Sojuz 33

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sojuz 33
Emblemat Sojuz 33
Dane misji
Indeks COSPAR 1979-029A
Zaangażowani  ZSRR
 Bułgaria
Oznaczenie kodowe Saturn
Pojazd
Statek kosmiczny Sojuz 7K-T
Masa pojazdu 6 860 kg
Rakieta nośna Sojuz-U
Załoga
Dowódca Nikołaj Rukawisznikow
Załoga Nikołaj Rukawisznikow (3)
Georgi Iwanow (1)
Start
Miejsce startu Bajkonur, Kazachstan
Początek misji 10 kwietnia 1979 (17:34:34 UTC)
Orbita okołoziemska
Apogeum 279,2 (363,6) km
Perygeum 198,6 (348,1) km
Okres orbitalny 88,99 (91,47) min
Inklinacja orbity 51,63°
Lądowanie
Miejsce lądowania 320 km SE od Żezkazganu
Lądowanie 12 kwietnia 1979 (16:35:40 UTC)
Czas trwania misji 1 dzień 23 godziny 1 minuta 6 sekund
Liczba okrążeń Ziemi 31
Program Sojuz
Relief w Rosyjskim Centrum Kultury w Sofii z podobiznami Rukawisznikowa i Iwanowa – załogą misji Sojuz 33

Salut 6 EP-5-1 (kod wywoławczy «Сатурн» – Saturn) – dziewiąty krótkotrwały załogowy lot kosmiczny pojazdu Sojuz 7K-T w kierunku stacji orbitalnej Salut 6. Był to czwarty lot kosmiczny zorganizowany w ramach międzynarodowego programu badań kosmicznych Interkosmos i pierwszy z udziałem bułgarskiego kosmonauty. Wyprawa w dniach 10–12 kwietnia 1979 nie osiągnęła zaplanowanego celu i w trybie awaryjnym powróciła na Ziemię.

Załoga[edytuj | edytuj kod]

Start[edytuj | edytuj kod]

Rezerwowa[edytuj | edytuj kod]

Lądowanie[edytuj | edytuj kod]

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Sojuz 33 (ros. Союз-33) to radziecko-bułgarski lot kosmiczny realizowany w ramach programu Interkosmos. Celem misji było połączenie ze stacją Salut 6. Ze względu na awarię napędu statku kosmicznego Sojuz główny cel wyprawy nie został zrealizowany. Inżynierem-badaczem podczas tego lotu był pierwszy kosmonauta z Bułgarii Georgi Iwanow.

Po rutynowym starcie, kapsuła zbliżyła się do orbitującej stacji Salut 6. W odległości 4 kilometrów od stacji odpalony został silnik pojazdu z kosmonautami. Miał on pracować przez 6 sekund, lecz wyłączył się zaledwie po trzech. Wyłączył się także system nawigacyjny Igła. Obserwująca dokowanie załoga stacji widziała płomienie wystrzeliwujące na boki od silnika w kierunku silnika rezerwowego.

Dokowanie odwołano i załoga rozpoczęła przygotowania do powrotu na Ziemię. Silnik zapasowy zadziałał, ale nie wyłączył się po przewidzianych 188 sekundach zapłonu. Rukawisznikow nie był pewny, czy ciąg silnika był wystarczający, zdecydował więc przedłużyć jego pracę o 25 sekund. Skutkiem tego kapsuła weszła w atmosferę pod bardzo dużym kątem, podlegając przeciążeniom do 10 G. Przyczyna awarii silnika nie była możliwa do ustalenia, gdyż pojazd odrzucił moduł serwisowy przed wejściem w atmosferę.

Zgodnie z planem, w przypadku sukcesu misji, załoga miała zamienić swoją kapsułę na zacumowanego do stacji Sojuza 32.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]