Tyson Fury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Tyson Fury
Tyson Luke Fury
Tyson Fury, 2008
Tyson Fury, 2008
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1988
Manchester
Obywatelstwo  Wielka Brytania
Wzrost 206 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 25
Zwycięstwa 25
Przez nokauty 18
Porażki 0
Remisy 0
Nieodbyte 0
  1. Bilans walk aktualny na 28 listopada 2015.

Tyson Luke Fury (ur. 12 sierpnia 1988 w Manchesterze) – brytyjski bokser wagi ciężkiej, były mistrz świata organizacji WBO, IBO, IBF oraz były superczempion WBA. Były mistrz Wielkiej Brytanii w wadze ciężkiej oraz były mistrz federacji CBC. Tyson Fury przy wzroście 206 cm, ma zasięg ramion 217 cm.

Kariera amatorska[edytuj]

W 2006 zdobył brązowy medal na Mistrzostwach Świata Juniorów w Agadirze w Maroku, a w 2007 złoty medal Juniorów Unii Europejskiej w Warszawie oraz srebrny Mistrzostw Europy Juniorów w Somborze w Serbii.

Kariera zawodowa[edytuj]

Mierzący 206 cm o zasięgu ramion 216 cm Brytyjczyk zadebiutował na zawodowym ringu 6 grudnia 2008 w Nottingham, wygrywając przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie z Węgrem Belem Gyongyosi′em (3-9-2) w sześciorundowym pojedynku.

20 kwietnia 2013 w Madison Square Garden walczył z byłym mistrzem świata w kategorii junior ciężkiej Steve'em Cunninghamem (25-5-0), pokonując go przez nokaut w siódmej rundzie[1]. Dzięki tej wygranej Fury zagwarantował sobie drugie miejsce w rankingu IBF[2].

15 lutego 2014 w Copper Box w Londynie wygrał przez techniczny nokaut z Amerykaninem Joey′m Abellem (29-7-0) w czwartej rudzie.

29 listopada 2014 w londyńskim ExCeL London pokonał przez techniczny nokaut Derecka Chisorę (20-4-0) w dziesiątej rundzie[3].

28 lutego 2015 na gali w londyńskiej O2 Arena pokonał przed czasem Christiana Hammera (17-3, 10 KO). Po ósmej rundzie pojedynek został poddany przez Rumuna[4].

28 listopada 2015, po pokonaniu ukraińskiego superchampiona Wołodymyra Kłyczko, został mistrzem świata kategorii ciężkiej organizacji IBF, WBO, WBA i IBO. Anglik wygrał jednogłośnie na punkty stosunkiem głosów 115-112, 116-111 i 115-112. Jego waga przed walką wynosiła 112 kg[5].

Fury odmówił spotkania z oficjalnym pretendentem z ramienia IBF Wiaczesławem Głazkowem (21-0-1, 13 KO), wybierając rewanż z Kliczką, za co został pozbawiony tytułu w zaledwie dziesięć dni po jego zdobyciu. Rewanż z Ukraińcem został zaplanowany na 9 lipca 2016 w Manchesterze, jednak nie doszło do niego z powodu kontuzji kostki Fury'ego w czerwcu[6]. Ostatecznie Fury postanowił oddać bez walki zdobyte pasy, nie przystępując do walki rewanżowej z powodu problemów z alkoholem i narkotykami[7].

Lista walk na zawodowym ringu[edytuj]

Rekord Wynik Data Rywal Rodzaj Runda, czas Miejsce Uwagi
1-0 Zwycięstwo 6 grudnia 2008 Bela Gyongyosi TKO 1 (6) 2:14 National Ice Centre, Nottingham, Wielka Brytania Debiut na zawodowym ringu
2-0 Zwycięstwo 17 stycznia 2009 Marcel Zeller TKO 3 (6) 2:30 Robin Park Centre, Wigan, Wielka Brytania
3-0 Zwycięstwo 28 lutego 2009 Daniel Peret TKO 2 (6) 3:00 Norwich Showground, Norwich, Wielka Brytania
4-0 Zwycięstwo 14 marca 2009 Lee Swaby TKO 4 (6) 3:00 Aston Events Centre, Birmingham, Wielka Brytania
5-0 Zwycięstwo 11 kwietnia 2009 Matthew Ellis KO 1 (6) 0:48 York Hall, Londyn, Wielka Brytania
6-0 Zwycięstwo 23 maja 2009 Scott Belshaw TKO 2 (8) 0:52 Colosseum, Watford, Wielka Brytania
7-0 Zwycięstwo 18 lipca 2009 Aleksandrs Selezens TKO 3 (6) 0:48 York Hall, Londyn, Wielka Brytania
8-0 Zwycięstwo 11 września 2009 John McDermott PTS 10 Brentwood Centre, Brentwood, Wielka Brytania Zdobycie tytułu mistrza Anglii w wadze ciężkiej
9-0 Zwycięstwo 26 września 2009 Tomáš Mrázek PTS 6 The O2, Dublin, Irlandia
10-0 Zwycięstwo 5 marca 2010 Hans-Joerg Blasko TKO 1 (8) 2:14 Huddersfield Sports Centre, Huddersfield, Wielka Brytania
11-0 Zwycięstwo 25 czerwca 2010 John McDermott TKO 9 (12) 1:08 Brentwood Centre, Brentwood, Wielka Brytania Zdobycie wakującego tytułu mistrza Anglii

w wadze ciężkiej Brytyjski Eliminator wagi ciężkiej

12-0 Zwycięstwo 10 września 2010 Rich Power PTS 8 York Hall, Londyn, Wielka Brytania
13-0 Zwycięstwo 19 grudnia 2010 Zack Page UD 8 Colisée Pepsi, Quebec City, Kanada
14-0 Zwycięstwo 19 lutego 2011 Marcelo Luiz Nascimento KO 5 (10) 2:48 Wembley Arena, Londyn, Wielka Brytania
15-0 Zwycięstwo 23 lipca 2011 Dereck Chisora UD 12 Wembley Arena, Londyn, Wielka Brytania Zdobycie tytułów mistrza Wielkiej Brytanii oraz

Wspólnoty Narodów w wadze ciężkiej

16-0 Zwycięstwo 18 września 2011 Nicolai Firtha TKO 5 (12) 2:19 King's Hall, Belfast, Irlandia Północna
17-0 Zwycięstwo 12 listopada 2011 Neven Pajkic TKO 3 (12) 2:44 Event City, Manchester, Wielka Brytania
18-0 Zwycięstwo 14 kwietnia 2012 Martin Rogan TKO 5 (12) 3:00 Odyssey Arena, Belfast, Irlandia Północna Zdobycie tytułu mistrza Irlandii w wadze ciężkiej
19-0 Zwycięstwo 7 lipca 2012 Vinny Maddalone TKO 5 (12) 1:35 Hand Arena, Clevedon, Wielka Brytania Zdobycie tytułu mistrza WBO Inter-Continental w wadze ciężkiej
20-0 Zwycięstwo 1 grudnia 2012 Kevin Johnson UD 12 Odyssey Arena, Belfast, Northern Ireland Eliminator WBC w wadze ciężkiej
21-0 Zwycięstwo 20 kwietnia 2013 Steve Cunningham KO 7 (12) 2:55 Madison Square Garden, Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone Eliminator IBF w wadze ciężkiej
22-0 Zwycięstwo 15 lutego 2014 Joey Abell TKO 4 (10) 1:48 Copper Box, Londyn, Wielka Brytania
23-0 Zwycięstwo 29 listopada 2014 Dereck Chisora RTD (decyzja sędziego) 10 (12) 3:00 ExCeL, Londyn, Wielka Brytania Zdobycie tytułu mistrza WBO International

oraz Mistrza Europy w wadze ciężkiej

24-0 Zwycięstwo 28 lutego 2015 Christian Hammer RTD (decyzja sędziego) 8 (12) 3:00 O2 Arena, Londyn, Wielka Brytania
25-0 Zwycięstwo 28 listopada 2015 Wladimir Klitschko UD 12 Esprit Arena, Düsseldorf, Północna Nadrenia-Westfalia, Niemcy Zdobycie tytułu mistrza WBA, WBO, IBF i IBO

w wadze ciężkiej

TKO – techniczny nokaut, KO – nokaut, UD – jednogłośna decyzja, SD- niejednogłośna decyzja, MD – decyzja większości, PTS – walka zakończona na punkty

Ciekawostki[edytuj]

Ojciec John „Gypsy” Fury był wielkim fanem Mike'a Tysona, dlatego nazwał syna na cześć słynnego amerykańskiego mistrza „Tyson”[8].

John Fury, były zawodowy pięściarz wagi ciężkiej i trener Tysona w początkowej fazie kariery. W lutym 2011 został skazany na jedenaście lat za udział w ulicznej bójce w 2010, w której pozbawił swojego „przeciwnika” oka. Został zwolniony 11 lutego 2014 r.[9].

Irlandzki bokser Andy Lee jest kuzynem Tysona. W 2013 zadebiutował na zawodowym ringu drugi kuzyn Hughie Fury, syn trenera i wujka Petera Fury′ego. Przed odwołaną walką rewanżową z Władimirem Kliczką (64-4, 53 KO) w organizmie Anglika wykryto obecność kokainy. Sam bokser przyznał, że zażywa ją w dużych ilościach[7].

Przypisy

  1. Tyson Fury vs Steve Cunningham – nokaut (pol.). sportwizja.pl.
  2. Steve Cunningham po bohaterskiej walce przegrywa z Tysonem Furym w 7. rundzie (pol.). boxing.pl.
  3. Fury nie dał szans Chisorze. "Kliczko, idę po ciebie" (pol.). wp.pl.
  4. Tyson Fury porozbijał i zastopował Hammera-teraz Kliczko? (pol.). Bokser.org. [dostęp 29 lutego 2015].
  5. Kliczko - Fury: mistrz minimalnie lżejszy (WIDEO). polsatsport.pl, 2015-11-27. [dostęp 2015-11-27].
  6. Fury skręcił kostkę i nie powalczy z Kliczką. Starcie roku przełożone. sport.tvn24.pl, 24 czerwca 2016. [dostęp 24 czerwca 2016].
  7. a b Felieton: Fury "narobił bałaganu" i zwakował mistrzowskie pasy!. boxingnews.pl. [dostęp 14 października 2016].
  8. Tyson Fury (ang.). Boxrec.com. [dostęp 29 stycznia 2015].
  9. Tyson Fury zainspirowany wolnością swojego taty (pol.). bokser.org, 27 stycznia 2015. [dostęp 29 stycznia 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
Dereck Chisora
Mistrz Wielkiej Brytanii w wadze ciężkiej
23 lipca 2011 – 8 lutego 2012
Następca
David Price
Poprzednik
Dereck Chisora
Mistrz wagi ciężkiej federacji CBC
23 lipca 2011 – 8 lutego 2012
Następca
David Price
Poprzednik
Wołodymyr Kłyczko
Mistrz świata wagi ciężkiej IBF
28 listopada 2015 - grudzień 2015
Następca
Charles Martin
Poprzednik
Wołodymyr Kłyczko
Mistrz świata wagi ciężkiej WBO
23 lutego 2008 -
Następca
Poprzednik
Wołodymyr Kłyczko
Mistrz świata wagi ciężkiej WBA
28 listopada 2015- (Super Champion)
Następca