Wiesław Michnikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiesław Michnikowski
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1922
Warszawa
Data i miejsce śmierci 29 września 2017
Warszawa
Zawód aktor
Lata aktywności 1945–2007
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”Złota Oznaka Honorowa Towarzystwa Polonia Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego

Wiesław Antoni Michnikowski (ur. 3 czerwca 1922 w Warszawie, zm. 29 września 2017 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy, artysta kabaretowy.

Życiorys[edytuj]

Syn Mieczysława Michnikowskiego (1880-1962) i Franciszki (1880-1978)[1] ze Skrzypków. Ród Michnikowskich wywodzi się z Wielkopolski (poznańskie), gdzie posiadał dobra ziemskie, skonfiskowane po powstaniu styczniowym. Ostatnim ich właścicielem był pradziadek artysty, Walenty Michnikowski, dziadek zaś – Józef, sprawował funkcję dyrektora Hotelu Saskiego w Warszawie. Rodzina matki była od pokoleń związana z Warszawą. Aktor przyszedł na świat w kamienicy przy ulicy Pańskiej 100, w mieszkaniu nr 37, na trzecim piętrze. W tym domu Michnikowscy mieszkali aż do powstania warszawskiego[2].

Absolwent III LO im. gen. Józefa Sowińskiego w Warszawie. W 1946 zdał egzamin eksternistyczny w Szkole Dramatycznej w Lublinie. Był kolejno aktorem Teatru Domu Żołnierza w Lublinie (1945–1946), Teatru Miejskiego w Lublinie (1946–1947), Teatru Klasycznego w Warszawie (1947–1948), Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1948–1951), Teatru Młodej Warszawy (1951–1956), Teatru Komedia w Warszawie (1956–1957), Kabaretu Wagabunda (1957–1958), Teatru Współczesnego w Warszawie (1958–1970), Teatru Polskiego w Warszawie (1970–1971), ponownie Współczesnego (od 1971).

Poza teatrem popularność przyniosły mu występy estradowe, filmowe i telewizyjne. Był jedną z gwiazd telewizyjnego Kabaretu Starszych Panów, kabaretu „Dudek” oraz radiowego Podwieczorku przy mikrofonie.

Grób Wiesława Michnikowskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Do najbardziej znanych ról filmowych Michnikowskiego zalicza się postać Jej Ekscelencji w Seksmisji Juliusza Machulskiego. Aktor występował także m.in. w filmach Rififi po sześćdziesiątce, Gangsterzy i filantropi, Otello z M-2, Skutki noszenia kapelusza w maju oraz Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy oraz serialu Czterej pancerni i pies. W polskiej wersji językowej serialu animowanego Smerfy użyczył głosu postaci Papy Smerfa. Wystąpił w przedstawieniu Teatru Telewizji Nikt mnie nie zna.

Wiesław Michnikowski zmarł 29 września 2017 w Warszawie[3]; 5 października urna z prochami aktora została złożona do grobu rodzinnego na cmentarzu Powązkowskim.

Życie prywatne[edytuj]

Aktor był żonaty z Marią Anielą Michnikowską z domu Sobieszek (1930-2009), historyczką sztuki[4]. W listopadzie 2014 ukazała się książka Tani drań – wywiad rzeka z Wiesławem Michnikowskim, przeprowadzony przez syna aktora, Marcina. Drugim synem jest rzeźbiarz Piotr Michnikowski.

Filmografia[edytuj]

Dubbing[edytuj]

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

O życiu i twórczości
  • Szkic – esej: Wiesław Michnikowski – Chłopiec Czysty i Niewinny [w:] Marek Różycki jr. Artystyczny Bazar Różyckiego, Oficyna Wydawnicza Rafał Brzeziński /rafalbrzezinski.info/, 2016 – rozmowy, szkice i felietony z- i o najwybitniejszych twórcach kultury i sztuki, ss. 451, ​ISBN 978-83-65078-10-0[7]

Przypisy

  1. MOJE CMENTARZE ...: Maria Michnikowska (pol.). W: MOJE CMENTARZE [on-line]. 2014-07-07. [dostęp 2017-10-02].
  2. INTERIA.PL, Wiesław Michnikowski: „To jest facet, który wszystko umie” [dostęp 2017-06-05] (pol.).
  3. Nie żyje Wiesław Michnikowski. Wybitny aktor zmarł w wieku 95 lat. (pol.). RMF24. [dostęp 2017-09-29].
  4. Tygodnik „Życie na Gorąco” nr 26, 28 czerwca 2012, s. 30-31.
  5. Wielki Splendor – nagrody Teatru Polskiego Radia wręczone. Polskie Radio SA, 2008-12-01. [dostęp 14 maja 2012].
  6. Rejestr Nagrodzonych Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy. Biuletyn Informacji Publicznej m.st. Warszawy. [dostęp 2011-03-29].
  7. Artystyczny Bazar Różyckiego. rafalbrzezinski.info. [dostęp 2016-08-09].

Linki zewnętrzne[edytuj]