Sojuz 20

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sojuz 20
Indeks COSPAR

1975-106A

Państwo

 ZSRR

Rakieta nośna

Sojuz-U

Miejsce startu

Bajkonur, Kazachska SRR

Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum

177 km

Apogeum

251 km

Okres obiegu

89,1 min

Nachylenie

51,6°

Czas trwania
Początek misji

17 listopada 1975 14:38:00 UTC

Koniec misji

16 lutego 1976

Wymiary
Masa całkowita

6 570 kg

Sojuz 20 (ros. Союз 20) – bezzałogowy lot pojazdu Sojuz na stację Salut 4.

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Wobec tego, że nie było specjalnego towarowego statku, podjęto próbę posłużenia się statkiem Sojuz, ale bez załogi. Użyto w tym celu statku Sojuz 20. Wystartował z Ziemi 17 listopada 1975 roku. W dniu 19 listopada 1975 roku został zdalnie przeprowadzony manewr zbliżenia i połączenia statku Sojuz 20 z bazą satelitarną Salut 4, w której nie było załogi. Kabina nawigacyjno-powrotna statku nie była pusta. Znajdowało się w niej wiele doświadczalnych obiektów biologicznych. Statek Sojuz 20 pozostawał przyłączony do bazy satelitarnej do 16 lutego 1976 roku i w tym dniu powrócił na Ziemię. Celem misji, która odbywała się w systemie automatycznym, było przeprowadzenie kontroli ulepszonych przyrządów pokładowych w różnorakich warunkach lotu. Podczas tego eksperymentu chodziło też o sprawdzenie, jak długo statek Sojuz może zachować zdolność użytkową w czasie pobytu w kosmosie.[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Marks: Baza satelitarna Alfa. Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 1997, s. 31. ISBN 83-204-2203-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Marks, Polak w Kosmosie, Książka i Wiedza, Warszawa 1978 s.211
  • E. Bil, J. Rakowski, Polak melduje z Kosmosu, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1978 s. 75