Grażyna Szapołowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grażyna Szapołowska
Grażyna Szapołowska, 2008
Grażyna Szapołowska, 2008
Data i miejsce urodzenia 19 września 1953
Bydgoszcz, Polska
Zawód aktorka
Współmałżonek Eryk Stępniewski
Lata aktywności od 1977
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal Zasłużony Kulturze "Gloria Artis"
Grażyna Szapołowska (2005)

Grażyna Szapołowska (ur. 19 września 1953 w Bydgoszczy) – polska aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna, w latach 1977–1984 i 2004–2011 aktorka Teatru Narodowego w Warszawie.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Po maturze przez dwa lata grała we Wrocławskim Teatrze Pantomimy, w 1977 ukończyła warszawską PWST, w latach 1977-1984 występowała w stołecznym Teatrze Narodowym (m.in. rola księżniczki w Śnie srebrnym Salomei Juliusza Słowackiego).

Jeszcze w czasie studiów grywała epizodyczne role w serialach telewizyjnych (m.in. w Czterdziestolatku i w Lalce). Jej debiutem na wielkim ekranie była rola Jagody w polsko-jugosłowiańskim dramacie psychologicznym Zapach ziemi (1977). Wybitną i odważną rolę lesbijki Livii (u boku nagrodzonej w Cannes Jadwigi Jankowskiej-Cieślak) zagrała w 1982 w węgierskim filmie Egymásra nézve (Inne spojrzenie). W tym samym roku zagrała obok Jana Nowickiego w Wielkim Szu. Przełom w jej karierze nastąpił jednak w 1983, wraz z występem w popularnej komedii muzycznej Lata dwudzieste... lata trzydzieste... Janusza Rzeszewskiego.

W latach 80. ograniczyła występy w teatrze i skupiła się na pracy w filmie. Współpracowała wówczas z Krzysztofem Kieślowskim, co zaowocowało rolami w Bez końca (1984) oraz Krótkim filmie o miłości (1988). Za kreację w tym ostatnim filmie otrzymała nagrodę Srebrnego Hugo na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Chicago, została też laureatką nagrody za najlepszą rolę kobiecą na 13. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

W latach 90. Grażyna Szapołowska stworzyła ważne kreacje m.in. jako matka w Kronikach domowych Leszka Wosiewicza (1997) oraz Telimena w ekranizacji Pana Tadeusza Adama Mickiewicza, w reżyserii Andrzeja Wajdy (1999). Rola Telimeny została nagrodzona Polską Nagrodą Filmową – Orłem za najlepszą rolę kobiecą w 2000.

W 1997 podczas Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnęła dłoń na Promenadzie Gwiazd. W 2003 została uhonorowana umieszczeniem tablicy z odlewem podpisu w Alei Gwiazd na Rynku Staromiejskim w Toruniu, przed Dworem Artusa.

Aktorka występowała także za granicą, głównie w filmach węgierskich, włoskich i niemieckich. Grażyna Szapołowska występowała również na scenie jako interpretatorka piosenki aktorskiej. W 2005 wydała zbiór opowiadań pt. Pocałunki. W 2008 wzięła udział w III edycji programu telewizyjnego Jak oni śpiewają. W 2011 aktorka zasiadła w jury programu TVP2 Bitwa na głosy. W kwietniu 2011 Grażyna Szapołowska została zwolniona dyscyplinarnie z Teatru Narodowego w Warszawie przez Jana Englerta, po tym jak nie stawiła się na spektakl z powodu udziału w nagraniu telewizyjnym[1].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Spektakle Teatru Telewizji (wybrane)[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody filmowe[edytuj | edytuj kod]

  • 2011: Nagroda "Złota Kaczka" za rolę w filmie "Magnat w kategorii: najlepsza amantka w historii kina polskiego.
  • 2000: Nagroda "Złota Kaczka" w kategorii: najlepsza polska aktorka; za rok 1999.
  • 2000: Polskie Nagrody Filmowe "Orły" w kategorii: najlepsza główna rola kobieca; za rok 1999.
  • 2000: tytuł "Najsławniejszego Polaka 1999" przyznany w plebiscycie słuchaczy Polskiego Radia.
  • 1999: Polskie Nagrody Filmowe "Orły" (nominacja) w kategorii: najlepsza rola kobieca; za rok 1998
  • 1997: Odcisk dłoń na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach.
  • 1992: Nagroda im. Ennio de Flaiano.
  • 1989: Nagroda "Srebrny Hugo"przyznana w Chicago.
  • 1989: Nagroda "Złota Kaczka" w kategorii: najlepsza polska aktorka; za rok 1988.
  • 1988: Najlepsza główna rola kobieca na FPFF Gdynia.
  • 1987: Nagroda "Złoty Ekran"za rolę w filmie "Przez dotyk".
  • 1986: Nagroda "Gwiazdy Filmowego Sezonu" przyznany na XVI LLF w Łagowie.
  • 1986: Nagroda dla najlepszej aktorki festiwalu KSF "Młodzi i Film" w Koszalinie.
  • 1986: Nagroda "Złota Kaczka" w kategorii: najlepsza polska aktorka; za rok 1985.
  • 1985: Nagroda "Gwiazdy Filmowego Sezonu" przyznany na XV LLF w Łagowie.
  • 1985: Nagroda "Złota Kaczka" w kategorii: najlepsza polska aktorka; za rok 1984.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Kilkakrotnie wychodziła za mąż, a jej życiowymi partnerami byli: Marek Lewandowski, Andrzej Jungowski, Paweł Potoroczyn, a obecnie - Eryk Stępniewski.

Jest mamą aktorki i reżyserki Katarzyny Jungowskiej[5].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]