Sojuz-TMA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sojuz-TMA
Ilustracja
Inne nazwy

Sojuz 7K-STMA

Producent

RKK Energia

Operator

Roskosmos

Państwo pochodzenia

Rosja

Zastosowanie

Lot trzech kosmonautów na Międzynarodową Stację Kosmiczną

Poprzednik

Sojuz-TM

Następca

Sojuz-TMA-M

Produkcja
Stan obecny

wycofany

Liczba wszystkich lotów

22

Liczba udanych lotów

22

Liczba nieudanych lotów

0

Pierwszy lot

2002 (Sojuz TMA-1)

Ostatni lot

2012 (Sojuz TMA-22)[1]

Dane techniczne
Zasilanie

baterie słoneczne + akumulatory

Sojuz-TMA-M
Ilustracja
Producent

RKK Energia

Operator

Roskosmos

Państwo pochodzenia

Rosja

Zastosowanie

Lot trzech kosmonautów na Międzynarodową Stację Kosmiczną

Poprzednik

Sojuz-TMA

Następca

Sojuz MS

Produkcja
Stan obecny

wycofany

Liczba wszystkich lotów

20

Liczba udanych lotów

20

Liczba nieudanych lotów

0

Pierwszy lot

2010 (Sojuz TMA-01M)

Ostatni lot

2016 (Sojuz TMA-20M)

Dane techniczne
Zasilanie

baterie słoneczne + akumulatory

Sojuz-TMA (ros. Союз-ТМА) – rosyjski załogowy pojazd kosmiczny, 5. generacja statków Sojuz. Została wprowadzona specjalnie na potrzeby lotów na Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS). Ta wersja z wyglądu zewnętrznego była podobna do statków Sojuz-TM, jednak miała przebudowane wnętrze, skonstruowane specjalnie na potrzeby astronautów z USA i innych krajów (podczas 4 pierwszych lotów na ISS musiały być przestrzegane specjalne reguły dotyczące wzrostu i masy ciała uczestników lotu), posiadała również lepszy system spadochronowy oraz szklany kokpit.

Sojuz-TMA-M[edytuj | edytuj kod]

Od 2010 do 2016 wykorzystywana była ulepszona wersja Sojuza-TMA znana dziś jako Sojuz-TMA-M (ros. Союз-ТМА-М). 36 przestarzałych części zostało zastąpionych przez 19 nowoczesnych urządzeń pokładowych, co pozwoliło na zmniejszenie masy pojazdu o 70 kg w stosunku do poprzedniej wersji. Cyfrowy komputer pokładowy Argon oraz analogowe urządzenia pokładowe (używane w statkach Sojuz od ponad 30 lat) zastąpiono nowymi urządzeniami cyfrowymi (Argona zastąpiła nowa jednostka o nazwie CWM-101)[2]. Zmiany dotyczyły również materiału dla wnęki instrumentów pokładowych, użyto stopów aluminium. Zabieg ten zmniejszył koszty produkcji.

Wnętrze statku Sojuz-TMA

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Three men fly Soyuz capsule to space from snowy pad. Spaceflight Now. [dostęp 2012-08-13].
  2. Soyuz TMA-M manned transport vehicle of a new series. RKK Energia. [dostęp 2012-08-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]