Wojciech Brydziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojciech Brydziński
Data i miejsce urodzenia 28 stycznia 1877
Stanisławów
Data i miejsce śmierci 4 maja 1966
Warszawa
Zawód aktor, reżyser
Lata aktywności 18991963
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Złoty Krzyż Zasługi Złoty Wawrzyn Akademicki
Wojciech Brydziński i Ludwik Solski w sztuce "Wielki Fryderyk" Adolfa Nowaczyńskiego.
Grób aktora Wojciecha Brydzińskiego na Starych Powązkach w Warszawie (stan na kwiecień 2012)

Wojciech Brydziński (ur. 28 stycznia 1877 w Stanisławowie, zm. 4 maja 1966 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i radiowy, reżyser.

Życiorys[edytuj]

W wieku 17 lat wystąpił na scenie objazdowego Teatru im. Fredry w Stanisławowie. Po kilku latach występów w objazdach zamieszkał w 1899 w Łodzi i znalazł się w zespole Teatru Polskiego. W 1906 przeniósł się do Warszawy i zaangażował do Teatru Rozmaitości. W 1914 Arnold Szyfman zaproponował mu pracę w nowym Teatrze Polskim, ale po wybuchu I wojny światowej Brydziński wraz z innymi członkami zespołu został deportowany do Rosji, gdzie w Moskwie powstała filia Teatru Polskiego. W 1922 powrócił do kraju.

W okresie międzywojennym występował w wielu filmach. Po wojnie powrócił do Teatru Polskiego, gdzie wystąpił m.in. w inaugurującej powojenną działalność Lilli Wenedzie Juliusza Słowackiego.

Gdy Arnold Szyfman został pozbawiony stanowiska dyrektora teatru, Brydziński złożył dymisję i przeszedł do Polskiego Radia. Gdy Szyfman powrócił na stanowisko dyrektora, Brydziński powrócił do Teatru Polskiego. Występował do 1963.

Zmarł 4 maja 1966 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 73-VI-1).

Filmografia[edytuj]

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

Przypisy

  1. M.P. 1952 nr 64 poz. 984
  2. M.P. 1955 nr 91 poz. 1144
  3. M.P. 1930 nr 31 poz. 52
  4. Rocznik Polskiej Akademii Literatury 1937–1938, Warszawa 1939, s. 175.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]