Sojuz TM-12

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sojuz TM-12
Emblemat Sojuz TM-12
Dane misji
Indeks COSPAR 1991-034A
Zaangażowani  ZSRR
Oznaczenie kodowe Озо́н (Ozon)
Pojazd
Statek kosmiczny Sojuz
Masa pojazdu 7160 kg
Załoga
Załoga Anatolij Arcebarski (1)
Siergiej Krikalow (2)
Helen Sharman (1) Wielka Brytania
Załoga powrotna Anatolij Arcebarski (1)
Toktar Aubakirow (1) Kazachstan
Franz Viehböck (1) Austria
Start
Miejsce startu Bajkonur kompleks 1
Początek misji 18 maja 1991; 12:50:28 UTC
Orbita okołoziemska
Liczba orbit ~2260
Apogeum 397 km
Perygeum 389 km
Inklinacja orbity 51,6°
Lądowanie
Miejsce lądowania 61 km SW od Arkałyku
Lądowanie 10 października 1991; 04:12:18 UTC
Czas trwania misji 144 d, 15 h, 21 min, 50 s
Program Sojuz

Sojuz TM-12radziecka załogowa misja kosmiczna, stanowiąca dwunastą wyprawę na pokład stacji Mir. Na pokładzie znajdowała się brytyjska astronautka, Helen Sharman.

Lot Sharman przeprowadzono w ramach programu Juno, częściowo sponsorowanego przez jedną z brytyjskich firm. Sharman przeprowadziła na pokładzie serię eksperymentów biologicznych, a także badania nad wysokotemperaturowymi nadprzewodnikami. Połączyła się też drogą radiową z dziewięcioma brytyjskimi szkołami. Skarżyła się na trudności ze znalezieniem sprzętu na pokładzie stacji – jej wnętrze było o wiele bardziej zapełnione niż wnętrza instalacji szkoleniowej w Gwiezdnym Miasteczku. Siergiej Krikalow potwierdził, że mimo iż stacja rozrosła się od jego ostatniej wizyty, warunki w jej wnętrzu nie poprawiły się, gdyż jednocześnie przybyło bardzo wiele urządzeń. Zauważył, że niektóre zewnętrzne elementy stacji straciły kolor, lecz nie wpływało to na działanie stacji.

Podczas 144-dniowego pobytu kapsuły na orbicie Związkiem Radzieckim wstrząsnął nieudany zamach stanu wymierzony w Michaiła Gorbaczowa. Wydarzenia te doprowadziły do końca ZSRR 1 stycznia 1992 roku.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]