalnej. W lecie 2000 roku Matti zajął drugie miejsce w klasyfikacji końcowej siódmej edycji Letniego Grand Prix w skokach, ustępując tylko swemu rodakowi, Janne Ahonenowi. Hautamäki wygrał wtedy zawody Hakubie 26 sierpnia 2000 roku, dwa tygodnie wcześniej w austriackim Villach był drugi, a 9 sierpnia w Kuopio zajął trzecie miejsce.

W sezonie 2000/2001 zajął szóste miejsce w klasyfikacji generalnej. Już w swoim drugim starcie cyklu, 2 grudnia 2000 roku w Kuopio odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata. Po tym jak zajął 11. miejsce w Oberstdorfie i Garmisch-Partenkirchen, dziewiąte w Innsbrucku i siódme w Bischofshofen uplasował się na szóstej pozycji w klasyfikacji końcowej 49. edycji Turnieju Czterech Skoczni. W czterech kolejnych konkursach zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, w tym 4 lutego 2001 roku w niemieckim Willingen był trzeci, za Adamem Małyszem i swoim rodakiem Risto Jussilainenem. Na mistrzostwach świata w Lahti w 2001 roku wystartował tylko w konkursach na normalnej skoczni. Indywidualnie zajął dziewiąte miejsce, a w konkursie drużynowym wspólnie z Risto Jussilainenem, Ville Kantee i Janne Ahonenem wywalczył srebrny medal. Po mistrzostwach wystartował w lotach w Oberstdorfie zajmując trzecie i czwarte miejsca. W piątej edycji Turnieju Nordyckiego zajął 11. miejsce, najlepszy wynik osiągając 11 marca 2001 roku w Oslo, gdzie był siódmy. W ostatnim konkursie cyklu w słoweńskiej Planicy nie wystartował.

Sezon 2001/2002 był jednym z najlepszych w jego karierze. Na inauguracji w Kuopio 23 listopada zajął 20. miejsce, następnego dnia nie wystartował. Podczas konkursów w Titisee-Neustadt pierwszego dnia został zdyskwalifikowany, a w drugim konkursie był jedenasty. Jednakże w każdym kolejnym starcie Matti plasował się w czołowej dziesiątce. Ośmiokrotnie stawał na podium, przy czym wygrał 19 stycznia w Zakopanem, 13 marca w Falun oraz 15 marca w Trondheim. Te dwa ostatnie zwycięstwa oraz piąte miejsce w Lahti i ósme w Oslo dały mu zwycięstwo w klasyfikacji końcowej 6. Turnieju Nordyckiego, w którym wyprzedził bezpośrednio Adama Małysza i Martina Schmitta. Zajął ponadto drugie miejsce w 50. Turnieju Czterech Skoczni po tym, jak zajął czwarte miejsce w Oberstdorfie i Innsbrucku, szóste w Ga-Pa i drugie w Bischofshofen. W turnieju zwyciężył reprezentant Niemiec Sven Hannawald, który jako pierwszy zawodnik w historii wygrał wszystkie cztery konkursy. Podczas igrzysk olimpijskich w Salt Lake City w lutym 2002 roku Hautamäki wystąpił we wszystkich konkursach. Na normalnym obiekcie zajął szóste miejsce po skokach na 93,0 i 97,0 m. Po pierwszej serii konkursu indywidualnego na dużej skoczni na prowadzeniu znajdowali się ex aequo Hannawald i Szwajcar Simon Ammann, obaj skoczyli 132,5 m. Na trzecim miejscu ze stratą około 3 punktów znajdował się Małysz (131 m), a Hautamäki (127 m) był czwarty ze stratą ponad 8 punktów do Polaka i 11 punktów do prowadzącej dwójki. W drugiej kolejce Matti po skoku na 125,5 m objął prowadzenie. Wyprzedził go Małysz, który osiągnął 128 m, a także Ammann po skoku na 133 m. Natomiast Hannawald nie ustał swego skoku na 131 m i spadł na czwarte miejsce, tracąc do Fina 0,7 punktu. Złoto przypadło Ammannowi, srebro Małyszowi, a brąz Hautamäkiemu. W konkursie drużynowym razem z Jussilainenem, Ahonenem i Veli-Mattim Lindströmem zdobył srebrny medal. Finowie stracili 0,1 punktu do złotych medalistów – Niemców. W tym samym sezonie odbyły się także mistrzostwa świata w lotach w Harrachovie, gdzie Matti wywalczył brązowy medal, ustępując tylko Hannawaldowi i Schmittowi. W klasyfikacji generalnej tego sezonu uplasował się na trzecim miejscu, za Adamem Małyszem i Svenem Hannawaldem.

Po zajęciu siódmego miejsca w pierwszym konkursie sezonu 2002/2003, 29 listopada 2002 roku w Kuusamo, aż do stycznia 2003 roku nie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów, parokrotnie kończąc rywalizację na pierwszej serii. 23 stycznia w Hakubie zajął drugą pozycję, ustępując tylko Christianowi Nagillerowi z Austrii. W kolejnych dwóch konkursach PŚ rozgrywanych w Sapporo ponownie nie zakwalifikował się do drugiej serii. 1 lutego 2003 w konkursie lotów w Tauplitz zajął 26. miejsce. Jednak już następnego dnia był trzeci, za Hannawaldem i Florianem Lieglem z Austrii. Ostatnimi konkursami przed mistrzostwami świata w Val di Fiemme były zawody w Willingen 8 i 9 lutego, gdzie Fin zajął odpowiednio piąte i czwarte miejsce. Na włoskich mistrzostwach po pierwszej serii konkursu indywidualnego na dużej skoczni Matti prowadził po skoku na odległość 134 m. Tyle samo skoczył również Adam Małysz jednak jego skok został oceniony o 0,5 punktu niżej. W drugiej serii pierwszy skakał Małysz, który odległością 136 m ustanowił nowy rekord skoczni Trampolino Dal Ben K-120. Zamykający konkurs Hautamäki osiągnął 133,5 m i ze stratą 2,5 punktu do Polaka zajął drugie miejsce. W konkursie indywidualnym na normalnym obiekcie po pierwszej serii Matti był trzeci po skoku na 101 m. Prowadził Małysz (104 m), a drugi był kolejny Japończyk – Hideharu Miyahira (101 m), do którego Fin tracił 0,5 punktu. W drugiej serii Hautamäki spadł na dziewiąte miejsce po skoku na odległość 95,5 m. W konkursie drużynowym Finowie w składzie: Janne Ahonen, Tami Kiuru, Arttu Lappi i Matti Hautamäki okazali się najlepszą drużyną, wyprzedzając Japończyków, którzy zdobyli srebrne medale o ponad 35 punktów. Po mistrzostwach Hautamäki był czwarty 9 marca w Oslo, a w obu konkursach w Lahti był drugi, co dało mu drugie miejsce w klasyfikacji 7. Turnieju Nordyckiego. Najlepiej zaprezentował się na koniec sezonu, 22 i 23 marca w Planicy, kiedy to trzykrotnie ustanawiał nieoficjalny rekord świata w długości skoku, skacząc najpierw 227,5 m, później 228,5 i ostatecznie 231 m. Oba konkursy w Planicy Matti wygrał i ostatecznie zajął ósme miejsce w klasyfikacji generalnej. Równocześnie był drugi w nieoficjalnej klasyfikacji sezonu 2002/2003 Pucharu Świata w lotach.

Zwycięstwem w Kuusamo 28 listopada 2003 roku Hautamäki otworzył sezon 2003/2004. Następnego dnia był piętnasty. 23 stycznia 2004 w Hakubie ponownie stanął na podium zajmując pierwsze miejsce, wyprzedzając Janne Ahonena i Norwega Bjørna Einara Romørena. Zwycięstwa te były jego jedynymi miejscami na podium w tym sezonie, chociaż jeszcze dziewięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów. W klasyfikacji generalnej był ostatecznie siódmy. W lutym 2004 roku wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Planicy, gdzie indywidualnie zajął siódme miejsce, a razem z Kiuru, Ahonenem i Lindströmem zdobył srebrny medal w konkursie drużynowym. Do złotych medalistów, reprezentantów Norwegii Finowie stracili 7,7 punktu.

W sezonie 2004/2005 w ośmiu z dwunastu konkursów pierwszej części cyklu, Hautamäki plasował się w pierwszej dziesiątce, jednak nie udało mu się wskoczyć na podium. Był dwukrotnie czwarty na inauguracji w Kuusamo 27 i 28 listopada, piąty 5 grudnia w Trondheim, czterokrotnie szósty: w Trondheim 4 grudnia, w Engelbergu 18 i 19 grudnia i 29 grudnia w Oberstdorfie oraz siódmy 11 grudnia w Harrachovie. W klasyfikacji końcowej 53. Turnieju Czterech Skoczni zajął dziesiąte miejsce. 9 stycznia w Willingen zajął 49. miejsce. Na podium wrócił 11 lutego wygrywając zawody we włoskim Pragelato. Następnym punktem sezonu były już mistrzostwa świata w Oberstdorfie, gdzie wystartował we wszystkich konkursach. W konkursach indywidualnych zajął szóste miejsce na dużej skoczni oraz 17. miejsce na normalnej. Z kolei w zawodach drużynowych na normalnej skoczni Finowie zajęli czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal ze Słoweńcami o 1,5 punktu. Najbardziej udanym startem Mattiego na tych mistrzostwach był konkurs drużynowy na dużej skoczni, gdzie razem z Jussilainenem, Kiuru i Ahonenem zdobył srebrny medal. Końcówka tego sezonu to 9. Turniej Nordycki, w którym Hautamäki wygrał wszystkie cztery konkursy: 6 marca w Lahti, 9 marca w Kuopio, 11 marca w Lillehammer i 13 marca w Oslo. Wygrał także loty 19 marca w Planicy. Biorąc pod uwagę zwycięstwo w Pragelato Fin wszystkie wygrał sześć indywidualnych konkursów PŚ z rzędu co jest rekordem w Pucharze Świata. Rekord ten dzieli z Thomasem Morgensternem, Gregorem Schlierenzauerem i Janne Ahonenem. Podczas kwalifikacji do ostatnich zawodów cyklu, 20 marca 2005 roku w Planicy jego nieoficjalny rekord świata został pobity przez Romørena, który skoczył 234,5 m. W konkursie Matti odzyskał rekord skacząc 235,5 m, jednak jeszcze dalej tego samego dnia poleciał Romøren – 239 m. Norweg zwyciężył w konkursie, a Hautamäki zajął czwartą pozycję. W klasyfikacji generalnej PŚ Fin zajął trzecie miejsce, podobnie jak w klasyfikacji PŚ w lotach.

W zawodach otwierających sezon 2005/2006 – 26 listopada 2005 roku w Kuusamo zajął ósme miejsce. Podczas 54. edycji Turnieju Czterech Skoczni Fin był piąty w Oberstdorfie, trzeci w Garmisch-Partenkirchen oraz piętnasty w Innsbrucku i Bischofshofen, co dało mu piąte miejsce w klasyfikacji końcowej. Następnie wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz, gdzie indywidualnie był jedenasty, a w konkursie drużynowym razem z Kiuru, Ahonenem i Janne Happonenem zdobył srebrny medal. Bezpośrednio potem wygrał oba konkursy w Zakopanem 28 i 29 stycznia, a niecały tydzień później w Willingen był trzynasty. Po pierwszej serii konkursu indywidualnego na normalnym obiekcie w ramach igrzysk olimpijskich w Turynie Hautamäki był szósty po skoku na 102 m. 103,5 metra uzyskał w serii drugiej i zajął ostatecznie drugie miejsce, ze stratą 1 punktu do zwycięzcy Larsa Bystøla. Na dużej skoczni Matti zajął piąte miejsce. Finowie zdobyli srebrny medal w konkursie drużynowym, w którym Hautamäki uzyskał najlepszy wynik spośród reprezentantów Finlandii. Po igrzyskach najlepszym wynikiem Fina było siódme miejsce 12 marca w Oslo. Sezon ten zakończył na 11. miejscu w klasyfikacji generalnej.

Podczas 55. Turnieju Czterech Skoczni Hautamäki zajął 19. miejsce w Oberstdorfie, drugie w Garmisch-Partenkirchen, 29. miejsce w Innsbrucku oraz 25. miejsce w Bischofshofen. Następnie zajął trzecie miejsce 13 stycznia w Vikersund oraz 20 stycznia w Zakopanem. Jednak już podczas konkursów w Oberstdorfie w dniach 27 i 28 stycznia zajął najpierw 16. miejsce, a potem zakończył rywalizację po pierwszej serii plasując się na 35. pozycji. Nie wystartował w czterech kolejnych konkursach i wrócił na mistrzostwa świata w Sapporo. W indywidualnych występach zajmował miejsca w połowie drugiej dziesiątki, a w konkursie drużynowym Finowie z Hautamäkim w składzie zajęli czwarte miejsce. Po mistrzostwach jego najlepszym wynikiem było trzecie miejsce 18 marca w Oslo, za Simonem Ammannem i Martinem Kochem z Austrii. Był też między innymi szósty na zakończenie sezonu 25 marca w Planicy. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie dziewiąte miejsce.

W sezonie 2007/2008 ani razu nie stanął na podium zawodów Pucharu Świata. Swój najlepszy wynik uzyskał już w pierwszym konkursie – 1 grudnia 2007 roku w Kuusamo, gdzie zajął piąte miejsce. W kolejnych konkursach cyklu dwukrotnie znalazł się w czołowej dziesiątce: 9 grudnia 2007 roku w Trondheim był dziesiąty, a 14 marca 2008 roku w Planicy zajął ósme miejsce. W lutym 2008 roku wystąpił na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie, gdzie indywidualnie był czternasty, a w konkursie drużynowym wraz z Happonenem, Ahonenem i Harrim Ollim zdobył srebrny medal. W klasyfikacji generalnej zajął 19. miejsce. Na otwarcie sezonu 2008/2009 w Kuusamo Matti zajął 50. miejsce. Lepiej było w konkursach w Trondheim w dniach 6 i 7 grudnia, gdzie był siódmy, a następnie drugi, przegrywając tylko z Ammannem. Podczas 57. Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie zajął 13. miejsce, w Garmisch-Partenkirchen był dziesiąty, w Innsbrucku był czwarty, a w Bischofshofen dwunasty. Dało mu to dziewiąte miejsce w klasyfikacji końcowej tej edycji TCS. Podczas lotów w Tauplitz był kolejno dziewiąty i szósty, a w dniach 24 i 25 stycznia 2009 roku podczas próby przedolimpijskiej w Whistler Olympic Park zajął trzecie i 23. miejsce. W pozostałej części sezonu jego najlepszym wynikiem było piąte miejsce 14 lutego 2009 roku podczas lotów w Oberstdorfie. Na mistrzostwach świata w Libercu indywidualnie zajął 36. miejsce na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie był jedenasty. W konkursie drużynowym Finowie po raz drugi z rzędu na mistrzostwach świata nie stanęli na podium, zajmując szóste miejsce. Sezon ten Matti zakończył na dwunastej pozycji.

W sezonie 2009/2010 osiągnął swój najgorszy wynik w klasyfikacji generalnej od dziesięciu lat. Zajął 27. miejsce, co było efektem sporadycznych startów oraz tego, że pięciokrotnie nie zdołał się zakwalifikować do drugiej serii. Najlepszym wynikiem Fina było dziesiąte miejsce, które zajął 9 marca 2010 roku w Kuopio. Mimo słabych wyników w Pucharze Świata Hautamäki wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie indywidualnie na dużej skoczni zajął 26. miejsce, a na normalnej skoczni nie wystartował. W konkursie drużynowym Finowie przegrali walkę o brązowy medal z Norwegami i zakończyli zawody na czwartej pozycji. Na zakończenie sezonu Matti wystąpił na mistrzostwach świata w lotach w Planicy, gdzie indywidualnie był siedemnasty, a razem Ollim, Happonenem, i Ollim Muotką zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym.

Hautamäki podczas benefisu Adama Małysza

Sezon 2010/2011 zaczął od zajęcia piątego miejsca w Kuusamo 28 listopada 2010 roku. Trzy dni później w Kuopio był drugi, ulegając tylko swemu rodakowi Ville Larinto. W pięciu kolejnych konkursach plasował się w ścisłej czołówce, w tym 18 grudnia w Engelbergu zajął trzecie miejsce za Thomasem Morgensternem i Adamem Małyszem. Podczas 59. Turnieju Czterech Skoczni był drugi w Oberstdorfie, w Ga-Pa zajął 34. miejsce, w Innsbrucku był piąty, a w Bischofshofen zajął 22. miejsce. W klasyfikacji końcowej turnieju dało mu to siódmą pozycję. W dalszej części sezonu Fin siedmiokrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, a jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce 18 marca 2011 roku w Planicy. W klasyfikacji generalnej zajął ósme miejsce i był najwyższej sklasyfikowanym reprezentantem Finlandii. Na przełomie lutego i marca 2011 roku wystartował na mistrzostwach świata w Oslo. W konkursie indywidualnym na normalnej skoczni zajął 38. miejsce. Dużo lepiej zaprezentował się na dużym obiekcie, gdzie po skokach na 134,5 oraz 129,0 m zajął piąte miejsce. Finowie w konkursach drużynowych zajęli najpierw ósme miejsce na normalnej skoczni, a następnie siódme na dużej.

W sezonie 2011/2012 Fin w Pucharze Świata punktował już sporadycznie. Najlepszym wynikiem w sezonie było zajęcie 13. miejsca w pierwszym konkursie Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie. W tym sezonie zawodnik po raz ostatni wystąpił na najważniejszej imprezie sezonu. Na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w konkursie indywidualnym zajął 26. miejsce, natomiast w konkursie drużynowym, w którym Matti brał udział, Finowie zawiedli zajmując dopiero 8. miejsce. Sezon zakończył na 49. miejsce w Pucharze Świata, co było najgorszą pozycją od sezonu 1998/1999.

Po sezonie 2011/2012 oficjalnie zakończył swoją karierę zawodniczą[2].

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City/Park City 6. miejsce (K-90), brązowy medal (K-120)
2006 Włochy Turyn/Pragelato srebrny medal (K-95), 5. miejsce (K-125)
2010 Kanada Vancouver/Whistler 26. miejsce (K-125)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City/Park City srebrny medal[a]
2006 Włochy Turyn/Pragelato srebrny medal[b]
2010 Kanada Vancouver/Whistler 4. miejsce[c]

Starty M. Hautamäkiego na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
6. 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 indywid. 93,0 m 97,0 m 252,5 pkt 16,5 pkt Szwajcaria Simon Ammann
3.Bronze medal.svg 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-120 indywid. 127,0 m 125,5 m 256,0 pkt 25,4 pkt Szwajcaria Simon Ammann
2.Silver medal.svg 18 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-120 druż.[a] 126,0 m 125,0 m 974,0 pkt (249,3 pkt) 0,1 pkt Niemcy Niemcy
2.Silver medal.svg 12 lutego 2006 Włochy Pragelato Trampolino a Monte K-95 HS-106 indywid. 102,0 m 103,5 m 265,5 pkt 1,0 pkt Norwegia Lars Bystøl
5. 18 lutego 2006 Włochy Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 indywid. 126,0 m 129,5 m 242,4 pkt 34,5 pkt Austria Thomas Morgenstern
2.Silver medal.svg 20 lutego 2006 Włochy Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 druż.[b] 128,0 m 138,0 m 976,6 pkt (262,3 pkt) 7,4 pkt Austria Austria
26. 20 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 indywid. 134,0 m 104,0 m 202,4 pkt 81,2 pkt Szwajcaria Simon Ammann
4. 22 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 druż.[c] 133,5 m 130,0 m 1014,6 pkt (253,5 pkt) 93,3 pkt Austria Austria

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2001 Finlandia Lahti 9. miejsce (K-90)
2003 Włochy Val di Fiemme/Predazzo srebrny medal (K-120), 9. miejsce (K-95)
2005 Niemcy Oberstdorf 17. miejsce (K-90), 6. miejsce (K-120)
2007 Japonia Sapporo 18. miejsce (K-120), 15. miejsce (K-90)
2009 Czechy Liberec 36. miejsce (K-90), 11. miejsce (K-120)
2011 Norwegia Oslo 38. miejsce (K-95), 5. miejsce (K-120)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2001 Finlandia Lahti srebrny medal (K-90)[d]
2003 Włochy Val di Fiemme/Predazzo złoty medal[e]
2005 Niemcy Oberstdorf 4. miejsce (K-90)[f], srebrny medal (K-120)[g]
2007 Japonia Sapporo 4. miejsce[h]
2009 Czechy Liberec 6. miejsce[i]
2011 Norwegia Oslo 8. miejsce (K-95)[j], 7. miejsce (K-120)[k]

Starty M. Hautamäkiego na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
9. 23 lutego 2001 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 indywid. 82,0 m 92,0 m 214,0 pkt 32,0 pkt Polska Adam Małysz
2.Silver medal with cup.svg 25 lutego 2001 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 druż.[d] 91,5 m 89,5 m 951,5 pkt (231,0 pkt) 2,0 pkt Austria Austria
2.Silver medal with cup.svg 22 lutego 2003 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 indywid. 134,0 m 133,5 m 286,5 pkt 2,5 pkt Polska Adam Małysz
1.Gold medal with cup.svg 23 lutego 2003 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 druż.[e] 131,0 m 130,0 m 1046,6 pkt (273,8 pkt)
9. 28 lutego 2003 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 indywid. 101,0 m 95,5 m 247,0 pkt 32,0 pkt Polska Adam Małysz
17. 19 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-90 HS-100 indywid. 95,5 m 89,5 m 240,0 pkt 16,0 pkt Słowenia Rok Benkovič
4. 20 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-90 HS-100 druż.[f] 91,5 m 92,5 m 928,0 pkt (240,5 pkt) 42,5 pkt Austria Austria
6. 25 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 136,5 m 136,0 m 294,5 pkt 18,7 pkt Finlandia Janne Ahonen
2.Silver medal with cup.svg 26 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż.[g] 139,5 m 139,5 m 1122,9 pkt (306,7 pkt) 14,4 pkt Austria Austria
18. 24 lutego 2007 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 indywid. 118,0 m 116,5 m 212,6 pkt 53,5 pkt Szwajcaria Simon Ammann
4. 25 lutego 2007 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 druż.[h] 119,0 m 109,0 m 869,8 pkt (200,4 pkt) 130,4 pkt Austria Austria
15. 3 marca 2007 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-98 indywid. 91,5 m 92,5 m 235,5 pkt 41,5 pkt Polska Adam Małysz
36. 21 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 91,5 m 117,0 pkt 165,0 pkt Austria Wolfgang Loitzl
11. 27 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-120 HS-134 indywid. 127,0 m [l] 128,1 pkt 13,2 pkt Szwajcaria Andreas Küttel
6. 28 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-120 HS-134 druż.[i] 128,5 m 131,5 m 947,5 pkt (269,5 pkt) 86,8 pkt Austria Austria
38. 26 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 indywid. 84,5 m 91,7 pkt 177,5 pkt Austria Thomas Morgenstern
8. 27 lutego 2011 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 druż.[j] 102,5 m 108,0 m 900,5 pkt (257,8 pkt) 125,0 pkt Austria Austria
5. 3 marca 2011 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 indywid. 134,5 m 129,0 m 266,2 pkt 11,3 pkt Austria Gregor Schlierenzauer
7. 5 marca 2011 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 druż.[k] 125,0 m [l] 408,3 pkt (113,0 pkt) 91,7 pkt Austria Austria

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2002 Czechy Harrachov brązowy medal
2004 Słowenia Planica 7. miejsce
2006 Austria Tauplitz 11. miejsce
2008 Niemcy Oberstdorf 14. miejsce
2010 Słowenia Planica 17. miejsce
2012 Norwegia Vikersund 26. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2004 Słowenia Planica srebrny medal[m]
2006 Austria Tauplitz srebrny medal[n]
2008 Niemcy Oberstdorf srebrny medal[o]
2010 Słowenia Planica brązowy medal[p]
2012 Norwegia Vikersund 8. miejsce[q]

Starty M. Hautamäkiego na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
3.Bronze medal with cup.svg 9-10 marca 2002 Czechy Harrachov Čerťák K-185 indywid. 202,5 m 182,0 m [l] [l] 363,4 pkt 32,9 pkt Niemcy Sven Hannawald
7. 20-21 lutego 2004 Słowenia Planica Velikanka K-185 indywid. 185,0 m 217,5 m 214,0 m 200,5 m 794,9 pkt 37,2 pkt Norwegia Roar Ljøkelsøy
2.Silver medal with cup.svg 22 lutego 2004 Słowenia Planica Velikanka K-185 druż.[m] 217,0 m 213,5 m 1704,1 pkt (423,6 pkt) 7,7 pkt Norwegia Norwegia
11. 13-14 stycznia 2006 Austria Tauplitz Kulm K-185 HS-200 indywid. 178,5 m 188,0 m 187,0 m 189,0 m 702,0 pkt 86,0 pkt Norwegia Roar Ljøkelsøy
2.Silver medal with cup.svg 15 stycznia 2006 Austria Tauplitz Kulm K-185 HS-200 druż.[n] 191,0 m 194,5 m 1477,2 pkt (371,6 pkt) 20,7 pkt Norwegia Norwegia
14. 22-23 lutego 2008 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 indywid. 189,5 m 197,5 m 193,5 m 202,5 m 754,6 pkt 80,8 pkt Austria Gregor Schlierenzauer
2.Silver medal with cup.svg 24 lutego 2008 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 druż.[o] 177,5 m 201,5 m 1477,0 pkt (359,8 pkt) 76,3 pkt Austria Austria
17. 19-20 marca 2010 Słowenia Planica Letalnica K-185 HS-215 indywid. 193,5 m 204,0 m 204,0 m 204,5 m 762,6 pkt 173,2 pkt Szwajcaria Simon Ammann
3.Bronze medal with cup.svg 21 marca 2010 Słowenia Planica Letalnica K-185 HS-215 druż.[p] 195,5 m 194,5 m 1474,3 pkt (365,6 pkt) 167,1 pkt Austria Austria
26. 24-25 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 indywid. 212,5 m 166,0 m [l] [l] 280,5 pkt 128,2 pkt Słowenia Robert Kranjec
8. 26 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 druż.[q] 207,5 m 176,5 m 1421,7 pkt (336,1 pkt) 226,7 pkt Austria Austria

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

1997 Kanada Canmore/Calgary 4. miejsce
1998 Szwajcaria Sankt Moritz brązowy medal
1999 Austria Saalfelden am Steinernen Meer 13. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

1997 Kanada Canmore/Calgary srebrny medal[r]
1998 Szwajcaria Sankt Moritz brązowy medal[s]
1999 Austria Saalfelden am Steinernen Meer srebrny medal[t]

Starty M. Hautamäkiego na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 12 lutego 1997 Kanada Calgary Alberta Ski Jump Area K-89 druż.[r] 86,0 m 90,0 m 804,0 pkt (230,0 pkt) 16,0 pkt Słowenia Słowenia
4. 15 lutego 1997 Kanada Calgary Alberta Ski Jump Area K-89 indywid. 93,0 m 85,5 m 234,0 pkt 11,0 pkt Norwegia Wilhelm Brenna
3.Bronze medal with cup.svg 22 stycznia 1998 Szwajcaria Sankt Moritz Olimpijska K-95 druż.[s] 81,0 m 75,0 m 741,0 pkt (149,5 pkt) 46,5 pkt Niemcy Niemcy
3.Bronze medal with cup.svg 24 stycznia 1998 Szwajcaria Sankt Moritz Olimpijska K-95 indywid. 89,5 m 92,5 m 216,0 pkt 15,5 pkt Austria Wolfgang Loitzl
2.Silver medal with cup.svg 4 lutego 1999 Austria Saalfelden am Steinernen Meer Bibergschanze K-85 druż.[t] 89,0 m 90,5 m 952,5 pkt (247,0 pkt) 9,5 pkt Austria Austria
13. 6 lutego 1999 Austria Saalfelden am Steinernen Meer Bibergschanze K-85 indywid. 90,0 m 72,5 m 209,5 pkt 29,5 pkt Japonia Kazuki Nishishita

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
1997/1998 39.
1998/1999 101.
1999/2000 17.
2000/2001 6.
2001/2002 3.
2002/2003 8.
2003/2004 7.
2004/2005 3.
2005/2006 11.
2006/2007 9.
2007/2008 19.
2008/2009 12.
2009/2010 27.
2010/2011 8.
2011/2012 49.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 2 grudnia 2000 Finlandia Kuopio Puijo K-120 119,5 m 111,1 pkt
2. 19 stycznia 2002 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 123,5 m 131,0 m 259,6 pkt
3. 13 marca 2002 Szwecja Falun Lugnet K-115 130,5 m 124,5 m 274,5 pkt * TN 2002
4. 15 marca 2002 Norwegia Trondheim Granåsen K-120 134,5 m 130,5 m 280,0 pkt * TN 2002
5. 22 marca 2003 Słowenia Planica Velikanka K-185 214,0 m 221,0 m 433,5 pkt * Loty 2002/2003
6. 23 marca 2003 Słowenia Planica Velikanka K-185 231,0 m 224,0 m 450,5 pkt * Loty 2002/2003
7. 28 listopada 2003 Finlandia Kuusamo Rukatunturi K-120 139,0 m 133,5 m 291,5 pkt
8. 23 stycznia 2004 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 122,5 m 128,5 m 251,8 pkt
9. 11 lutego 2005 Włochy Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 132,5 m 134,5 m 263,1 pkt
10. 6 marca 2005 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 127,5 m 124,5 m 270,0 pkt * TN 2005
11. 9 marca 2005 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 130,5 m 128,0 m 270,3 pkt * TN 2005
12. 11 marca 2005 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 HS-134 131,0 m 135,0 m 281,3 pkt * TN 2005
13. 13 marca 2005 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-115 HS-128 127,5 m 128,0 m 281,4 pkt * TN 2005
14. 19 marca 2005 Słowenia Planica Velikanka K-185 HS-215 223,5 m 219,5 m 436,6 pkt * Loty 2004/2005
15. 28 stycznia 2006 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 132,0 m 131,5 m 274,3 pkt
16. 29 stycznia 2006 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 133,0 m 132,0 m 277,5 pkt

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
1997/1998
1998/1999
1999/2000 1 1
2000/2001 1 2 3
2001/2002 3 3 2 8
2002/2003 2 3 1 6
2003/2004 2 2
2004/2005 6 6
2005/2006 2 1 3
2006/2007 1 3 4
2007/2008
2008/2009 1 1 2
2009/2010
2010/2011 2 1 3
Suma 16 10 12 38

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 27 listopada 1999 Finlandia Kuopio Puijo K-120 124,5 m 118,1 pkt 3. 5,8 pkt Martin Schmitt
2. 2 grudnia 2000 Finlandia Kuopio Puijo K-120 119,5 m 111,1 pkt 1.
3. 4 lutego 2001 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-120 129,5 m 130,0 m 266,6 pkt 3. 49,4 pkt Adam Małysz
4. 3 marca 2001 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 190,5 m 193,5 m 370,3 pkt 3. 14,2 pkt Risto Jussilainen
5. 8 grudnia 2001 Austria Villach Alpenarena K-90 96,0 m 92,0 m 252,0 pkt 2. 19,5 pkt Adam Małysz
6. 15 grudnia 2001 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-120 132,0 m 134,0 m 278,8 pkt 3. 1,4 pkt Stephan Hocke
7. 6 stycznia 2002 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-120 134,0 m 131,5 m 280,4 pkt 2. 2,5 pkt Sven Hannawald
8. 12 stycznia 2002 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-120 137,0 m 148,0 m 309,0 pkt 2. 10,1 pkt Sven Hannawald
9. 19 stycznia 2002 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 123,5 m 131,0 m 259,6 pkt 1.
10. 20 stycznia 2002 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 128,5 m 122,0 m 251,9 pkt 3. 10,2 pkt Adam Małysz
11. 13 marca 2002 Szwecja Falun Lugnet K-115 130,5 m 124,5 m 274,5 pkt 1.
12. 15 marca 2002 Norwegia Trondheim Granåsen K-120 134,5 m 130,5 m 280,0 pkt 1.
13. 23 stycznia 2003 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 125,5 m 122,5 m 248,4 pkt 2. 11,7 pkt Christian Nagiller
14. 2 lutego 2003 Austria Tauplitz Kulm K-185 183,5 m 198,0 m 363,8 pkt 3. 14,5 pkt Sven Hannawald
15. 14 marca 2003 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 119,5 m 128,5 m 262,8 pkt 2. 4,6 pkt Adam Małysz
16. 15 marca 2003 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 126,0 m 131,0 m 281,5 pkt 2. 8,1 pkt Adam Małysz
17. 22 marca 2003 Słowenia Planica Velikanka K-185 214,0 m 221,0 m 433,5 pkt 1.
18. 23 marca 2003 Słowenia Planica Velikanka K-185 231,0 m 224,0 m 450,5 pkt 1.
19. 28 listopada 2003 Finlandia Kuusamo Rukatunturi K-120 139,0 m 133,5 m 291,5 pkt 1.
20. 23 stycznia 2004 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 122,5 m 128,5 m 251,8 pkt 1.
21. 11 lutego 2005 Włochy Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 132,5 m 134,5 m 263,1 pkt 1.
22. 6 marca 2005 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 127,5 m 124,5 m 270,0 pkt 1.
23. 9 marca 2005 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 130,5 m 128,0 m 270,3 pkt 1.
24. 11 marca 2005 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 HS-134 131,0 m 135,0 m 281,3 pkt 1.
25. 13 marca 2005 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-115 HS-128 127,5 m 128,0 m 281,4 pkt 1.
26. 19 marca 2005 Słowenia Planica Velikanka K-185 HS-215 223,5 m 219,5 m 436,6 pkt 1.
27. 1 stycznia 2006 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-115 HS-125 123,0 m 120,5 m 260,3 pkt 3. 4,4 pkt Jakub Janda
28. 28 stycznia 2006 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 132,0 m 131,5 m 274,3 pkt 1.
29. 29 stycznia 2006 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 133,0 m 132,0 m 277,5 pkt 1.
30. 1 stycznia 2007 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-115 HS-125 125,0 m 133,0 pkt 2. 2,9 pkt Andreas Küttel
31. 13 stycznia 2007 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-185 HS-207 190,0 m 201,0 m 377,7 pkt 3. 10,6 pkt Anders Jacobsen
32. 20 stycznia 2007 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 131,5 m 134,7 pkt 3. 8,6 pkt Rok Urbanc
33. 18 marca 2007 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-115 HS-128 113,0 m 110,4 pkt 3. 11,4 pkt Simon Ammann
34. 7 grudnia 2008 Norwegia Trondheim Granåsen K-123 HS-140 137,0 m 135,0 m 278,3 pkt 2. 1,9 pkt Simon Ammann
35. 24 stycznia 2009 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 136,5 m 135,5 m 270,6 pkt 3. 18,6 pkt Gregor Schlierenzauer
36. 1 grudnia 2010 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 127,0 m 129,5 m 240,8 pkt 2. 0,1 pkt Ville Larinto
37. 18 grudnia 2010 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 135,0 m 135,0 m 284,8 pkt 3. 6,2 pkt Thomas Morgenstern
38. 29 grudnia 2010 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 125,0 m 137,5 m 273,1 pkt 2. 16,5 pkt Thomas Morgenstern

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1996/1997
Lillehammer K120 Lillehammer K120 Kuusamo K120 Kuusamo K120 Harrachov K120 Harrachov K120 Oberstdorf K115 Garmisch-Partenkirchen K115 Innsbruck K110 Bischofshofen K120 Engelberg K120 Engelberg K120 Sapporo K90 Sapporo K120 Hakuba K120 Willingen K120 Willingen K120 Tauplitz K185 Tauplitz K185 Lahti K114 Kuopio K92 Falun K115 Oslo K112 Planica K185 Planica K185 punkty
- - q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 1997/1998
Lillehammer K120 Lillehammer K120 Predazzo K120 Villach K90 Harrachov K90 Engelberg K120 Engelberg K120 Oberstdorf K115 Garmisch-Partenkirchen K115 Innsbruck K110 Bischofshofen K120 Ramsau K90 Zakopane K116 Zakopane K116 MŚwL – Oberstdorf K185 MŚwL – Oberstdorf K185 Sapporo K120 Vikersund K175 Vikersund K175 Kuopio K120 Lahti K116 Lahti K116 Falun K115 Trondheim K120 Oslo K112 Planica K120 Planica K120 punkty
47 17 - - - 22 34 q 47 13 50 - - - - - - - - 16 q q 10 13 38 - - 104
Sezon 1998/1999
Lillehammer K120 Lillehammer K120 Chamonix K95 Chamonix K95 Predazzo K120 Oberhof K120 Harrachov K120 Harrachov K120 Oberstdorf K115 Garmisch-Partenkirchen K115 Innsbruck K110 Bischofshofen K120 Engelberg K120 Engelberg K120 Zakopane K116 Zakopane K116 Sapporo K120 Sapporo K120 Willingen K120 Willingen K120 Harrachov K120 Kuopio K120 Lahti K90 Trondheim K120 Falun K115 Oslo K115 Planica K185 Planica K185 Planica K185 punkty
43 q 30 q q q - - - - - - - - - - - - - - - 48 39 - - - - - - 1
Sezon 1999/2000
Kuopio K120 Kuopio K120 Predazzo K120 Predazzo K120 Villach K90 Zakopane K116 Zakopane K116 Oberstdorf K115 Garmisch-Partenkirchen K115 Innsbruck K110 Bischofshofen K120 Engelberg K120 Engelberg K120 Sapporo K120 Sapporo K120 Hakuba K120 Willingen K120 Willingen K120 Tauplitz K185 Iron Mountain K120 Iron Mountain K120 Lahti K116 Lahti K116 Trondheim K120 Oslo K115 Planica K185 punkty
3 11 7 8 10 - - 9 16 14 22 41 18 - - - 14 17 20 - - 15 19 26 28 32 341
Sezon 2000/2001
Kuopio K120 Kuopio K120 Kuopio K120 Oberstdorf K115 Garmisch-Partenkirchen K115 Innsbruck K108 Bischofshofen K120 Harrachov K185 Harrachov K185 Park City K120 Hakuba K120 Sapporo K120 Sapporo K120 Willingen K120 Willingen K120 Oberstdorf K185 Oberstdorf K185 Falun K115 Trondheim K120 Oslo K115 Planica K185 punkty
4 1 7 11 11 9 7 6 7 - - - - 9 3 3 4 11 17 7 - 648
Sezon 2001/2002
Kuopio K120 Kuopio K120 Titisee-Neustadt K120 Titisee-Neustadt K120 Villach K90 Engelberg K120 Engelberg K120 Predazzo K120 Predazzo K120 Oberstdorf K115 Garmisch-Partenkirchen K115 Innsbruck K120 Bischofshofen K120 Willingen K120 Zakopane K120 Zakopane K120 Hakuba K120 Sapporo K120 Lahti K116 Falun K115 Trondheim K120 Oslo K115 punkty
20 - - 11 2 3 7 4 4 4 6 4 2 2 1 3 - - 5 1 1 8 1048
Sezon 2002/2003
Kuusamo K120 Kuusamo K120 Trondheim K120 Trondheim K120 Titisee-Neustadt K120 Titisee-Neustadt K120 Engelberg K120 Engelberg K120 Oberstdorf K115 Garmisch-Partenkirchen K115 Innsbruck K120 Bischofshofen K120 Liberec K120 Zakopane K120 Zakopane K120 Hakuba K120 Sapporo K120 Sapporo K120 Tauplitz K185 Tauplitz K185 Willingen K120 Willingen K120 Oslo K115 Lahti K116 Lahti K116 Planica K185 Planica K185 punkty
7 14 10 28 28 38 - - 22 27 30 13 10 35 30 2 39 31 26 3 5 4 4 2 2 1 1 797
Sezon 2003/2004
Kuusamo K120 Kuusamo K120 Trondheim K120 Titisee-Neustadt K120 Engelberg K125 Oberstdorf K120 Garmisch-Partenkirchen K115 Innsbruck K120 Bischofshofen K125 Liberec K120 Liberec K120 Zakopane K120 Zakopane K120 Hakuba K120 Sapporo K120 Sapporo K120 Oberstdorf K185 Willingen K130 Park City K120 Lahti K116 Kuopio K120 Lillehammer K120 Oslo K115 punkty
1 15 32 13 12 38 26 18 8 32 10 7 11 1 5 7 5 8 16 10 19 6 13 673
Sezon 2004/2005
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Trondheim HS131 Trondheim HS131 Harrachov HS142 Harrachov HS142 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS125 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Willingen HS145 Tauplitz HS200 Tauplitz HS200 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Pragelato HS140 Lahti HS130 Kuopio HS127 Lillehammer HS134 Oslo HS128 Planica HS215 Planica HS215 punkty
4 4 6 5 7 12 6 6 6 11 19 12 49 6 4 10 10 7 10 - - 1 1 1 1 1 1 4 1275
Sezon 2005/2006
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Lillehammer HS134 Lillehammer HS134 Harrachov HS142 Harrachov HS142 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS125 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Lahti HS130 Kuopio HS127 Lillehammer HS134 Oslo HS128 Planica HS215 Planica HS215 punkty
27 8 15 12 26 29 35 5 3 15 15 - - 1 1 13 10 12 23 7 16 14 563
Sezon 2006/2007
Kuusamo HS142 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS125 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Vikersund HS207 Zakopane HS134 Oberstdorf HS137 Oberstdorf HS137 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Klingenthal HS140 Willingen HS145 Lahti HS130 Kuopio HS127 Oslo HS128 Oslo HS128 Planica HS215 Planica HS215 Planica HS215 punkty
28 7 9 16 11 19 2 29 25 3 3 16 35 - - - - 9 15 25 3 18 13 6 526
Sezon 2007/2008
Kuusamo HS142 Trondheim HS131 Trondheim HS131 Villach HS98 Villach HS98 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Predazzo HS134 Predazzo HS134 Harrachov HS205 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Liberec HS134 Liberec HS134 Willingen HS145 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Oslo HS128 Planica HS215 Planica HS215 punkty
5 14 10 31 15 17 21 19 17 29 19 45 30 38 - - - - 21 30 24 25 19 16 29 8 14 273
Sezon 2008/2009
Kuusamo HS142 Trondheim HS140 Trondheim HS140 Pragelato HS140 Pragelato HS140 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS200 Tauplitz HS200 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Whistler HS140 Whistler HS140 Sapporo HS134 Willingen HS145 Klingenthal HS140 Oberstdorf HS213 Lahti HS97 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Vikersund HS207 Planica HS215 Planica HS215 punkty
50 7 2 11 46 30 26 13 10 4 12 9 6 - - 3 23 25 30 17 5 17 22 10 11 17 27 558
Sezon 2009/2010
Kuusamo HS142 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS200 Tauplitz HS200 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Oberstdorf HS213 Klingenthal HS140 Willingen HS145 Lahti HS130 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Oslo HS134 punkty
16 46 19 - - - 30 35 45 39 17 19 - - 18 11 15 - - 16 10 31 25 154
Sezon 2010/2011
Kuusamo HS142 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Harrachov HS205 Harrachov HS205 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Klingenthal HS140 Oberstdorf HS213 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Planica HS215 Planica HS215 punkty
5 2 7 6 4 3 6 2 34 5 22 23 29 - - 8 13 15 7 28 9 10 9 10 4 29 764
Sezon 2011/2012
Kuusamo HS142 Lillehammer HS100 Lillehammer HS138 Harrachov HS142 Harrachov HS142 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS200 Tauplitz HS200 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Predazzo HS134 Predazzo HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS213 Lahti HS97 Trondheim HS140 Oslo HS134 Planica HS215 Planica HS215 punkty
26 q 22 17 45 34 30 13 44 35 61 47 48 - - - - 38 30 30 q 32 50 40 33 - 51
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował
 ?  – brak danych (zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce
1997/1998 44.
1999/2000 15.
2000/2001 6.
2001/2002 2.
2002/2003 17.
2003/2004 23.
2004/2005 10.
2005/2006 5.
2006/2007 20.
2007/2008 13.
2008/2009 9.
2009/2010 37.
2010/2011 7.
2011/2012 35.

Turniej Nordycki (Skandynawski)[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce
1998 33.
1999 58.
2000 24.
2001 11.
2002 1.
2003 2.
2004 11.
2005 1.
2006 11.
2007 7.
2008 14.
2009 10.
2010 22.

Puchar Świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
1999/2000 27.
2000/2001 4.
2008/2009 9.
2009/2010 15.
2010/2011 10.
2011/2012 niesklasyfikowany

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej LGP[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
1998 niesklasyfikowany
2000 2.
2001 33.
2002 9.
2003 37.
2004 6.
2005 21.
2006 19.
2007 43.
2009 niesklasyfikowany
2010 26.
2011 64.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Skok 1 Skok 2 Nota
1. 26 sierpnia 2000 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 125,0 m 127,5 m 258,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 9 sierpnia 2000 Finlandia Kuopio Puijo K-120 121,5 m 120,2 pkt 3. 5,6 pkt Janne Ahonen
2. 12 sierpnia 2000 Austria Villach Alpenarena K-90 99,5 m 131,0 pkt 2. 0,5 pkt Janne Ahonen
3. 26 sierpnia 2000 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 125,0 m 127,5 m 258,0 pkt 1.
4. 27 sierpnia 2000 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 128,0 m 130,9 pkt 3. 7,9 pkt Janne Ahonen
5. 10 sierpnia 2002 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 103,0 m 105,5 m 272,5 pkt 3. 6,0 pkt Andreas Widhölzl
6. 24 września 2004 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 130,0 m 133,0 m 273,9 pkt 2. 11,2 pkt Daniel Forfang

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

1998
Stams K105 Predazzo K120 Courchevel K120 Hinterzarten K90 Hakuba K120 Hakuba K120 punkty
- - - - 41 32 0
1999
Hinterzarten K95 Courchevel K120 Stams K105 Hakuba K120 Sapporo K120 punkty
q q q - - 0
2000
Hinterzarten K95 Kuopio K120 Villach K90 Courchevel K120 Hakuba K120 Hakuba K120 Sapporo K120 Sapporo K120 punkty
6 3 2 4 1 3 5 5 480
2001
Hinterzarten K95 Hinterzarten K95 Courchevel K120 Stams K105 Sapporo K120 Hakuba K120 Hakuba K120 punkty
11 31 40 14 - - - 42
2002
Hinterzarten K95 Hinterzarten K95 Courchevel K120 Lahti K116 Lahti K116 Innsbruck K120 punkty
3 5 22 31 38 5 159
2003
Hinterzarten K95 Courchevel K120 Predazzo K120 Innsbruck K120 punkty
31 15 - - 16
2004
Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Zakopane HS134 Predazzo HS134 Innsbruck HS130 Hakuba HS131 Hakuba HS131 punkty
9 - 11 12 4 2 4 255
2005
Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS132 Zakopane HS134 Predazzo HS134 Bischofshofen HS140 Hakuba HS131 Hakuba HS131 punkty
10 10 - - 13 19 - - 84
2006
Hinterzarten HS108 Predazzo HS134 Einsiedeln HS117 Courchevel HS132 Zakopane HS134 Kranj HS108 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Klingenthal HS140 Oberhof HS140 punkty
7 - - - - - 11 8 23 17 114
2007
Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Pragelato HS140 Einsiedeln HS117 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Oberhof HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - 8 16 47
2009
Hinterzarten HS108 Pragelato HS140 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - 37 37 - 0
2010
Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Wisła HS134 Wisła HS134 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Liberec HS134 Klingenthal HS140 punkty
27 7 47 - - - - 29 8 74
2011
Wisła HS134 Szczyrk HS106 Zakopane HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - - 50 - - - - - 15 16
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował
(lub nie zakwalifikował się[u])

Turniej Czterech Narodów[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce
2006 51.
2010 14.

Rekordy skoczni[edytuj | edytuj kod]

Data Miejsce Skocznia Punkt K HS Rekord Uwagi Źr.
12 sierpnia 2000 Austria Villach Alpenarena K-90 - 99,5 m Rekord letni, pobity przez Roberta Kranjca. [3]
9 marca 2002 Szwecja Falun Lugnet K-115 - 130,5 m Nieaktualny [4]
13 marca 2002 Czechy Harrachov Čertak K-185 - 214,5 m Aktualny [5]
20 marca 2003 Słowenia Planica Letalnica K-185 - 227,5 m Rekord świata, kwalifikacje [6]
22 marca 2003 228,5 m Rekord świata, seria próbna
23 marca 2003 231 m Rekord świata, seria konkursowa
20 marca 2005 HS-215 235,5 m Rekord świata, pobity przez Bjørna Einara Romørena.
5 grudnia 2008 Norwegia Trondheim Granåsen K-123 HS-140 139 m Nieaktualny, pobity przez Andersa Bardala. [7]

Po zakończeniu kariery[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu sezonu 2011/2012 zakończył karierę sportową i zdecydował się podjąć pracę na kolei, którą nazwał swoją wieloletnią pasją. Złożył podanie o pracę na stanowisku maszynisty i uzyskał tę pracę, w rekrutacji pokonując 900 kontrkandydatów. W lipcu 2012 r. rozpoczął szkolenie dla maszynistów[8] i został maszynistą fińskiego przewoźnika kolejowego VR[9].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Matti Hautamäki, Veli-Matti Lindström, Risto Jussilainen, Janne Ahonen
  2. a b Skład zespołu: Tami Kiuru, Janne Happonen, Janne Ahonen, Matti Hautamäki
  3. a b Skład zespołu: Matti Hautamäki, Janne Happonen, Kalle Keituri, Harri Olli
  4. a b Skład zespołu: Matti Hautamäki, Risto Jussilainen, Ville Kantee, Janne Ahonen
  5. a b Skład zespołu: Janne Ahonen, Tami Kiuru, Arttu Lappi, Matti Hautamäki
  6. a b Skład zespołu: Matti Hautamäki, Jussi Hautamäki, Risto Jussilainen, Janne Ahonen
  7. a b Skład zespołu: Risto Jussilainen, Tami Kiuru, Matti Hautamäki, Janne Ahonen
  8. a b Skład zespołu: Arttu Lappi, Matti Hautamäki, Harri Olli, Janne Ahonen
  9. a b Skład zespołu: Matti Hautamäki, Kalle Keituri, Ville Larinto, Harri Olli
  10. a b Skład zespołu: Anssi Koivuranta, Olli Muotka, Janne Ahonen, Matti Hautamäki
  11. a b Skład zespołu: Matti Hautamäki, Olli Muotka, Anssi Koivuranta, Janne Ahonen
  12. a b c d e f Seria konkursowa została odwołana.
  13. a b Skład zespołu: Tami Kiuru, Veli-Matti Lindström, Matti Hautamäki, Janne Ahonen
  14. a b Skład zespołu: Janne Happonen, Tami Kiuru, Matti Hautamäki, Janne Ahonen
  15. a b Skład zespołu: Janne Happonen, Harri Olli, Matti Hautamäki, Janne Ahonen
  16. a b Skład zespołu: Janne Happonen, Olli Muotka, Matti Hautamäki, Harri Olli
  17. a b Skład zespołu: Janne Happonen, Olli Muotka, Matti Hautamäki, Anssi Koivuranta
  18. a b Skład zespołu: Lauri Hakola, Lassi Huuskonen, Matti Hautamäki, Jussi Hautamäki
  19. a b Skład zespołu: Pekka Salminen, Hannu Alakunnas, Jani Mylläri, Matti Hautamäki
  20. a b Skład zespołu: Matti Hautamäki, Pekka Salminen, Jani Mylläri, Veli-Matti Lindström
  21. Przed 2002 rokiem

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Skokinarciarskie.pl: Matti Hautamäki (pol.)
  2. Paweł Borkowski: Matti Hautamäki oficjalnie kończy karierę! (pol.). nicesport.pl, 2012-03-17. [dostęp 2012-03-17].
  3. Villach (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-03-18].
  4. Lugnet, Falun (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-03-18].
  5. Čerťák, Harrachov (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-03-18].
  6. Letalnica, Planica (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-03-18].
  7. Granåsen, Trondheim (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-03-18].
  8. Martyn Janduła, Po karierze skoczka został… maszynistą w Kolejach Fińskich, rynek-kolejowy.pl, 24 stycznia 2017 [dostęp 2017-01-25] (pol.).
  9. Ze skoczni narciarskiej za stery Pendolino. Skoczek, który rywalizował z Małyszem został maszynistą (pol.). wprost.pl, 2017-01-25. [dostęp 2017-01-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]