Sojuz 37

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sojuz 37
Emblemat Sojuz 37
Dane misji
Indeks COSPAR 1980-64A
Zaangażowani Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
Pojazd
Statek kosmiczny Sojuz 7K-T
Masa pojazdu 6 800 kg
Rakieta nośna Sojuz-U
Załoga
Załoga Wiktor Gorbatko (3)
Phạm Tuân (1)
Start
Miejsce startu Bajkonur, Kazachstan
Początek misji 23 lipca 1980 (18:33:03 UTC)
Orbita okołoziemska
Apogeum 197,8 (345) km
Perygeum 293,1 (358,2) km
Okres orbitalny 89,12 (91,38) min
Inklinacja orbity 51,64°
Lądowanie
Miejsce lądowania 180 km SE od Żezkazganu
Lądowanie 11 października 1980 (09:49:57 UTC)
Czas trwania misji 79 d, 15 h, 16 min, 54 s.
czas lotu kosmonautów
7 d, 20 h, 41 m, 59 s.
Liczba okrążeń Ziemi 1 256
Program Sojuz

Salut 6 EP-7 (kod wywoławczy «Терек» - Terek) – siódma krótkotrwała misja na Saluta 6. Jedenasty udany załogowy lot kosmiczny na tę stację.

Załoga[edytuj | edytuj kod]

Start[edytuj | edytuj kod]

Dublerzy[edytuj | edytuj kod]

Lądowanie[edytuj | edytuj kod]

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Sojuz 37radziecka międzynarodowa załogowa misja kosmiczna, szósta w ramach programu Interkosmos.

Phạm Tuân został pierwszym kosmonautą pochodzącym z Wietnamu i pierwszym pochodzącym z Dalekiego Wschodu. Eksperymenty przeprowadzane przez Tuâna obejmowały hodowlę paproci z myślą o zastosowaniu w przyszłych zamkniętych systemach podtrzymywania życia, obserwacje powierzchni Wietnamu z orbity i eksperymenty materiałoznawcze. Celem jednego z tych ostatnich, noszącego nazwę „Halong”, było uzyskanie monokryształów materiałów półprzewodnikowych, złożonych z bizmutu, antymonu i telluru, oraz z bizmutu, selenu i telluru. Na Ziemię powrócił na pokładzie statku Sojuz 36 razem z Wiktorem Gorbatko.

Na pokładzie kapsuły Sojuz 37 powróciła na ziemię długoterminowa załoga stacji, która wystartowała na pokładzie Sojuza 35.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]