Sojuz 7KT-OK

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sojuz 7KT-OK
Salyut 1 and Soyuz drawing.png
Sojuz 7KT-OK (z prawej) i stacja Salut 1
Inne nazwy Sojuz 7K-OKS
Producent OKB-1
Operator ZSRR
Państwo pochodzenia ZSRR
Zastosowanie Lot 1-3 osób do stacji orbitalnej
Poprzednik Sojuz 7K-OK
Następca Sojuz 7K-T
Produkcja
Stan obecny wycofany
Liczba wszystkich lotów 2
Liczba udanych lotów 1
Liczba nieudanych lotów 1
Pierwszy lot 23 kwietnia 1971 (Sojuz 10)
Ostatni lot 6 czerwca 1971 (Sojuz 11)
Dane techniczne
Masa 6590 (6290 bez paliwa) kg
Zasilanie baterie słoneczne

Sojuz 7KT-OK (ros. Союэ 7КТ-ОК) – radziecki statek kosmiczny przeznaczony do lotów załogowych. Został zaprojektowany w celu transportu załogi na pierwszą stację orbitalną, Salut 1 („Т” w oznaczeniu znaczy транспортный – transportowy).

Statki tej wersji posiadały nowy port cumowniczy typu SSWP i umożliwiały przejście załogi z modułu orbitalnego na pokład bazy orbitalnej. Odbyły się dwa loty załogowe, w pierwszym z nich kosmonautom nie udało się dostać na pokład stacji, natomiast drugi przebiegał pomyślnie aż do odłączenia od stacji Salut. W wyniku dekompresji statku trzyosobowa załoga Sojuza 11 udusiła się. Tragedia wymusiła rewizję projektu i wprowadzenie lepszych systemów podtrzymywania życia; statki Sojuz 7KT-OK zostały zastąpione przez Sojuzy drugiej generacji, Sojuz 7K-T.

Loty załogowe[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Soyuz 7KT-OK (ang.). Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2015-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]