To jest dobry artykuł

Welsh Open 2009

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Welsh Open
2008 ← 2009 → 2010
Snooker balls triangled.png
Liczba uczestników 32 (35)[1]
Miejsce Wielka Brytania Newport Centre, Newport
Zwycięzca Allister Carter
II miejsce Joe Swail
Najwyższy break 142 Marco Fu
Rozegrane mecze 31
Mecze do zera MaguirePreece 5:0 (1R)
SelbyDavies 5:0 (1R)

Welsh Open 2009 – szósty turniej rankingowy sezonu snookerowego 2008/2009, który odbył się 16-22 lutego 2009 w hali widowiskowej Newport Centre w Newport. Obrońcą tytułu mistrzowskiego był Mark Selby, który przegrał w ćwierćfinale z Anthonym Hamiltonem 3:5.

Mecze kwalifikacyjne odbyły się 3-6 lutego 2009 w Prestatynie. Ze względów marketingowych trzy mecze z udziałem walijskich snookerzystów (Mark J. Williams, Matthew Stevens, Dominic Dale) zostały przeniesione do fazy głównej turnieju i rozegrane w Newport[2].

Zwycięzcą turnieju został Allister Carter, który w finale pokonał Joe Swaila 9:5. Dla Cartera był to pierwszy triumf w imprezie rankingowej w karierze. Był to jednocześnie jego drugi występ w finale turnieju rankingowego (pierwszym były MŚ 2008). 29-letni Anglik zapewnił sobie zwycięstwo dzięki znakomitej postawie w drugiej sesji meczu finałowego, w której wygrał wszystkie sześć frame'ów i od stanu 3:5 doprowadził do wyniku 9:5.

Jego rywal, Joe Swail[3], po raz pierwszy w karierze wystąpił w finale turnieju rankingowego (wcześniej przegrywał w dziewięciu półfinałach m.in. dwa razy w Mistrzostwach świata).

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca turnieju – Allister Carter

Łączna pula nagród to 225,5 tysiąca funtów brytyjskich. Zwycięzca turnieju otrzymał £35 000, zdobywca drugiego miejsca £17 500. Zawodnicy, którzy przegrali półfinał otrzymali £8 750. Za dojście do wcześniejszych faz rozgrywek przewidziano następujące nagrody pieniężne:

  • Ćwierćfinał: £6 500
  • Ostatnia 16: £4 275
  • Ostatnia 32: £2 750
  • Ostatnia 48: £1 725
  • Ostatnia 64: £1 325

Dodatkowo zarezerwowano £20 000 dla zdobywcy breaka maksymalnego[4] (zdobytego w fazie telewizyjnej) oraz £1 000[5] dla breaka maksymalnego zdobytego we wcześniejszej fazie turnieju.

Za najwyższy break w fazie telewizyjnej organizatorzy płacili £2 000 oraz £500 za najwyższy break we wcześniejszej fazie[6].

Wydarzenia związane z turniejem[edytuj | edytuj kod]

  • Finał turnieju sędziował Colin Humphries, był to jego debiut w tej roli[7].
  • Pierwszą rundę turnieju przeszło 12 graczy rozstawionych (z czołowej szesnastki światowego rankingu) oraz 4 graczy nierozstawionych.
  • Lider światowego rankingu – Ronnie O’Sullivan zakończył swój udział w turnieju w rundzie drugiej ulegając 3:5 Marco Fu.
  • Drugą rundę turnieju przeszło 6 graczy rozstawionych oraz 2 nierozstawionych (Joe Swail oraz Anthony Hamilton).
  • Ćwierćfinał turnieju przeszło 2 graczy rozstawionych oraz 2 nierozstawionych.
  • Obrońca tytułu – Mark Selby przegrał w ćwierćfinale z Anthonym Hamiltonem 3:5.
  • Joe Swail po raz pierwszy w karierze awansował do finału turnieju rankingowego[3].
  • Allister Carter po raz pierwszy w karierze wygrał turniej rankingowy[8].
  • Po zakończeniu turnieju, Allister Carter awansował na 3 miejsce na prowizorycznej liście rankingowej na sezon 2009/10[9].

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy rozstawieni[edytuj | edytuj kod]

W turnieju na 1. pozycji rozstawiony został obrońca tytułu. Jako drugi rozstawiony został aktualny Mistrz świata. Następni gracze byli rozstawiani według kolejności zajmowanej na światowej liście rankingowej.

  1. Anglia Mark Selby (obrońca tytułu) (QF)
  2. Anglia Ronnie O’Sullivan (2R)
  3. Szkocja Stephen Maguire (QF)
  4. Anglia Shaun Murphy (QF)
  5. Szkocja John Higgins MBE (2R)
  6. Szkocja Stephen Hendry MBE (1R)
  7. Anglia Allister Carter (W)
  8. Walia Ryan Day (1R)
  1. Anglia Peter Ebdon (1R)
  2. Australia Neil Robertson (SF)
  3. Chińska Republika Ludowa Ding Junhui (2R)
  4. Anglia Joe Perry (1R)
  5. Szkocja Graeme Dott (2R)
  6. Hongkong Marco Fu (2R)
  7. Anglia Mark King (2R)
  8. Irlandia Północna Mark Allen (1R)

Zawodnicy nierozstawieni[edytuj | edytuj kod]

Poniżsi zawodnicy uzyskali awans do turnieju Welsh Open poprzez udział w kwalifikacjach (w nawiasie numer zajmowany na liście rankingowej ówczesnego sezonu):

Drabinka turniejowa[edytuj | edytuj kod]

  Pierwsza Runda (Do 5 frame'ów) Druga Runda (Do 5 frame'ów) Ćwierćfinały (Do 5 frame'ów) Półfinały (Do 6 frame'ów) Finał (Do 9 frame'ów)
                                               
Anglia  Mark Selby 5  
Walia  Paul Davies 0  
  Anglia  Mark Selby 5  
  Anglia  David Gilbert 1  
Anglia  Joe Perry 4
Anglia  David Gilbert 5  
  Anglia  Mark Selby 3  
  Anglia  Anthony Hamilton 5  
Anglia  Peter Ebdon 2  
Anglia  Anthony Hamilton 5  
  Anglia  Anthony Hamilton 5
  Irlandia  Michael Judge 2  
Walia  Ryan Day 3
Irlandia  Michael Judge 5  
  Anglia  Anthony Hamilton 5  
  Anglia  Allister Carter 6  
Anglia  Allister Carter 5[10]  
Anglia  Jimmy White 1  
  Anglia  Allister Carter 5
  Szkocja  Graeme Dott 4  
Szkocja  Graeme Dott 5
Anglia  Mike Dunn 3  
  Anglia  Allister Carter 5
  Anglia  Shaun Murphy 2  
Anglia  Mark King 5  
Anglia  Dave Harold 3  
  Anglia  Mark King 2
  Anglia  Shaun Murphy 5  
Anglia  Shaun Murphy 5
Anglia  Barry Pinches 3  
Anglia  Allister Carter 9
Irlandia Północna  Joe Swail 5
Szkocja  Stephen Maguire 5[11]  
Walia  Ian Preece 0  
  Szkocja  Stephen Maguire 5  
  Chińska Republika Ludowa  Ding Junhui 4  
Chińska Republika Ludowa  Ding Junhui 5
Walia  Matthew Stevens 3  
  Szkocja  Stephen Maguire 4  
  Irlandia Północna  Joe Swail 5  
Irlandia Północna  Mark Allen 3  
Irlandia Północna  Joe Swail 5  
  Irlandia Północna  Joe Swail 5
  Anglia  Martin Gould 1  
Szkocja  Stephen Hendry 3
Anglia  Martin Gould 5[12]  
  Irlandia Północna  Joe Swail 6
  Australia  Neil Robertson 4  
Szkocja  John Higgins 5[13]  
Walia  Dominic Dale 2  
  Szkocja  John Higgins 4
  Australia  Neil Robertson 5[14]  
Australia  Neil Robertson 5
Szkocja  Jamie Burnett 3  
  Australia  Neil Robertson 5
  Hongkong  Marco Fu 2  
Hongkong  Marco Fu 5  
Irlandia  Fergal O’Brien 4  
  Hongkong  Marco Fu 5[14]
  Anglia  Ronnie O’Sullivan 3  
Anglia  Ronnie O’Sullivan 5[15]
Anglia  Steve Davis 2  

Finał[edytuj | edytuj kod]

Finał: Lepszy z 17 partii
Newport Centre, Newport, Walia, 22 lutego 2009. Sędzia: Anglia Colin Humphries
Allister Carter (7)
Anglia
9-5 Joe Swail
Irlandia Północna
Sesja popołudniowa: 9-81, 90-0 (89), 55-44, 10-103 (60), 16-83, 49-63, 16-66, 70-0 (54)
Wieczorna: 120-0 (116), 141-0 (109), 72-1 (61), 91-16 (91), 73-0 (67), 65-54
116 Najwyższy break 60
2 Breaków powyżej 100 punktów 0
7 Breaków powyżej 50 punktów 1

Breaki stupunktowe turnieju zasadniczego[edytuj | edytuj kod]

Statystyki turnieju[edytuj | edytuj kod]

Statystyki pierwszej rundy[edytuj | edytuj kod]

Państwo Il. zawodników % zawodników
Anglia Anglia 15 46,88%
Szkocja Szkocja 5 15,63%
Walia Walia 5 15,63%
Irlandia Irlandia 2 6,25%
Irlandia Północna Irlandia Północna 2 6,25%
Chińska Republika Ludowa Chiny 1 3,13%
Australia Australia 1 3,13%
Hongkong Hongkong 1 3,13%
  • Liczba uczestników rundy: 32 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 11
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 5
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 119 (144)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,44
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-0
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 2


Statystyki drugiej rundy[edytuj | edytuj kod]

Państwo Il. zawodników % zawodników
Anglia Anglia 8 50,00%
Szkocja Szkocja 3 18,75%
Chińska Republika Ludowa Chiny 1 6,25%
Hongkong Hongkong 1 6,25%
Australia Australia 1 6,25%
Irlandia Północna Irlandia Północna 1 6,25%
Irlandia Irlandia 1 6,25%
  • Liczba uczestników rundy: 16 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 11
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 5
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 6
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 2
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 61 (72)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,63
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-1
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 3


Statystyki ćwierćfinałów[edytuj | edytuj kod]

Państwo Il. zawodników % zawodników
Anglia Anglia 4 50,00%
Szkocja Szkocja 1 12,50%
Irlandia Północna Irlandia Północna 1 12,50%
Australia Australia 1 12,50%
Hongkong Hongkong 1 12,50%
  • Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 6
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 2
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 31 (36)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,75
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-2
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1

Statystyki półfinałów[edytuj | edytuj kod]

Państwo Il. zawodników % zawodników
Anglia Anglia 2 50,00%
Irlandia Północna Irlandia Północna 1 25,00%
Australia Australia 1 25,00%
  • Liczba uczestników rundy: 4 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 2
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 1
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 1
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 21 (22)
  • Średnia liczba partii w meczu: 10,50
  • Najwyższe zwycięstwo: 6-4
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

Poniższe mecze (poza oznaczonymi *) były rozgrywane od 3 do 6 lutego 2009 roku w Pontin's Centre, w Prestatyn (Walia)[16]. Wyłoniły one 16 zawodników, którzy w pierwszej rundzie turnieju zmierzyli się z najlepszą 16 światowego rankingu snookerowego.

Drabinka kwalifikacji[edytuj | edytuj kod]

  Runda 1
Lepszy z 9 frejmów
  Runda 2
Lepszy z 9 frejmów
  Runda 3
Lepszy z 9 frejmów
  Runda 4
Lepszy z 9 frejmów
                               
Irlandia Północna  Patrick Wallace 5   Walia  Paul Davies 5   Anglia  Jimmy Michie 3   Anglia  Barry Hawkins 4
Chińska Republika Ludowa  Liu Chuang 2   Irlandia Północna  Patrick Wallace 1   Walia  Paul Davies 5   Walia  Paul Davies 5
Anglia  Kuldesh Johal 3   Anglia  David Roe 5   Anglia  David Gilbert 5   Walia  Mark Williams MBE * 1
Irlandia  Vincent Muldoon 5   Irlandia  Vincent Muldoon 3   Anglia  David Roe 3   Anglia  David Gilbert 5[17]
Anglia  Matthew Couch 2   Anglia  David Gray 2   Anglia  Michael Holt 5   Anglia  Anthony Hamilton 5
Anglia  Stephen Craigie 5   Anglia  Stephen Craigie 5   Anglia  Stephen Craigie 2   Anglia  Michael Holt 3
Szkocja  Scott MacKenzie 4   Anglia  Stuart Pettman 5   Szkocja  Alan McManus 4   Irlandia  Michael Judge 5
Holandia  Stefan Mazrocis 5   Holandia  Stefan Mazrocis 0   Anglia  Stuart Pettman 5   Anglia  Stuart Pettman 2
Anglia  Jimmy White MBE 5   Anglia  Rod Lawler 4   Anglia  Rory McLeod 2   Irlandia  Ken Doherty 0
Anglia  David Grace 4   Anglia  Jimmy White MBE 5   Anglia  Jimmy White MBE 5   Anglia  Jimmy White MBE 5
Anglia  Simon Bedford 3   Anglia  Robert Milkins 5   Anglia  Mike Dunn 5   Anglia  Ian McCulloch 4
Anglia  Wayne Cooper 5   Anglia  Wayne Cooper 3   Anglia  Robert Milkins 4   Anglia  Mike Dunn 5
Anglia  Lee Spick 5   Irlandia  Joe Delaney 5   Irlandia Północna  Gerard Greene 5   Anglia  Dave Harold 5
Szkocja  Robert Stephen 3   Anglia  Lee Spick 3   Irlandia  Joe Delaney 1   Irlandia Północna  Gerard Greene 1
Tajlandia  Supoj Saenla 2   Anglia  Barry Pinches 5   Anglia  Judd Trump 3   Anglia  Jamie Cope 3
Chińska Republika Ludowa  Jin Long 5   Chińska Republika Ludowa  Jin Long 3   Anglia  Barry Pinches 5   Anglia  Barry Pinches 5
Anglia  Peter Lines 5   Walia  Ian Preece 5   Anglia  Andrew Higginson 4   Anglia  Stuart Bingham 3
Walia  Andrew Pagett 4   Anglia  Peter Lines 4   Walia  Ian Preece 5   Walia  Ian Preece 5
Anglia  Paul Davison 5   Anglia  Andy Hicks 5   Anglia  Adrian Gunnell 2   Walia  Matthew Stevens * 5
Tajlandia  Atthasit Mahitthi 2   Anglia  Paul Davison 3   Anglia  Andy Hicks 5   Anglia  Andy Hicks 4
Szkocja  James McBain 4   Anglia  Mark Davis 3   Szkocja  Marcus Campbell 5   Irlandia Północna  Joe Swail 5
Indie  Aditya Mehta 5   Indie  Aditya Mehta 5   Indie  Aditya Mehta 2   Szkocja  Marcus Campbell 3
Anglia  Matthew Selt 5   Anglia  Martin Gould 5   Anglia  John Parrott MBE 3   Anglia  Nigel Bond 4
Anglia  Michael Georgiou 2   Anglia  Matthew Selt 3   Anglia  Martin Gould 5   Anglia  Martin Gould 5
Walia  Jamie Jones 4   Chińska Republika Ludowa  Liu Song 2   Chińska Republika Ludowa  Liang Wenbo 5   Walia  Dominic Dale * 5
Chińska Republika Ludowa  Li Hang 5   Chińska Republika Ludowa  Li Hang 5   Chińska Republika Ludowa  Li Hang 1   Chińska Republika Ludowa  Liang Wenbo 4
Anglia  Lewis Roberts wo   Anglia  Mark Joyce 5   Szkocja  Jamie Burnett 5   Anglia  Stephen Lee 3
Irlandia Północna  Declan Hughes wd   Anglia  Lewis Roberts 1   Anglia  Mark Joyce 0   Szkocja  Jamie Burnett 5
Irlandia  Rodney Goggins 5   Irlandia  David Morris 5   Anglia  Ricky Walden 5   Irlandia  Fergal O’Brien 5
Anglia  Andy Lee 2   Irlandia  Rodney Goggins 1   Irlandia  David Morris 3   Anglia  Ricky Walden 1
Walia  Daniel Wells 5   Anglia  Andrew Norman 4   Anglia  Tom Ford 5   Anglia  Steve Davis OBE 5
Nowa Zelandia  Chris McBreen 0   Walia  Daniel Wells 5   Walia  Daniel Wells 2   Anglia  Tom Ford 2

Mecze oznaczone * były ze względów komercyjnych rozgrywane w Newport przed fazą główną turnieju.

Breaki stupunktowe kwalifikacji[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W nawiasie podano liczbę zawodników łącznie z tymi, którzy rozgrywali mecze w Newport.
  2. worldsnooker.co.uk: Snooker Greats Set For Newport Return (ang.). [dostęp 26 lutego 2009].
  3. a b bbc.co.uk: Swail wins to set up Carter final (ang.). [dostęp 26 lutego 2009].
  4. Nagroda nie została wypłacona, bowiem żaden z graczy nie osiągnął breaka maksymalnego (147 punktów).
  5. Nagroda nie została wypłacona, ponieważ break maksymalny nie został osiągnięty w tej fazie rozgrywek.
  6. global-snooker.com: Welsh Open 2009 – Prize Money (ang.). [dostęp 26 lutego 2009].
  7. worldsnooker.com: Humphries To Referee First Final (ang.). [dostęp 21 lutego 2009].
  8. bbc.co.uk: Carter storms to Welsh Open title (ang.). [dostęp 26 lutego 2009].
  9. worldsnooker.co.uk: Carter Climbs To Third (ang.). [dostęp 26 lutego 2009].
  10. worldsnooker.com: Captain Tames Whirlwind (ang.). [dostęp 21 lutego 2009].
  11. worldsnooker.com: Maguire Off To A Flyer (ang.). [dostęp 21 lutego 2009].
  12. bbc.co.uk: Hendry crashes out of Welsh Open (ang.). [dostęp 21 lutego 2009].
  13. worldsnooker.com: Higgins Brings Spaceman Down (ang.). [dostęp 21 lutego 2009].
  14. a b bbc.co.uk: O'Sullivan & Higgins both go out (ang.). [dostęp 21 lutego 2009].
  15. worldsnooker.com: O’Sullivan Triumphs In Legends Battle (ang.). [dostęp 21 lutego 2009].
  16. worldsnooker.co.uk: Welsh Open results (ang.). [dostęp 21 lutego 2009].
  17. bbc.co.uk: Williams suffers Welsh Open exit (ang.). [dostęp 21 lutego 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]