Uniwersytet Techniczny w Dreźnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uniwersytet Techniczny w Dreźnie
Universitas litterarum et technicarum Dresdensis
Technische Universität Dresden
Uniwersytet Techniczny w Dreźnie
Data założenia 1828/1961
Typ uczelni uniwersytet
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy  Saksonia
Adres Drezno
Liczba pracowników 7768 (2014)[1]
Liczba studentów 35 961 (2015/2016)[1]
Rektor Prof. Dr.-Ing. habil. DEng/Auckland Hans Müller-Steinhagen
Członkostwo TU9, TIME, CESAER, ACQUIN, DRESDEN-concept, EUA, Silicon Saxony[2]
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Uniwersytet Techniczny w Dreźnie
Uniwersytet Techniczny w Dreźnie
Ziemia51°01′41″N 13°43′36″E/51,028056 13,726667
Strona internetowa

Uniwersytet Techniczny w Dreźnie[3] (niem. Technische Universität Dresden TU Dresden, TUD) – niemiecki uniwersytet publiczny w Dreźnie założony w 1828 roku jako Königlich-Technische Bildungsanstalt Sachsen, funkcjonujący pod aktualną nazwą od 1961 roku.

Historia[edytuj]

Historia Uniwersytetu Technicznego w Dreźnie sięga XIX wieku i dzieli się na następujące okresy[4]:

Technische Bildungsanstalt zu Dresden[edytuj]

W roku 1828 utworzony został Instytut Techniczny (niem. Technische Bildungsanstalt zu Dresden) pod zarządem Królewsko Saksońskiej Delegacji Handlowej. Jego przełożonym został Wilhelm Gotthelf Lohrmann (1796-1840). Pierwszą siedzibą uczelni był skromny pawilon ogrodowy na Tarasach Brühla[5].

Jednym z wykładowców Instytutu był Johann Andreas Schubert[6][a]

W wyniku reform w roku 1851 zmieniono nazwę uczelni na Königlich Sächsische Polytechnische Schule, jak również utworzono w jej ramach trzy wydziały, które po wdrożeniu (1865) nowej struktury organizacyjnej określano jako: Techniczną Szkołę Mechaniczną, Szkołę Inżynierską, Techniczną Szkołę Chemiczną, oraz dodatkowo wydział kształcący nauczycieli matematyki, techniki oraz nauk przyrodniczych.

Jeszcze dłuższą historią mogą pochwalić się Wydział Medyczny, którego początki sięgają powołanego w 1748 roku przez elektora saskiego i króla Polski Augusta III Sasa Collegium Medico-Chirurgicum, którego tradycję kontynuowała utworzona w roku 1815 Królewsko Saksońska Akademia Medyczno Chirurgiczna[9], oraz Katedra Leśna Wydziału Środowiska z siedzibą w Tharandt, będąca bezpośrednią kontynuatorką powstałej w 1811 roku Akademii Leśnej – jednej z najstarszych tego typu uczelni na świecie[10].

Wyższa Szkoła Techniczna[edytuj]

W roku powstania Rzeszy Niemieckiej Instytut został przemianowany na Königlich-Sächsisches Polytechnikum. W tym czasie na uczelni wykładane były również nauki humanistyczne: historia oraz języki obce. W ten sposób uczelnia została wyniesiona do poziomu uniwersytetu technicznego, jeszcze przed Akademią Górniczą we Freibergu. Za rok utworzenia Uniwersytetu Technicznego przyjmuje się[kto?] rok 1871.[potrzebny przypis]

W związku z rosnącym w ciągu XIX wieku zapotrzebowaniem uczelni na sale wykładowe na przełomie wieków na terenie przedmieścia południowego rozpoczęto budowę dzisiejszego kampusu na zboczu Raecknitz. Jedną z najważniejszych budowli kampusu jest budynek obserwatorium astronomicznego (obecnie Beyer-Bau) zlokalizowany przy Zellescherweg. Arthur Schlossman powołany w roku 1902 na stanowisko profesora chemii fizjologicznej i fizjologii ogólnej założył w dzielnicy Drezna Johannstadt, razem z przedsiębiorcą Karlem Augustem Lingnerem Instytut, z którego później powstała dzisiejsza Klinika Uniwersytecka w Dreźnie.

W latach dwudziestych XX wieku na młodej uczelni działali także znani uczeni przedmiotów humanistycznych, jak np. Victor Klemperer, który w roku 1920 został powołany na stanowisko profesora romanistyki.

Odbudowa uczelni po II wojnie światowej w roku 1945 rozpoczęła się otwarciem Wydziałów Pedagogiki i Gospodarki Komunalnej pod kierownictwem uczonego z zakresu budowy maszyn Enno Heidebroeka. Przejściowo istniał także Wydział Robotniczo-Chłopski.[b]

Heinrich Barkhausen odbudował po wojnie swój Institut für Schwachstromtechnik.[c]

Technische Universität Dresden[edytuj]

W roku 1961 na podstawie uchwały rządu NRD nastąpiła zmiana nazwy na Technische Universität Dresden. Działało wówczas 8 wydziałów z ponad 10 000 studentami. W tym czasie upadł też zamiar uruchomienia w NRD produkcji samolotów na bazie opracowanego w Dreźnie prototypu samolotu typu 152. Kierownik tego projektu inżynier Brunolf Baade mógł kontynuować swe badania podstawowe jako dyrektor Instytutu Konstrukcji Lekkich.

Pierwszym rektorem uniwersytetu wybranym w wolnych wyborach został profesor dr hab. dr inż. Günther Landgraf[d] Poprzez utworzenie nowych instytutów i wydziałów (prawo, gospodarka, filozofia, architektura) oraz integrację z innymi szkołami wyższymi Drezna (medycyna, transport) TUD stał się po raz pierwszy pełnym uniwersytetem z 14 wydziałami. W okresie do roku 1994 nastąpiła modernizacja struktury zarządzania uniwersytetem, przy której wprowadzaniu istotne zasługi poniósł ówczesny kanclerz uniwersytetu Alfred Post.

Obecnie większość wydziałów jest podzielona na instytuty. Inne struktury występują na Wydziałach Gospodarki, Prawa oraz Leśnictwa, Geologii i Hydrologii. Poza tym uniwersytet obejmuje 5 Instytutów Stowarzyszonych i 13 Ośrodków Pomocniczych. Od połowy lat dziewięćdziesiątych XX wieku na nowo urządzono szereg budynków instytutów i sal wykładowych, inne zostały gruntownie wyremontowane. Rozpoczęto także rozbudowę kampusu w kierunku południowym i wschodnim, dzięki czemu do najnowocześniejszych pomieszczeń mogły wprowadzić się Wydział Informatyki oraz Wydział Przyrodniczy (chemia, biologia).

W roku 2003 uniwersytet obchodził jubileusz 175-lecia, podczas którego poświęcono nowy Budynek Główny Biblioteki Krajowej i Uniwersyteckiej na terenie Kampusu Głównego. Jednocześnie miało miejsce utworzenie Dresden International University.

Program dydaktyczny[edytuj]

Przy 124 kierunkach studiów w tym, oprócz technicznych, również humanistycznych, społecznych, przyrodniczych i medycznych, uczelnia posiada jedną z najszerszych ofert przedmiotowych w Niemczech i jest przez to uniwersytetem uniwersalnym (niem. Volluniversität). Jest również jednym z jedenastu elitarnych uniwersytetów (niem. Exzellenzuniversität) wspieranych w ramach specjalnego rządowego programu finansowania przodujących uczelni (niem. Exzellenzinitiative)[11].

Wydziały[edytuj]

Wydział Ekonomii (Georg-Schumann-Bau)

Uniwersytet dzieli się na 14 wydziałów zgrupowanych w pięciu obszarach[12]:

Obszar Matematyki i Nauk Przyrodniczych
  • Wydział Matematyki i Nauk Przyrodniczych
Obszar Nauk Technicznych
  • Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych
  • Wydział Informatyki
  • Wydział Mechaniczny
Obszar Budownictwa i Środowiska
  • Wydział Architektury
  • Wydział Budownictwa
  • Wydział Środowiska
  • Wydział Transportu „Friedrich List”
Obszar Nauk Humanistycznych i Społecznych
  • Wydział Pedagogiki
  • Wydział Prawny
  • Wydział Filozoficzny
  • Wydział Filologiczny, Literatury i Kulturoznawstwa
  • Wydział Ekonomii
Obszar Nauk Medycznych
  • Wydział Medyczny „Carl Gustav Carus”

Kampusy i budynki uczelniane[edytuj]

Z małymi wyjątkami uniwersytet znajduje się na obszarze miasta Drezna. Kampus Główny leży na południe od centrum, głównie pomiędzy Noethnitzerstr., Fritz-Foerster-Platz i Muenchner Platz, Wydział Medyczny (Fetscherstr.) leży jeszcze w dzielnicy Johannstadt.

Kolejny obszar TUD jest zlokalizowany w dzielnicy Strehlen pomiędzy Weberplatz i Wasaplatz, gdzie mają swe miejsce Wydziały Filozofii oraz Pedagogiki.

Od semestru zimowego 2006/2007 Wydział Informatyki wykorzystuje swój nowy budynek na Noethnizerstr., na terenie Kampusu Głównego. Stary budynek tego wydziału będzie w przyszłości wykorzystywany przez Akademię Zawodową w Dreźnie.

Uniwersytet posiada również obiekty poza granicami Drezna. Jeszcze w poszerzonym obszarze miasta Drezna leży Laboratorium Mikroskopii Elektronowej oraz nowa wieża astronomiczna na wzgórzu Triebenberg (385 m) zlokalizowane tam w celu redukcji zakłóceń elektromagnetycznych i zapylenia. Wydział Leśnictwa, Geologii i Hydrologii znajduje się na południe od Drezna w mieście Tharandt. Poza Dreznem jest także Instytut Gospodarki Odpadami mieszczący się w Pirna-Copitz.

Współpraca międzyuczelniana[edytuj]

Razem z ośmioma innymi niemieckimi uczelniami technicznymi utworzył w roku 2006 stowarzyszenie TU9 w którym jest jedyną uczelnią z tzw. nowych krajów związkowych (z obszaru byłej NRD).

Uwagi

  1. Johann Andreas Schubert pracę wykładowcy rozpoczął w wieku zaledwie 20 lat, a już 4 lata później otrzymał nominację profesorską. Jest uważany za jednego z najwybitniejszych niemieckich inżynierów czasów rewolucji przemysłowej[7] – konstruktora pierwszej w Niemczech lokomotywy parowej Saxonia, parostatków oraz mostów[8] m.in. Göltzschtalbrücke.
  2. Dziekan-założyciel Wydziału TransportuHans Reingruber był później przejściowo (jako bezpartyjny) ministrem transportu NRD. Od roku 1953 aż do śmierci w roku 1994 nauczał on i prowadził badania na wyłączonej w roku 1952 i samodzielnej Hochschule für Verkehrswesen.
  3. Barkhausen powołany na uczelnię już w roku 1911 należał do do najbardziej znanych elektrotechników Wyższej Szkoły Technicznej. Drezno zawdzięcza Barkhausenowi swoją pozycję międzynarodową w elektronice jako temu, który na Wyższej Szkole Technicznej prowadził do końca prace badawcze z zakresu techniki tranzystorów.
  4. Miał on znaczące zasługi na polu rozwoju Uniwersytetu Technicznego w Dreźnie.

Przypisy

  1. a b Zahlen und Fakten WS 2015/2016, „TU Dresden”, styczeń 2016.
  2. Mitgliedschaften, TU Dresden [dostęp 2016-12-28] (niem.).
  3. Umowy ogólnouczelniane/partnerskie* zawarte przez Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu. Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu język = pl, 2016. [dostęp 2016-12-28].
  4. ReinerR. Pommerin ReinerR., 175 Jahre TU Dresden: Geschichte der TU Dresden 1828-2003, 2003, ISBN 3412023035,, ISBN 9783412023034.
  5. Geschichte der TU Dresden, TU Dresden [dostęp 2017-01-04] (niem.).
  6. ArthurA. Weichold ArthurA., Johann Andreas Schubert: Lebensbild eines bedeutenden Hochschullehrers und Ingenieurs aus der Zeit der industriellen Revolution., „TU Dresden”, 1968.
  7. HerbertH. Pönicke HerbertH., Johann Andreas Schubert: der schöpferische Geist der sächsischen industriellen Revolution, 1956, ISSN 0522-6929.
  8. Johann AndreasJ.A. Schubert Johann AndreasJ.A., Theorie der Construction steinerner Bogenbrücken, Arnold, [dostęp 2017-01-04] (niem.).
  9. Geschichte der Fakultät, TU Dresden [dostęp 2017-01-09] (niem.).
  10. Fachrichtung Forstwissenschaften Tharandt, TU Dresden [dostęp 2017-01-09] (niem.).
  11. Dresder Neueste Nachrichten -Online, Große Freude in Dresden: Die TU Dresden erhält Zuschlag als Exzellenz-Universität – DNN – Dresdner Neuste Nachrichten, www.dnn-online.de [dostęp 2016-12-28].
  12. Die Bereiche und Fakultäten der TU Dresden, TU Dresden [dostęp 2017-01-04] (niem.).