Szymon (Romańczuk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szymon
Szymon Romańczuk
arcybiskup łódzki i poznański
Szymon
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1936
Guszczewina
Data i miejsce śmierci 28 czerwca 2017
Łódź
biskup łódzki i poznański
Okres sprawowania 1981–1993
arcybiskup łódzki i poznański
Okres sprawowania 1993–2017
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Inkardynacja Diecezja łódzko-poznańska
Śluby zakonne 11 lutego 1970
Diakonat 15 lutego 1970
Prezbiterat 22 lutego 1970
Chirotonia biskupia 26 listopada 1979
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 26 listopada 1979
Miejscowość Warszawa
Miejsce Sobór św. Marii Magdaleny
Konsekrator Bazyli (Doroszkiewicz)
Współkonsekratorzy Nikanor (Niesłuchowski), Aleksy (Jaroszuk), Sawa (Hrycuniak)

Szymon (pełny tytuł: Jego Ekscelencja Najprzewielebniejszy Szymon, Arcybiskup Łódzki i Poznański), nazwisko świeckie Szymon Romańczuk (ur. 12 sierpnia 1936 w Guszczewinie na Podlasiu, zm. 28 czerwca 2017 w Łodzi[1]) – polski biskup prawosławny, w latach 1981–2017 ordynariusz diecezji łódzko-poznańskiej.

Życiorys[edytuj]

W 1955 ukończył liceum pedagogiczne w Bielsku Podlaskim i podjął studia filologiczne w Mińsku[2]. Ukończył je obroną pracy poświęconej życiu i twórczości Elizy Orzeszkowej[2]. Po powrocie do Polski został nauczycielem języka rosyjskiego, języka białoruskiego oraz łaciny w liceum w Michałowie[2]. W 1965 został przyjęty na II rok studiów na kierunku teologia prawosławna w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie[2]. 1 lutego 1970 został kierownikiem kancelarii metropolity warszawskiego i całej Polski[2]. 11 lutego 1970 przed metropolitą warszawskim i całej Polski Bazylim złożył wieczyste śluby mnisze[2]. Cztery dni później otrzymał święcenia diakońskie, zaś 22 lutego tego samego roku – kapłańskie[2]. 21 września 1970 mianowany inspektorem Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie, w którym był już wcześniej zatrudniony jako lektor języków obcych oraz wykładowca katechezy[2]. Rok później objął stanowisko przewodniczącego Komisji ds. Wydawnictw i Prasy przy Radzie Metropolitalnej oraz jej sekretarza[2]. W okresie od 1971, jako przedstawiciel PAKP bądź członek jego delegacji, brał udział w licznych konferencjach teologicznych i spotkaniach międzykościelnych. W 1973 podniesiony do godności ihumena, zaś 25 listopada 1979 – archimandryty. W październiku 1979 otrzymał tytuł honorowego członka Prawosławnej Akademii Teologicznej na Krecie[2]. W Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej obronił też pracę doktorską na temat Myśli religijno-społeczne w twórczości Dostojewskiego[3].

26 listopada 1979[4] w soborze św. Marii Magdaleny w Warszawie odbyła się jego chirotonia biskupia z tytułem biskupa lubelskiego, wikariusza diecezji warszawsko-bielskiej. Jako konsekratorzy wzięli w niej udział metropolita warszawski i całej Polski Bazyli, arcybiskup białostocki i gdański Nikanor, arcybiskup wrocławski i szczeciński Aleksy oraz biskup łódzki i poznański Sawa.

18 sierpnia 1981 przeniesiony na katedrę łódzką i poznańską. 8 czerwca 1993 podniesiony został do godności arcybiskupa[5]. Był wykładowcą Uniwersytetu Łódzkiego oraz członkiem Rady Naukowej wydawanego w Łodzi leksykonu Idee w Rosji.

Według dokumentów Służby Bezpieczeństwa będących w posiadaniu Instytutu Pamięci Narodowej od 18 grudnia 1969 Szymon Romańczuk był tajnym i świadomym współpracownikiem SB jako TW „Marek”[6].

18 kwietnia 2010 podczas mszy pogrzebowej Lecha i Marii Kaczyńskich w Bazylice Mariackiej w Krakowie abp Szymon odprawił (obok metropolity warszawskiego Kazimierza Nycza) egzekwie żałobne w rycie bizantyjskim.

W 2016 był członkiem delegacji Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego na Święty i Wielki Sobór Kościoła Prawosławnego[7].

Zmarł 28 czerwca 2017 w Łodzi[1] i został pochowany w części prawosławnej cmentarza Doły w tym samym mieście[8][9].

Przypisy

  1. a b Zmarł Arcybiskup Łódzki i Poznański Szymon, www.orthodox.pl [dostęp 2017-06-28] (pol.).
  2. a b c d e f g h i j 30 lat posługi biskupiej arcybiskupa łódzkiego i poznańskiego Szymona, „Wiadomości Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego”, nr 11 (240), ISSN 0239-4499, s.6
  3. Nauka Polska
  4. Kalendarz Prawosławny 2011, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2010, ISSN 1425-2171, s.251
  5. S. Dudra, Kościół prawosławny..., s.31
  6. M. Krzysztofiński, K. Sychowicz, W kręgu „Bizancjum”, „Aparat represji w Polsce Ludowej (1944–1989)”, nr 1, 2008, s.93
  7. Metropolita Sawa przybył na Kretę (pol.). wiadomosci.cerkiew.pl. [dostęp 2016-06-23].
  8. Wierni prawosławni pożegnali arcybiskupa Szymona, lodz.tvp.pl [dostęp 2017-07-01].
  9. Oficjalna strona Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – Pogrzeb Arcybiskupa Szymona [dostęp: 03.07.2017.]

Bibliografia[edytuj]

  • S. Dudra, Kościół Prawosławny na ziemiach zachodnich i północnych Polski po II wojnie światowej, Zielona Góra 2004, ​ISBN 83-89712-37-7


Poprzednik
Sawa (Hrycuniak)
Biskup łódzki i poznański
1981 – 2017
Następca
vacat