Stefan Marian Stoiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Marian Stoiński w 1937 roku

Stefan Marian Stoiński (ur. 28 sierpnia 1891 w Obornikach[1], zm. 26 grudnia 1945 w Bytomiu) – polski etnograf, dyrygent, kompozytor i pedagog.

Pochodził z rodziny kupieckiej[1]. Studiował w Konserwatorium Juliusa Sterna w Berlinie oraz prywatnie u Hugona Leichtentritta i O. Fleischera[1]. W 1920 roku rozpoczął karierę muzyczną, jego pierwszym istotnym wystąpieniem było dyrygowanie koncertem symfonicznym w Filharmonii Berlińskiej[1]. W 1922 roku zamieszkał na Śląsku. Był pierwszym dyrektorem Teatru Operowego w Katowicach. W 1925 założył w tym mieście polski Instytut Muzyczny[1]. Był także pierwszym dyrektorem utworzonej w 1932 filii tego instytutu w Bielsku-Białej. Jej tradycje kontynuuje założona w 1945 Państwowa Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna I i II stopnia im. Stanisława Moniuszki. Założył i był pierwszym dyrygentem orkiestry symfonicznej w Bielsku-Białej. Doprowadził w maju 1934 roku do wykonania Stabat Mater Karola Szymanowskiego w Katowicach. Wydarzenie to było wielkim sukcesem Szymanowskiego i jego muzyki.

Tuż po zakończeniu okupacji hitlerowskiej, przybył w marcu 1945 do Bytomia, aby z polecenia władz wojewódzkich zorganizować tam szkołę muzyczną. Założył Konserwatorium Muzyczne[1], które mieściło się w dawnym budynku gimnazjum (obecnie jest to Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna) i został pierwszym dyrektorem tej szkoły. Funkcję tę pełnił do swojej śmierci.

Komponował pieśni solowe, kantaty, oratoria oraz pieśni ludowe[1].

Jego imieniem zostały nazwane ulice na poznańskim Piątkowie i katowickiej Ligocie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]