Wiesław Michnikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiesław Michnikowski
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1922
Warszawa
Zawód aktor filmowy i teatralny, artysta kabaretowy
Lata aktywności od 1945
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal Zasłużony Kulturze "Gloria Artis" Złota Oznaka Honorowa Towarzystwa Polonia Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego

Wiesław Antoni Michnikowski (ur. 3 czerwca 1922 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, artysta kabaretowy.

Życiorys[edytuj]

Absolwent III LO im. gen. Józefa Sowińskiego w Warszawie. W 1946 zdał egzamin eksternistyczny w Szkole Dramatycznej w Lublinie. Był kolejno aktorem Teatru Domu Żołnierza w Lublinie (1945-1946), Teatru Miejskiego w Lublinie (1946-1947), Teatru Klasycznego w Warszawie (1947-1948), Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1948-1951), Teatru Młodej Warszawy (1951-1956), Teatru Komedia w Warszawie (1956-1957), Kabaretu Wagabunda (1957-1958), Teatru Współczesnego w Warszawie (1958-1970), Teatru Polskiego w Warszawie (1970-1971), ponownie Współczesnego (od 1971).

Poza teatrem popularność przyniosły mu występy estradowe, filmowe i telewizyjne. Był jedną z gwiazd telewizyjnego Kabaretu Starszych Panów, kabaretu "Dudek" oraz radiowego Podwieczorku przy mikrofonie.

Do najbardziej znanych ról filmowych Michnikowskiego zalicza się postać Jej Ekscelencji w Seksmisji Juliusza Machulskiego. Aktor występował także m.in. w filmach Rififi po sześćdziesiątce, Gangsterzy i filantropi, Otello z M-2, Skutki noszenia kapelusza w maju oraz Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy oraz serialu Czterej pancerni i pies. W polskiej wersji językowej serialu animowanego Smerfy użyczył głosu postaci Papy Smerfa. Wystąpił w przedstawieniu Teatru Telewizji Nikt mnie nie zna.

Aktor był żonaty z Marią, historyczką sztuki[1] . W listopadzie 2014 ukazała się książka Tani drań - wywiad rzeka z Wiesławem Michnikowskim, przeprowadzony przez syna aktora, Marcina. Wydawcą książki jest Prószyński i S-ka. Drugim synem jest rzeźbiarz Piotr Michnikowski.

Filmografia (wybór)[edytuj]

Dubbing[edytuj]

Odznaczenia i nagrody[edytuj]


O życiu i twórczości
  • Szkic - esej: Wiesław Michnikowski - Chłopiec Czysty i Niewinny [w:] Marek Różycki jr. Artystyczny Bazar Różyckiego, Oficyna Wydawnicza Rafał Brzeziński /rafalbrzezinski.info/, 2016 - rozmowy, szkice i felietony z- i o najwybitniejszych twórcach kultury i sztuki, ss. 451, ISBN 978-83-65078-10-0[4]


Przypisy

  1. Tygodnik „Życie na Gorąco” nr 26, 28 czerwca 2012, s. 30-31
  2. Wielki Splendor - nagrody Teatru Polskiego Radia wręczone. Polskie Radio SA, 2008-12-01. [dostęp 14 maja 2012].
  3. Rejestr Nagrodzonych Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy. Biuletyn Informacji Publicznej m.st. Warszawy. [dostęp 2011-03-29].
  4. Artystyczny Bazar Różyckiego. rafalbrzezinski.info. [dostęp 2016-08-09].

Linki zewnętrzne[edytuj]