Przejdź do zawartości

Subkarabin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
IWI ACE w wersji subkarabinu (IWI ACE 52) z lufą długości 409 mm

Subkarabin – rodzaj skróconego karabinu (najczęściej automatycznego) zasilanego amunicją karabinową, wyposażonego w lufę o długości do 450 mm[1].

Termin ten został wprowadzony przez Polski Komitet Normalizacyjny w 2004 r. w ramach Polskiej Normy PN-V-01016 tworzącej nowy system nazewnictwa i klasyfikacji broni strzeleckiej[1] (mimo to jej stosowanie jest dobrowolne a nie obowiązkowe[2]). Tradycyjnie wobec tej klasy broni stosowana jest nazwa karabinek[3][4][5].

Zobacz też

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. a b Polska Norma PN-V-01016, Broń strzelecka, Terminologia, Polski Komitet Normalizacyjny, lipiec 2004.
  2. Ustawa z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji (Dz. U. z 2015 r. poz. 1483)
  3. karabinek – Słownik języka polskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
  4. karabinek, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2020-07-09].
  5. Mała Encyklopedia Wojskowa Tom 2 ↓, s. 22.

Bibliografia

edytuj
  • Mała Encyklopedia Wojskowa (K-Q). T. 2. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970.