Subkarabinek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Subkarabinek wz. 96 Mini-Beryl

Subkarabinek – rodzaj broni palnej zasilanej amunicja pośrednią, rodzaj karabinka wyposażonego w lufę długości ok. 250 mm. Subkarabinki pojawiły się w wyniku poszukiwania broni o wymiarach zbliżonych do pistoletów maszynowych, ale zasilanych amunicją pośrednią i będących skróconymi odmianami karabinków automatycznych. Przykładami popularnych subkarabinków są Colt Commando i HK 53. Bronią tej klasy produkowaną w Polsce był 5,45-mm subkarabinek kbk wz. 89 Onyks (tylko seria prototypowa), zaś obecnie w uzbrojeniu Wojska Polskiego znajduje się 5,56-mm subkarabinek wz. 96 Mini-Beryl.

W latach 90. w Wojskowej Akademii Technicznej powstała odmienna definicja, zatwierdzona dzięki ustanowionej 5 marca 2004 Polskiej Normy "PN-V-01016:2004. Broń strzelecka. Terminologia.", według której subkarabinkiem jest karabinek automatyczny zasilany nabojem pośrednim o lufie długości do 350 mm.

Nie należy mylić angielskiego submachine gun oznaczającego pistolet maszynowy z subkarabinkiem.