Michałowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta w województwie podlaskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Michałowo
Michałowo
Herb
Herb Michałowa
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat białostocki
Gmina Michałowo
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 2009
Burmistrz Włodzimierz Konończuk[1]
Powierzchnia 2,1451 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

3107[2]
1445,1 os./km²
Strefa numeracyjna
85
Kod pocztowy 16-050
Tablice rejestracyjne BIA
Położenie na mapie gminy Michałowo
Mapa lokalizacyjna gminy Michałowo
Michałowo
Michałowo
Położenie na mapie powiatu białostockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu białostockiego
Michałowo
Michałowo
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Michałowo
Michałowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Michałowo
Michałowo
Ziemia53°02′12,60″N 23°36′16,00″E/53,036833 23,604444
TERC
(TERYT)
2002074
SIMC 0034507
Urząd miejski
ul. Białostocka 11
16-050 Michałowo
Strona internetowa
BIP

Michałowo (biał. Міхалова, Michałova) – miasto w Polsce położone w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Michałowo przy drodze wojewódzkiej nr 686.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Przez miejscowość przepływa rzeka Supraśl, dopływ Narwi.

Miejscowość jest siedzibą gminy Michałowo.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie na tym terenie znajdowały się dobra i majątek Niezbudka, czasami wymieniany jako Niezbudek[3][4][5].

Nazwa Michałowo wywodzi się od Seweryna Michałowskiego dziedzica ww. majątku i założyciela kolonii fabrycznej na prawym brzegu rzeki Supraśl, w 1832 roku. W 1860 roku były tu już 4 fabryki sukna – największa Michałowskiego; poza tym Brauera, Konitza i Moritza. W fabrykach tych pracowało 650 pracowników[6]. Wśród ludności przeważali Niemcy[4], dużą grupę stanowili też Żydzi. Do czasów obecnych zachowały się pozostałości ich cmentarza przy drodze do Białegostoku. W 1865 okoliczne tereny stały się własnością von Minkwitzów[3], po tym jak Michałowski został zesłany na Syberię za pomoc powstańcom styczniowym.

Do czasów I wojny światowej ważny ośrodek przemysłu włókienniczego[7]. W 1915 roku w związku ze zbliżaniem się frontu do wschodnich rubieży współczesnej Polski, władze carskie zarządziły ewakuację fabryk z okolic Białegostoku. Większość wyposażenia zakładów w Michałowie zostało załadowanych na pociągi i wywiezione w okolice Moskwy. Razem z wyposażeniem, opuściło te tereny wielu robotników wraz z rodzinami.

W okresie okupacji Michałowem administrował słynny z okrucieństwa wójt Paul Malzer o pseudonimie „Krwawy”. Został on osądzony i skazany na śmierć po wojnie w Białymstoku.

W 1941 Niemcy utworzyli w Michałowie getto dla ludności żydowskiej. Zajmowało ono obszar w rejonie ulic: Sienkiewicza, Gródeckiej, Leśnej i Fabrycznej[8]. Przez getto przeszło ok. 1,5 tys. Żydów[8]. Zostało ono zlikwidowane 2 listopada 1942, a jego mieszkańcy wywiezieni do obozu przejściowego w Białymstoku[8]. Stamtąd michałowskich Żydów wywieziono i zamordowano w obozie zagłady w Treblince[9].

W miejscowości działał Kombinat Rolny Michałowo[10].

W latach 1948–1950 stacjonował tu sztab 17 batalionu Ochrony Pogranicza, a w 1951 224 Batalion Wojsk Ochrony Pogranicza.

Prawa miejskie miejscowość otrzymała 1 stycznia 2009[11].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piramida wieku mieszkańców Michałowa w 2014 roku [2].


Piramida wieku Michalowo.png

Szkoły[edytuj | edytuj kod]

Szkoła Podstawowa i Gimnazjum
  • przedszkole
  • Szkoła Podstawowa im. Władysława Syrokomli połączona z Gimnazjum im. dr Leszka Nosa, ul. Sienkiewicza 21
  • Zespół Szkół w Michałowie, istnieje od 1947 roku, ul. Gródecka 21. W jego skład wchodzi:
    • Technikum (technik mechanik, technik ekonomista);
    • Szkoła Policealna (technik informatyk);
    • Liceum Ogólnokształcące;
    • II Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych;
    • Uzupełniające Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych;
    • Technikum Uzupełniające dla Dorosłych.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Drewniana cerkiew prawosławna pw. Św. Mikołaja (1907-1908 r.)
  • rozplanowanie przestrzenne, XIX, nr rej.: A-266 z 19.06.1986
  • d. cmentarzyk, ul. Gródecka, nr rej.: j.w.
  • kościół par. pw. Opatrzności Bożej, ul. Żwirki i Wigury, 1910-16, nr rej.: A-127 z 13.12.2004
  • cmentarz kościelny, nr rej.: j.w.
  • cerkiew prawosławna pw. Św. Mikołaja, drewn., 1906-1910, nr rej.: A-422 z 24.11.1992[12]

Świątynie[edytuj | edytuj kod]

Nieistniejące

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Urodzeni w Michałowie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wyniki wyborów na burmistrza Michałowa – 30 listopada 2014 (pol.). W: Biuletyn Informacji Publicznej Gminy Michałowo [on-line]. Miejska Komisja Wyborcza w Michałowie, 2014-12-01. [dostęp 2014-12-03].
  2. a b http://www.polskawliczbach.pl/Michalowo, w oparciu o dane GUS.
  3. a b Niezbudka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  4. a b Niezbudek w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VII: Netrebka – Perepiat. Warszawa 1886.
  5. Michałowo w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  6. W tym: 150 obcokrajowców, 452 ewangelików.
  7. 45 zakładów, 720 zatrudnionych.
  8. a b c Czesław Pilichowski: Obozy hitlerowskie na ziemiach polskich 1939-1945. Informator encyklopedyczny. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 317. ISBN 83-01-00065-1.
  9. Yitzak Arad: Belzec, Sobibor, Treblinka. The Operation Reinhard Death Camps. Bloomington: Indiana University Press, 1999, s. 396. ISBN 978-0-253-21305-1.
  10. Dz.U. z 1990 r. Nr 51, poz. 301
  11. Dz.U. z 2008 r. Nr 137, poz. 860 (Fotokopia).
  12. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie. 30 września 2017; 3 miesiące temu. [dostęp 2014-10-10]. s. 8.
  13. Dane według wyszukiwarki zborów na oficjalnej stronie Świadków Jehowy (www.jw.org), dostęp z 3 grudnia 2014.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]