Wadym Tyszczenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wadym Tyszczenko
Ilustracja
Wadym Tyszczenko (2010)
Pełne imię i nazwisko Wadym Mykołajowycz Tyszczenko
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1963
Gródek
Data i miejsce śmierci 14 grudnia 2015
Dniepropetrowsk
Wzrost 186 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1981–1983 Nywa Winnica
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1984 Dynamo-d Kijów ? (?)
1984 Nywa Winnica 13 (4)
1985–1986 SKA Karpaty Lwów 77 (7)
1987–1992 Dnipro Dniepropetrowsk 109 (15)
1992–1994 Hapoel Hajfa 53 (4)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1987  ZSRR olimpijska 4 (0)
1987–1990  ZSRR 8 (0)
W sumie: 12 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1996–1997 Dnipro Dniepropetrowsk (asystent)
1998 Dnipro Dniepropetrowsk
1999 Krywbas-2 Krzywy Róg
2000–2001 Krywbas Krzywy Róg (asystent)
2001–2005 Dnipro Dniepropetrowsk (asystent)
2005 Dnipro Dniepropetrowsk
2006–2011 Dnipro Dniepropetrowsk (asystent)
2011–2015 Dnipro Dniepropetrowsk (dyr.sportowy)

Wadym Mykołajowycz Tyszczenko, ukr. Вадим Миколайович Тищенко, ros. Вадим Николаевич Тищенко, Wadim Nikołajewicz Tiszczenko (ur. 24 marca 1963 w Gródku w obwodzie lwowskim, Ukraińska SRR, zm. 14 grudnia 2015[1] w Dniepropetrowsku) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Urodził w obwodzie lwowskim, chociaż ojciec pochodzi z obwodu sumskiego, a matka z Centralnej Ukrainy, dlatego uczył się w Internacie Sportowym we Lwowie. Pierwsze trenerzy - Wołodymyr Danyluk i Fedir Buszański. W 1981 zadebiutował w składzie Nywy Winnica. W sezonie 1984 występował w drużynie rezerwowej Dynamo Kijów, ale już w maju powrócił do Nywy. W 1985 przeszedł do SKA Karpat Lwów. W 1987 został piłkarzem Dnipra Dniepropetrowsk, z którym zdobył wiele sukcesów. Potem wyjechał zagranicę, gdzie bronił barw izraelskiego klubu Hapoel Hajfa, w którym zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 1987 pierwszy raz został powołany do olimpijskiej reprezentacji ZSRR, z którą zdobył złoty medal Igrzysk w Seulu w 1988, chociaż nie występował w turnieju finałowym przez kontuzję nogi otrzymanej przed turniejem. 29 sierpnia 1987 w meczu towarzyskim ze Jugosławią zadebiutował w radzieckiej kadrze seniorów.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Od 1996 pracował jako asystent trenera w klubach Dnipro Dniepropetrowsk oraz Krywbas Krzywy Róg. W 1998 oraz w październiku-grudniu 2005 prowadził Dnipro. Potem kontynuował pracę w Dnieprze jako asystent[2]. Latem 2011 objął stanowisko dyrektora sportowego Dnipra[3].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]