Sojuz 13

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sojuz 13
Dane misji
Indeks COSPAR

1973-103A

Zaangażowani

 ZSRR

Pojazd
Statek kosmiczny

Sojuz 7K-T

Masa pojazdu

6560 kg

Rakieta nośna

Sojuz

Załoga
Dowódca

Piotr Klimuk

Załoga

Piotr Klimuk (1)
Walentin Lebiediew (1)

Start
Miejsce startu

Bajkonur, Kazachstan

Początek misji

18 grudnia 1973 (11:55:00 UTC)

Orbita okołoziemska
Apogeum

247 km

Perygeum

188 km

Okres orbitalny

88,8 min

Inklinacja orbity

51,6°

Lądowanie
Miejsce lądowania

200 km na południowy wschód od Karagandy

Lądowanie

26 grudnia 1973 (08:50:35 UTC)

Czas trwania misji

7 d, 20 h, 55 min, 35 s

Liczba okrążeń Ziemi

127

Program Sojuz

Sojuz 13 (kod wywoławczy Кавказ - Kaukaz) był drugim po Sojuzie 12 lotem testowym przeprojektowanej kapsuły Sojuz. Pojazd dodatkowo wyposażony był w dużą kamerę do prowadzenia obserwacji astrofizycznych.

Załoga[edytuj | edytuj kod]

Podstawowa[edytuj | edytuj kod]

Rezerwowa[edytuj | edytuj kod]

Druga rezerwowa[edytuj | edytuj kod]

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Sojuz 13 wystartował z kosmodromu Bajkonur 18 grudnia 1973 roku. Kapsuła, odróżnieniu od zasadniczej wersji Sojuza 7K-T, wyposażona była w baterie słoneczne, co pozwoliło na dłuższy lot. Zamiast niepotrzebnego sprzętu dokującego zamontowano obserwatorium astronomiczne Orion. Przy jego pomocy kosmonauci Walentin Lebiediew i Piotr Klimuk wykonali zdjęcia gwiazd w widmie ultrafioletowym, oraz spektroskopowe zdjęcia Ziemi. Przeprowadzono również eksperymenty medyczne. Załoga wylądowała w ciężkiej burzy śnieżnej 26 grudnia 1973 roku, jednak została odzyskana już kilka minut później.

Nowa kapsuła ponownie spisywała się bardzo dobrze podczas testów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]