Przejdź do zawartości

Krzysztof Włodarczyk (bokser)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Krzysztof Włodarczyk
Ilustracja
Krzysztof Włodarczyk (2011)
Pseudonim

Diablo

Data i miejsce urodzenia

19 września 1981
Warszawa

Obywatelstwo

polskie

Wzrost

186 cm

Styl walki

praworęczny

Debiut

2000

Kategoria wagowa

junior ciężka

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk

71

Zwycięstwa

66

Przez nokauty

44

Porażki

4

Remisy

1

Nieodbyte

0

  1. ↑ Bilans walk aktualny na 25 maja 2025.
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Krzysztof Włodarczyk, ps. „Diablo” (ur. 19 września 1981 w Warszawie) – polski bokser, mistrz świata organizacji WBC w latach 2010–2014 i mistrz świata organizacji IBF w kategorii junior ciężkiej (do 200 funtów[1]) w latach 2006–2007.

Kariera bokserska

[edytuj | edytuj kod]

Amatorska

[edytuj | edytuj kod]

W wieku 14 lat rozpoczął amatorskie zajęcia bokserskie, dołączając do warszawskiego klubu „Gwardia”[2]. Jedynym jego większym sukcesem jako amatora było zajęcie trzeciego miejsca na mistrzostwach Europy kadetów w 1997. Został też dwukrotnym mistrzem Polski juniorów. Jako amator stoczył 66 walk; 61 z nich wygrał (44 przed czasem)[3]. Mając 19 lat, przeszedł na zawodowstwo.

Zawodowa

[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą zawodową walkę stoczył 10 czerwca 2000, podczas której pokonał Andreia Georgieva przez nokaut w drugiej rundzie. 7 grudnia 2001 wygrał pas interkontynentalnego mistrza świata federacji IBF, pokonując Vincenzo Rossitto przez techniczny nokaut w 10. rundzie.

4 maja 2002 obronił tytuł interkontynentalnego mistrza świata federacji IBF, pokonując Badarę M’baye’a przez nokaut w szóstej rundzie. 21 września tego samego roku w Stargardzie Szczecińskim wywalczył tytuł międzynarodowego mistrza Polski w kategorii junior ciężkiej, pokonując Siergieja Krypenicha przez TKO w piątej rundzie. 23 listopada 2002 obronił pas interkontynentalnego mistrza świata federacji IBF, zwyciężając Ismaila Abdoula przez techniczny nokaut w ostatniej, 12. rundzie.

Pierwszą porażkę w karierze poniósł 26 kwietnia 2003 podczas walki o pas interkontynentalnego mistrza świata federacji WBA z Pawłem Mielkomianowem, którą przerwał po doznaniu rozcięcia łuku brwiowego[4]. 28 czerwca tego samego roku zdobył tytuł międzynarodowego mistrza Polski w kategorii junior ciężkiej, pokonując Roberto Coelho na punkty po 10-rundowym pojedynku. 13 grudnia 2003 zdobył tytuł młodzieżowego mistrza świata federacji WBC, zwyciężając z Siergiejem Karaniewiczem na punkty po 10. rundach.

27 marca 2004 obronił pas międzynarodowego mistrza Polski, pokonując Raymonda Ochienga w pierwszej rundzie przez techniczny nokaut. 5 czerwca tego samego roku zdobył pas federacji WBF, nokautując w szóstej rundzie Alaina Simona. 25 września 2004 obronił pas młodzieżowego mistrza świata federacji WBC, zwyciężając na punkty z Josephem Marwą po 10-rundowym pojedynku.

16 kwietnia 2005 zdobył tytuł mistrza Unii Europejskiej EBU, nokautując Ruedigera Maya w 10. rundzie. 11 czerwca tego samego roku ponownie obronił tytuł młodzieżowego mistrza świata federacji WBC, tym razem pokonując Johna Keetona przez nokaut w czwartej rundzie.

25 marca 2006 zmierzył się z Imamu Mayfieldem, byłym mistrzem świata federacji IBF, którego pokonał po 12. rundach jednogłośnie na punkty, dzięki czemu zdobył wakujący pas regionalnego mistrza WBC i tytuł mistrza świata federacji IBC. 25 listopada tego samego roku zdobył tytuł mistrza świata federacji IBF, pokonując niejednogłośnie na punkty Steve’a Cunninghama[5].

26 maja 2007 przystąpił do rewanżowej walki o tytuł mistrza świata federacji IBF z Cunninghamem. Tym razem zwyciężył Amerykanin, pokonując Polaka dwa do remisu. Była to druga porażka Włodarczyka na zawodowym ringu[6]. 20 października tego samego roku po raz drugi w karierze zdobył wakujący pas federacji IBC, pokonując w pierwszej rundzie przez nokaut Dominique’a Alexandra[7].

16 maja 2009 stoczył pojedynek z Giacobbe Fragomenim o tytuł mistrza świata federacji WBC. Po 12. rundach sędziowie orzekli remis, choć w dziewiątej rundzie Włoch był liczony[8][9]. 16 maja 2010 zdobył pas federacji WBC w kategorii junior ciężkiej, pokonując Giacobbe Fragomeniego poprzez techniczny nokaut w ósmej rundzie[10][11][12]. 31 lipca tego samego roku został uhonorowany przez federację WBC statuetką za „najbardziej dramatyczną walkę 2009”[13][14]. 25 września 2010 obroł pas mistrza świata federacji WBC w kategorii junior ciężkiej, pokonując Jasona Robinsona jednogłośnie na punkty po 12 rundach (w stosunku 117-111, 115-113 i 116-112)[15][16]

2 kwietnia 2011 po raz drugi obronił tytuł mistrza świata federacji WBC w kategorii junior ciężkiej, pokonując niejednogłośnie na punkty Francisco Palaciosa po 12 rundach (w stosunku 118:112, 116:113 i 113:115)[17]. Przebieg walki, w której obaj bokserzy byli pasywni, zaskoczył publiczność, która wygwizdała obu zawodników[18]. Palacios częściej zadawał ciosy, a w wywiadzie po walce uznał siebie za zwycięzcę[18][19]. Wynik walki i sposób sędziowania zostały uznane za kontrowersyjne i były szeroko komentowane w portalach bokserskich[20][21][22], a także przez ludzi boksu, takich jak Steve Cunningham[23], Maciej Zegan[24] i Jerzy Kulej[18]. Transmisję telewizyjną z walki obejrzało 2,2 mln osób[25].

30 listopada 2011 obronił tytuł mistrzowski WBC, pokonując przez TKO Danny’ego Greena w 11. rundzie, choć wcześniej przegrywał punktowo u wszystkich sędziów[26][27].

W rewanżu z Palaciosem, rozegranym 22 września 2012 we Wrocławiu, wygrał jednogłośnie na punkty, tym razem bez kontrowersji[28].

21 czerwca 2013 w Moskwie pokonał Rachima Czachkijewa w ósmej rundzie przez nokaut[29], a ich pojedynek został uznany przez federacje WBC za najbardziej dramatyczną walkę roku[30]. 6 grudnia 2013 w hali UIC Pavilion w Chicago obronił pas WBC, wygrywając z Giacobbe Fragomenim przed czasem w szóstej rundzie[31].

Francisco Palacios i Włodarczyk po walce o pas mistrzowski w Bydgoszczy (2011)

27 września 2014 w Moskwie zmierzył się z Grigorijem Anatoljewiczem Drozdem[32], z którym przegrał na punkty, tracąc tym samym pas mistrza świata federacji WBC[33]. W 2014 w programie Sport Klub As Wywiadu odebrał nagrodę dla najlepszego polskiego pięściarza 2013.

4 marca 2016 po półtorarocznej przerwie zmierzył się w Sosnowcu z Walerijem Brudowem[34], którego pokonał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie[35]. 28 maja tego samego roku w Szczecinie pokonał przez techniczny nokaut w czwartej rundzie Kaia Kurzawę, zdobywając interkontynentalny pas organizacji IBF w kategorii junior ciężkiej[36]. 10 grudnia 2016 pokonał jednogłośnie na punkty Leona Hartha (w stosunku 116-112, 116-112, 115-113)[37].

20 maja 2017 spotkał się na ringu w Poznaniu w finałowym eliminatorze do tytułu mistrza świata federacji IBF z Noelem Gevorem, którego pokonał niejednogłośnie na punkty po 12 rundach (w stosunku: 116-112, 113-115, 115-114)[38]. 21 października tego samego roku w Prudential Centre w Newark przegrał z Muratem Gasijewem (24-0, 17 KO) walkę o mistrzowski pas organizacji IBF, zostając znokautowany ciosem na korpus w trzeciej rundzie, przez co odpadł z turnieju World Boxing Super Series[39].

10 lutego 2018 w Nysie pokonał przed czasem w drugiej rundzie Adama Gadajewa[40]. 3 czerwca tego samego roku odniósł zdecydowane zwycięstwo z Olanrewaju Durodolą w walce wieczoru gali w Rzeszowie, zwyciężając po 10 rundach[41]. 6 października 2018 na gali Nosalowy Dwór Knockout Boxing Night 4 w Zakopanem zmierzył się z Alem Sandsem[42], którego pokonał w drugiej rundzie[43].

23 marca 2019 w Łomży pokonał jednogłośnie na punkty (96-94, 97-93, 99-92) Aleksandru Jura[44]. 30 listopada tego samego roku w Zakopanem pokonał jednogłośnie na punkty (98:92, 97:93, 96:94) Taylora Mabikę[45].

17 lipca 2021 w Suwałkach po 20 miesiącach przerwy pokonał na punkty (79-73, 80-72, 79-73) Wadyma Nowopaszyna[46]. 6 listopada tego samego roku na gali Challengers Boxing Night 3 w Nowym Sączu odnotował swoje 60. zwycięstwo w karierze, pokonując Maximiliano Jorge Gomeza[47] po czterech rundach[48].

7 października 2023 w Jastrzębiu-Zdroju pokonał przez TKO w siódmej rundzie Fabio Maldonado[49][50]. 4 listopada tego samego roku w Zakopanem podczas gali KnockOut Boxing Night 31 znokautował w pierwszej rundzie Edwina Mosquerę[51].

25 maja 2025 w Kaliszu zdobył tymczasowy pas WBC wagi bridger, nokautując Adama Balskiego w 10. rundzie ciosem lewym sierpowym po zerwaniu klinczu[52].

Boks w małch rękawicach

[edytuj | edytuj kod]

24 października 2026 podczas gali Babilon MMA 61 w Radomiu zmierzy się w walce wieczoru z Marcinem Sianosem. Pojedynek odbędzie się na zasadach bokserskich, jednak zawodnicy wystąpią w małych rękawicach do MMA, a walka zostanie rozegrana w oktagonie zamiast tradycyjnego ringu bokserskiego. Dla Włodarczyka będzie to pierwszy występ w takiej formule[53][54].

Lista walk bokserskich na zawodowym ringu

[edytuj | edytuj kod]
Wynik Rekord Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda, czas Data Miejsce Uwagi
Zwycięstwo 66-4-1 Polska Adam Balski (20-2) KO 10 (12) 2:35 25 maja 2025 Polska Arena Kalisz, Kalisz Zdobył tymczasowy pas WBC w wadze bridger. Main Event
Zwycięstwo 65-4-1 Argentyna Pablo Cesar Vilanueva (12-4-1) UD 8 24 lutego 2024 Polska Opera i Filharmonia Podlaska, Białystok
Zwycięstwo 64-4-1 Kolumbia Edwin Mosquera (10-2-2, 6 KO) KO 1 (8), 1:24 4 listopada 2023 Polska Nosalowy Dwór, Zakopane
Zwycięstwo 63-4-1 Brazylia Fábio Maldonado (29-7, 28 KO) TKO 7 (8), 2:50 7 października 2023 Polska Hala MOSiR, Jastrzębie-Zdrój
Zwycięstwo 62-4-1 Kanada Sylvera Louis (9-8, 4 KO) KO 7 (8), 0:51 20 maja 2023 Polska Opera i Filharmonia Podlaska, Białystok
Zwycięstwo 61-4-1 Argentyna Cesar Hernan Reynoso (17-18-4, 8 KO) TKO 6 (8), 1:40 29 października 2022 Polska Nosalowy Dwór, Zakopane
Zwycięstwo 60-4-1 Argentyna Maximiliano Jorge Gomez (29-6) TKO 4 (8), 3:00 6 listopada 2021 Polska Nowy Sącz
Zwycięstwo 59-4-1 Ukraina Wadym Nowopaszyn (6-3, 2 KO) PTS 8 17 lipca 2021 Polska Arena, Suwałki
Zwycięstwo 58-4-1 Gabon Taylor Mabika (19-4-1, 9 KO) UD 10 30 listopada 2019 Polska Nosalowy Dwór, Zakopane
Zwycięstwo 57-4-1 Rumunia Alexandru Jur (18-2, 7 KO) UD 10 23 marca 2019 Polska Hala Sportowa, Łomża
Zwycięstwo 56-4-1 Stany Zjednoczone Al Sands (20-3, 17 KO) TKO 2 (10) 1:19 6 października 2018 Polska Nosalowy Dwór, Zakopane
Zwycięstwo 55-4-1 Nigeria Olanrewaju Durodola (27-5, 24 KO) UD 10 2 czerwca 2018 Polska G2A Arena, Rzeszów
Zwycięstwo 54-4-1 Niemcy Adam Gadajew (17-14, 8 KO) TD 2 (8) 3:00 10 lutego 2018 Polska Nysa
Przegrana 53-4-1 Rosja Murat Gassijew (24-0, 15 KO) KO 3 (12) 1:57 21 października 2017 Stany Zjednoczone Prudential Center, Newark Walka o mistrzostwo świata IBF.
Zwycięstwo 53-3-1 Niemcy Noel Gevor (22-0, 9 KO) SD 12 20 maja 2017 Polska Arena, Poznań
Zwycięstwo 52-3-1 Niemcy Leon Harth (14-1, 9 KO) UD 12 10 grudnia 2016 Polska Hala „Orbita”, Wrocław
Zwycięstwo 51-3-1 Niemcy Kai Kurzawa (37-4, 21 KO) TKO 4 (12) 2:22 28 maja 2016 Polska Arena Szczecin, Szczecin
Zwycięstwo 50-3-1 Rosja Walerij Brudow (42-7, 25 KO) TKO 2 (8) 1:58 4 marca 2016 Polska Hala widowiskowo-sportowa, Sosnowiec
Przegrana 49-3-1 Rosja Grigorij Drozd (38-1, 24 KO) UD 12 27 września 2014 Rosja Pałac Sportu Dynamo, Moskwa Stracił mistrzostwo świata WBC.
Zwycięstwo 49-2-1 Włochy Giacobbe Fragomeni (31-3-2, 11 KO) TD 6 (12) 3:00 6 grudnia 2013 Stany Zjednoczone UIC Pavilion, Chicago Obronił mistrzostwo świata WBC.
Zwycięstwo 48-2-1 Rosja Rachim Czachkijew (16-0, 11 KO) TKO 8 (12) 2:03 21 czerwca 2013 Rosja Pałac Sportu Dynamo, Moskwa Obronił mistrzostwo świata WBC.
Zwycięstwo 47-2-1 Portoryko Francisco Palacios (21-1, 12 KO) UD 12 22 września 2012 Polska Hala Stulecia, Wrocław Obronił mistrzostwo świata WBC.
Zwycięstwo 46-2-1 Australia Danny Green (31-4, 26 KO) TKO 11 (12) 2:15 30 listopada 2011 Australia Challenge Stadium, Perth Obronił mistrzostwo świata WBC.
Zwycięstwo 45-2-1 Portoryko Francisco Palacios (20-0, 12 KO) SD 12 2 kwietnia 2011 Polska Łuczniczka, Bydgoszcz Obronił mistrzostwo świata WBC.
Zwycięstwo 44-2-1 Stany Zjednoczone Jason Robinson (19-5, 11 KO) UD 12 25 września 2010 Polska Torwar, Warszawa Obronił mistrzostwo świata WBC.
Zwycięstwo 43-2-1 Włochy Giacobbe Fragomeni (26-2-1, 9 KO) TKO 8 (12) 0:44 15 maja 2010 Polska Atlas Arena, Łódź Zdobył mistrzostwo świata WBC.
Zwycięstwo 42-2-1 Bułgaria Konstantin Semerdjiew (28-11-2, 17 KO) UD 8 27 listopada 2009 Polska hala widowiskowo-sportowa, Ełk
Remis 41-2-1 Włochy Giacobbe Fragomeni (26-1, 9 KO) PTS 12 16 maja 2009 Włochy Il GranTeatro, Rzym Walka o mistrzostwo świata WBC.
Zwycięstwo 41-2 Węgry Gabor Gyuris (6-11, 0 KO) KO 1 (8) 1:56 5 kwietnia 2008 Polska CeSiR, Warka
Zwycięstwo 40-2 Węgry Gabor Halasz (20-10, 8 KO) TKO 4 (10) 1:30 9 lutego 2008 Polska Hala Globus, Lublin
Zwycięstwo 39-2 Ghana Moyoyo Mensah (14-4-1, 8 KO) TKO 5 (10) 1:42 15 grudnia 2007 Polska Hala Podpromie, Rzeszów
Zwycięstwo 38-2 Stany Zjednoczone Dominique Alexander (16-3-1, 8 KO) KO 1 (12) 2:13 20 października 2007 Polska Centrum Expo, Warszawa Zdobył mistrzostwo świata IBC.
Przegrana 37-2 Stany Zjednoczone Steve Cunningham (19-1, 10 KO) MD 12 26 maja 2007 Polska Spodek, Katowice Stracił mistrzostwo świata IBF.
Zwycięstwo 37-1 Stany Zjednoczone Steve Cunningham (19-0, 10 KO) SD 12 25 listopada 2006 Polska Torwar, Warszawa Zdobył mistrzostwo świata IBF.
Zwycięstwo 36-1 Rumunia Mircea Telecan (5-14-2, 3 KO) TKO 1 (8) 2:25 1 lipca 2006 Polska Kępno
Zwycięstwo 35-1 Stany Zjednoczone Imamu Mayfield (25-6-2, 15 KO) UD 12 25 marca 2006 Polska Siedlce Zdobył pas regionalnego mistrza świata WBC oraz mistrzostwo świata IBC.
Zwycięstwo 34-1 Stany Zjednoczone Sebastian Hill (10-9, 6 KO) UD 6 26 listopada 2005 Stany Zjednoczone Copernicus Center, Chicago
Zwycięstwo 33-1 Argentyna Hector Alfredo Avila (13-4-1, 8 KO) KO 6 (10) 2:06 24 września 2005 Polska Mysłowice
Zwycięstwo 32-1 Wielka Brytania John Keeton (25-11, 14 KO) TKO 3 (10) 3:00 11 czerwca 2005 Polska Gorzów Wielkopolski Obronił młodzieżowe mistrzostwo świata WBC.
Zwycięstwo 31-1 Niemcy Rüdiger May (40-3-3, 8 KO) KO 10 (10) 16 kwietnia 2005 Polska Bydgoszcz Zdobył mistrzostwo Unii Europejskiej EBU.
Zwycięstwo 30-1 Kamerun Tefouet Dieudonne (11-3-1, 10 KO) KO 8 (12) 19 lutego 2005 Polska Wołów
Zwycięstwo 29-1 Stany Zjednoczone Bryan Blakely (13-24-2, 3 KO) TKO 3 (6) 1:38 21 stycznia 2005 Stany Zjednoczone The Belvedere, Elk Grove
Zwycięstwo 28-1 Turcja Bruce Oezbek (10-17, 7 KO) TKO 7 (8) 19 grudnia 2004 Polska Rzeszów
Zwycięstwo 27-1 Tanzania Joseph Marwa (16-3-1, 4 KO) UD 10 25 września 2004 Polska Opole Obronił młodzieżowe mistrzostwo świata WBC.
Zwycięstwo 26-1 Francja Alain Simon (38-8-3, 24 KO) TKO 6 (12) 5 czerwca 2004 Polska Dąbrowa Górnicza Zdobył mistrzostwo świata WBF.
Zwycięstwo 25-1 Słowacja Stefan Stanko (4-39-1, 3 KO) TKO 2 (6) 24 kwietnia 2004 Polska Dąbrowa Górnicza
Zwycięstwo 24-1 Kenia Raymond Ochieng (3-1, 2 KO) TKO 1 (10) 0:35 27 marca 2004 Polska Hala MOSiR, Radom Obronił międzynarodowe mistrzostwo Polski.
Zwycięstwo 23-1 Białoruś Sergey Karanevich (17-8, 7 KO) SD 10 13 grudnia 2003 Polska Hala Okrąglak, Opole Zdobył młodzieżowe mistrzostwo świata WBC.
Zwycięstwo 22-1 Węgry Attila Huszka (2-9-2, 2 KO) TKO 1 24 października 2003 Polska Hala „Orbita”, Wrocław
Zwycięstwo 21-1 Brazylia Roberto Coelho (32-9, 22 KO) UD 10 28 czerwca 2003 Polska Opole Obronił międzynarodowe mistrzostwo Polski.
Przegrana 20-1 Rosja Pawieł Mielkomian (13-0, 6 KO) TD 4 (12) 3:00 26 kwietnia 2003 Niemcy Sport- und Kongresshalle, Schwerin Walka o pas WBA Inter-Continental.
Zwycięstwo 20-0 Południowa Afryka Goodman Kwinana (2-11-3, 1 KO) KO 5 (8) 15 lutego 2003 Polska Hala MOSiR, Zabrze
Zwycięstwo 19-0 Belgia Ismail Abdoul (18-1, 7 KO) TKO 12 (12) 23 listopada 2002 Polska Opole Obronił pas IBF Inter-Continental.
Zwycięstwo 18-0 Rumunia Marian Garoseanu (0-6, 0 KO) KO 1 (6) 18 października 2002 Polska Kozienice
Zwycięstwo 17-0 Białoruś Sergei Krupenich (2-5, 0 KO) TKO 5 (10) 21 września 2002 Polska Stargard Zdobył międzynarodowe mistrzostwo Polski.
Zwycięstwo 16-0 Węgry Zoltan Komlosi (1-7-1, 1 KO) PTS 6 22 czerwca 2002 Polska Płock
Zwycięstwo 15-0 Senegal Badara M’baye (11-5, 6 KO) KO 6 (12) 4 maja 2002 Polska Hala Stulecia, Wrocław Obronił pas IBF Inter-Continental.
Zwycięstwo 14-0 Stany Zjednoczone Rodney Phillips (6-12, 4 KO) KO 2 (6) 6 kwietnia 2002 Polska Łódź
Zwycięstwo 13-0 Węgry Otto Nemeth (2-0, 1 KO) TKO 1 (6) 23 lutego 2002 Polska Włocławek
Zwycięstwo 12-0 Włochy Vincenzo Rossitto (20-0-1, 11 KO) TKO 10 (12) 7 grudnia 2001 Włochy Quartucciu Zdobył pas IBF Inter-Continental.
Zwycięstwo 11-0 Czechy Vladislav Druso (0-4, 0 KO) UD 8 27 października 2001 Polska Pruszków
Zwycięstwo 10-0 Węgry Gyorgy Orsolya (4-7, 0 KO) TKO 2 29 września 2001 Polska Poznań
Zwycięstwo 9-0 Węgry Attila Szombathelyi (2-0, 1 KO) KO 3 30 czerwca 2001 Polska Tarnów
Zwycięstwo 8-0 Francja Rene Janvier (14-15-2, 3 KO) UD 8 26 maja 2001 Polska Warszawa
Zwycięstwo 7-0 Serbia Radoslaw Milutinović (3-1, 0 KO) PTS 6 28 kwietnia 2001 Polska Jaworzno
Zwycięstwo 6-0 Serbia Dusan Pasić (2-1, 1 KO) TKO 2 31 marca 2001 Polska Środa Wielkopolska
Zwycięstwo 5-0 Czechy Roman Kaloczai (0-0, 0 KO) TKO 4 24 lutego 2001 Polska Nowy Sącz
Zwycięstwo 4-0 Czechy Roman Nikodem (0-5, 0 KO) TKO 3 3 lutego 2001 Polska Warszawa
Zwycięstwo 3-0 Czechy Robert Bycek (0-1, 0 KO) KO 1 9 grudnia 2000 Polska Katowice
Zwycięstwo 2-0 Słowacja Anton Lascek (0-12-1, 0 KO) TKO 2 2 września 2000 Polska Chorzów
Zwycięstwo 1-0 Bułgaria Andrei Georgiev (5-2, 2 KO) KO 2 10 czerwca 2000 Polska Elbląg Debiut w zawodowym boksie.

TKO – techniczny nokaut, KO – nokaut, UD – jednogłośna decyzja, SD- niejednogłośna decyzja, MD – decyzja większości, PTS – walka zakończona na punkty, TD – decyzja techniczna, DQ – dyskwalifikacja

Lista walk bokserskich w oktagonie

[edytuj | edytuj kod]
Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
0-0 Polska Marcin Sianos (1-0) Babilon MMA 61: Włodarczyk vs. Sianos 24.10.2026 Polska Radom Walka w małych rękawicach do MMA. Main Event

Mieszane sztuki walki

[edytuj | edytuj kod]

25 lipca 2023 federacja Fame MMA organizująca tzw. freak fighty ogłosiła w mediach społecznościowych zakontraktowanie Włodarczyka[55]. W nowej formule walki, jaką będą mieszane sztuki walki (MMA), początkowo miał zadebiutować 2 września w krakowskiej Tauron Arenie, walcząc przeciwko aktorowi i freak fighterowi, Arkadiuszowi Tańculi[56], jednak do walki nie doszło przez nieścisłości kontraktowe z Fame MMA[57]. Oczekiwano, że zadebiutuje w Fame MMA w łódzkiej Atlas Arenie w walce z Amadeuszem Roślikiem[58], jednak po zmianie lokalizacji gali Fame 22: Ultimate na warszawski Stadion PGE Narodowy[59][60] ogłoszono, że 31 sierpnia 2024 zmierzy się z Jarosławem Jarząbkowskim[61]. Na miesiąc przed tym wydarzeniem Jarząbkowski poinformował kibiców o kontuzji Włodarczyka, która prawdopodobnie wykluczałaby go z walki w formule MMA[62]. Włodarczyk zaprzeczył wycofaniu się z walki i wyraził chęć jej stoczenia[63]. Niedługo później federacja Fame MMA otrzymała od Włodarczyka dokumentację medyczną, która potwierdziła kontuzję stawu skokowego i poinformowała, że ten musi walczyć w obuwiu dla zwiększenia stabilności w uszkodzonym stawie[64]. 28 sierpnia 2024 organizatorzy walki poinformowali o usunięciu Włodarczyka z federacji m.in. z powodu jego nieobecności na konferencji promującej galę[65].

Działalność pozasportowa

[edytuj | edytuj kod]

Wystąpił epizodycznie w serialach: Samo życie (2002), Kasia i Tomek (2003), Twarzą w twarz (2007), Chichot losu (2010), Wszyscy kochają Romana (2011) i M jak miłość (2012–2013), a także w filmie Ring Wolny (2014)[66][67].

Zagrał w teledysku do piosenki „I żeby było normalnie” (2010)[68].

W 2008 uczestniczył w ósmej edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami (2008), poza tym był bohaterem polskiej edycji programu W domu u... i gościem talk-show Szymon Majewski Show. Wystąpił jako gość w programach: Wojownicy i Dzień z mistrzem (2009), Zacisze gwiazd, Grunt to rodzinka, Pięściarze, Supermen i Kuba Wojewódzki (2010), Granice kariery i Kocham cię, Polsko! (2012), Wojna gwiazd (2013) oraz dwukrotnie w Asie wywiadu (2013, 2014).

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

W latach 2007–2018 był żonaty z Małgorzatą Babilońską[69][70][71], z którą ma syna Cezarego (ur. 2003). Z pozamałżeńskiego związku z Magdaleną Radomską ma córkę, Zuzannę (ur. 2014)[72]. W 2017 związał się z Karoliną Olszewską, z którą wziął ślub w 2025[73]. Mają córkę Marię (ur. 2019)[74].

21 lipca 2011 trafił do szpitala na oddział detoksykologiczny po przedawkowaniu środków antydepresyjnych, które przyjmował w związku z depresją spowodowaną kłopotami osobistymi[75].

Podczas kampanii wyborczej przed wyborami samorządowymi wsparł kandydata Sojuszu Lewicy Demokratycznej na prezydenta Kielc, Jana Gieradę[76][77].

W styczniu 2021 rozpoczął wykonywanie wyroku pięciu miesięcy pozbawienia wolności w związku ze skazaniem za złamanie sądowego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych[78].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ ~91 kg.
  2. ↑ Taniec z gwiazdami VIII – Uczestnicy – Para nr V: Krzysztof i Agnieszka. tanieczgwiazdami.onet.pl. [dostęp 2019-04-25]. (pol.).
  3. ↑ Biografia. [dostęp 2011-02-22]. (pol.).
  4. ↑ boxrec.com: Melkomyan vs. Włodarczyk. [dostęp 2010-05-16]. (ang.).
  5. ↑ boxrec.com: Włodarczyk vs. Cunningham. [dostęp 2010-05-16]. (ang.).
  6. ↑ boxrec.com: Włodarczyk vs. Cunningham II. [dostęp 2010-05-16]. (ang.).
  7. ↑ boxrec.com: Włodarczyk vs. Alexander. [dostęp 2010-05-16]. (ang.).
  8. ↑ bokser.org: Fragomeni pozostał mistrzem... [dostęp 2010-05-16]. (pol.).
  9. ↑ boxrec.com: Fragomeni vs. Włodarczyk. [dostęp 2010-05-16]. (ang.).
  10. ↑ bokser.org: Włodarczyk Mistrzem Świata!. [dostęp 2010-05-16]. (pol.).
  11. ↑ bokser.org: Diablo zaskoczył wszystkich. [dostęp 2010-05-16]. (pol.).
  12. ↑ boxrec.com: Włodarczyk vs. Fragomeni II. [dostęp 2010-05-16]. (ang.).
  13. ↑ „Diablo” odebrał pięściarskiego Oscara. boxrec.com, 2010-08-01. [dostęp 2010-08-01]. (pol.).
  14. ↑ Zdjęcie dnia. Krzysztof „Diablo” Włodarczyk. boxrec.com, 2010-08-01. [dostęp 2010-08-01]. (pol.).
  15. ↑ „Diablo” pokonał Robinsona i obronił tytuł mistrza świata. ringpolska.pl, 2010-09-26. [dostęp 2010-09-26]. (pol.).
  16. ↑ ‘Diablo’ obronił pas po dobrej walce. bokser.org, 2010-09-26. [dostęp 2010-09-26]. (pol.).
  17. ↑ Diablo obronił pas. Zasłużenie?. bokser.org, 2011-04-02. [dostęp 2011-04-03]. (pol.).
  18. 1 2 3 Waldemar Wojtkowiak, Remigiusz Jaskot: Włodarczyk nie trafiał, ale wygrał. Miała być bitwa, wyszła mizeria. Sport.pl, 2011-04-04. [dostęp 2011-04-04].
  19. ↑ Janusz Pindera: Obaj nie zrobili nic. rp.pl, 2011-04-04. [dostęp 2011-04-04].
  20. ↑ Adrian Golec: „Nieudany” sprawdzian Włodarczyka. boxing.pl. s. 2011–2004–03. [dostęp 2011-04-04].
  21. ↑ Krajobraz po bitwie. bokser.org, 2011-04-03. [dostęp 2011-04-04].
  22. ↑ Michał Koper: Włodarczyk – Palacios: ludzie listy piszą... ringpolska.pl, 2011-04-04. [dostęp 2011-04-04].
  23. ↑ Były rywal Diablo: Palacios został oszukany. sport.pl, 2011-04-04. [dostęp 2011-04-04].
  24. ↑ Maciej Zegan: Maciej Zegan: To skandal. bokser.org, 2011-04-03. [dostęp 2011-04-04].
  25. ↑ 2,2 mln widzów gali w Bydgoszczy. Ringpolska.pl, 2011-04-04. [dostęp 2011-04-04].
  26. ↑ Karty punktowe walki Włodarczyk – Green. Ring Polska, 2011-11-30. [dostęp 2011-11-30].
  27. ↑ Diablo obronił tytuł. sport.pl, 2011-11-30. [dostęp 2011-11-30].
  28. ↑ Leszek Dudek: ‘Diablo’ rozwiał wątpliwości. bokser.org, 2012-09-22. [dostęp 2012-09-23].
  29. ↑ Włodarczyk nokautuje po wojnie!. bokser.org, 2013-06-21. [dostęp 2013-06-22]. (pol.).
  30. ↑ Włodarczyk wyróżniony przez WBC!. wp.pl. [dostęp 2013-12-26]. (pol.).
  31. ↑ Krzysztof Włodarczyk znów zdominował Fragomeniego, broniąc pasa WBC. bokser.org. [dostęp 2013-12-06]. (pol.).
  32. ↑ Boks: Włodarczyk i Lebiediew będą walczyć w Moskwie [online], Rzeczpospolita [dostęp 2025-03-24].
  33. ↑ Drozd zdetronizował Włodarczyka z tronu WBC. bokser.org, 2014-09-27. [dostęp 2014-09-28].
  34. ↑ Oficjalnie: Będzie wojna polsko-rosyjska. „Diablo” Włodarczyk poznał nazwisko rywala, Oficjalnie: Będzie wojna polsko-rosyjska. „Diablo” Włodarczyk poznał nazwisko rywala [online], sportowefakty.wp.pl, 10 lutego 2016 [dostęp 2025-03-24] (pol.).
  35. ↑ Sosnowiec Boxing Night: Krzysztof „Diablo” Włodarczyk pokonał Walerego Brudowa w swoim powrocie na ring [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2025-03-24].
  36. ↑ Piotr Jagiełło, Krzysztof Włodarczyk znokautował Kaia Kurzawę i przybliżył się do walki o pas [online], sportowefakty.wp.p, 29 maja 2016 [dostęp 2025-03-24] (pol.).
  37. ↑ Boks: Krzysztof Włodarczyk – Leon Harth. „Diablo” obronił pas IBF. Kontrowersyjny werdykt sędziów? [online], Polskie Radio 24 [dostęp 2025-03-24].
  38. ↑ Noel Gevor złoży protest po walce z Krzysztofem „Diablo” Włodarczykiem. sport.interia.pl. [dostęp 2017-05-22]. (pol.).
  39. ↑ Redakcja, WBSS: GASIJEW ZNOKAUTOWAŁ WŁODARCZYKA! [online], bokser.org [dostęp 2017-10-22].
  40. ↑ Piotr Bobakowski, Gala boksu w Nysie. Krzysztof Włodarczyk pokonał Adama Gadajewa [online], sportowefakty.wp.pl, 10 lutego 2018 [dostęp 2025-03-24] (pol.).
  41. ↑ Krzysztof Włodarczyk jednogłośnie na punkty pokonał Olanrewaju Durodola [online], dziennik.pl, 3 czerwca 2018 [dostęp 2025-03-24].
  42. ↑ AL SANDS RYWALEM WŁODARCZYKA W ZAKOPANEM [online], Bokser.org [dostęp 2025-03-24].
  43. ↑ Krzysztof Włodarczyk – Al Sands (relacja na żywo) [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2025-03-24].
  44. ↑ Redakcja, Czwarte z rzędu „Diablo” zwycięstwo [online], bokser.org [dostęp 2019-03-24].
  45. ↑ WŁODARCZYK POKONAŁ MABIKĘ, ALE NA MAKABU TO NIE STARCZY [online], www.bokser.org [dostęp 2019-12-01].
  46. ↑ Redakcja, Spacerku nie było ale „ Diablo zwycieski w Suwałkach [online], bokser.org [dostęp 2019-07-18].
  47. ↑ Wszystko jasne! Oto kolejny rywal „Diablo” [online], sport.interia.pl [dostęp 2025-05-26].
  48. ↑ Historyczne zwycięstwo Krzysztofa Włodarczyka! „Diablo” błyskawicznie rozbił Gomeza [online], sport.se.pl [dostęp 2025-05-26].
  49. ↑ Fabio Maldonado kolejnym rywalem Krzysztofa Włodarczyka. [online]
  50. ↑ Bum! „Diablo” Włodarczyk nokautuje. „Oczy bolały” [online], Sport.pl, 8 października 2023 [dostęp 2025-03-24].
  51. ↑ Ależ nokaut „Diablo” Włodarczyka. 84 sekundy i koniec. Rywal padł jak mucha [online], Sport.pl, 4 listopada 2023 [dostęp 2023-11-08] (pol.).
  52. ↑ „Diablo” Włodarczyk mistrzem świata WBC! Znokautował Balskiego, wcześniej sam był na deskach [online], sport.se.pl [dostęp 2025-05-26].
  53. ↑ Patryk Pankowiak, Wraca po ponad roku. Wiadomo, z kim zawalczy Krzysztof Włodarczyk [online], SportoweFakty WP, 26 września 2026 [dostęp 2026-10-03] (pol.).
  54. ↑ l, Walka Krzysztofa Diablo Włodarczyka z Marcinem Sianosem (24 października Radom) rozegrać ma się na zasadach bokserskich, jednak odbędzie się w małych rękawicach. [online], Facebook, 28 września 2026 [dostęp 2026-10-03] (pol.).
  55. ↑ Wielka niespodzianka! Krzysztof “Diablo” Włodarczyk nowym zawodnikiem federacji FAME! [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2023-07-25] (pol.).
  56. ↑ Jakub Madej, Krzysztof Włodarczyk vs Arkadiusz Tańcula walką wieczoru wrześniowej gali FAME 19 w Krakowie | MMAROCKS [online], MMA Rocks, 1 sierpnia 2023 [dostęp 2023-08-02] (pol.).
  57. ↑ Telewizja Polska S.A, „Diablo” nie wystąpi w MMA. Mamy stanowisko promotora! [online], sport.tvp.pl, 1 sierpnia 2023 [dostęp 2023-08-02] (pol.).
  58. ↑ Antoni Zubek, Amadeusz „Ferrari” Roślik vs Krzysztof „Diablo” Włodarczyk walką wieczoru gali FAME MMA 22 [online], Silesion.PL, 18 maja 2024 [dostęp 2024-05-18] (pol.).
  59. ↑ FAME 22: Ultimate > PGE Narodowy im. Kazimierza Górskiego w Warszawie [online], www.pgenarodowy.pl [dostęp 2024-05-29] (pol.).
  60. ↑ Oskar Wojewódka, Zmiana planów. Walka Ferrari vs. Diablo została anulowana! [online], MMA PL, 30 maja 2024 [dostęp 2024-05-31] (pol.).
  61. ↑ Wielki hit w Fame MMA! Co to będzie za debiut! I to na PGE Narodowym [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2024-06-27] (pol.).
  62. ↑ Mateusz Paczkowski, Nie będzie walki Diablo na FAME 22! PashaBiceps poinformował o odwołaniu starcia na PGE Narodowym! [online], MMA PL, 30 lipca 2024 [dostęp 2024-07-30] (pol.).
  63. ↑ Oskar Wojewódka, Krzysztof Włodarczyk jednak może walczyć. Mamy oświadczenie Fame MMA! [online], MMA PL, 30 lipca 2024 [dostęp 2024-07-30] (pol.).
  64. ↑ Oskar Wojewódka, Krzysztof Włodarczyk jednak może walczyć. Mamy oświadczenie Fame MMA! [online], MMA PL, 30 lipca 2024 [dostęp 2024-08-30] (pol.).
  65. ↑ Krzysztof „Diablo” Włodarczyk usunięty z FAME MMA. Mocne oświadczenie federacji [online], Plejada, 28 sierpnia 2024 [dostęp 2024-08-30] (pol.).
  66. ↑ Krzysztof „Diablo” Włodarczyk na planie filmu „Ring Wolny”. ringpolskapl 2014-01-18. [dostęp 2017-05-06].
  67. ↑ Diablo nie ma z kim się bić, „PrzegladSportowy.pl” [dostęp 2017-05-06] [zarchiwizowane z adresu 2014-03-06] (pol.).
  68. ↑ „Krzysztof Włodarczyk, Michał Jabłoński i Albert Sosnowski w Prosto Mixtape 600V”. kickboxing-news.com. [dostęp 2010-06-30].
  69. ↑ „Zobacz, jak „Diablo” Włodarczyk traktuje żonę!”. fakt.pl. [dostęp 2011-07-22].
  70. ↑ (2016-05-14): Żona Krzysztofa Włodarczyka motywuje go przed walką z Fragomenim: Jak wygrasz urodzę Ci dziecko. Super Express. [dostęp 2011-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-04)]. (pol.).
  71. ↑ Julian Meller, Krzysztof „Diablo” Włodarczyk już po rozwodzie. „Trochę mi żal” [online], gwiazdy.wp.pl, 24 grudnia 2018 [dostęp 2020-11-25] (pol.).
  72. ↑ „Diablo” Włodarczyk ma drugie dziecko, ale nie ze swoją żoną. sport.dziennik.pl, 25 lipca 2014.
  73. ↑ Maja Ratajewska, Ślub legendy polskiego boksu – Krzysztof Diablo Włodarczyk. Kim jest jego żona? [online], AW Press – serwis o życiu gwiazd, 11 lipca 2025.
  74. ↑ Barbara Żelazko: Krzysztof „Diablo” Włodarczyk weźmie ślub, znowu został tatą!. [w:] gwiazdy.wp.pl [on-line]. 2019-09-24. [dostęp 2019-09-24]. (pol.).
  75. ↑ „Boks. Krzysztof „Diablo” Włodarczyk w szpitalu!”. sport.pl. [dostęp 2011-07-22].
  76. ↑ „Walka stulecia” nie odbyła się. Jan Gierada i Krzysztof „Diablo” Włodarczyk zmierzyli się tylko wzrokiem (video, zdjęcia). echodnia.eu, 13 listopada 2010. [dostęp 2014-01-12].
  77. ↑ Oficjalne rozpoczęcie kampanii wyborczej Jana Gierady. 20 października 2010. [dostęp 2014-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (9 grudnia 2018)].
  78. ↑ Krzysztof „Diablo” Włodarczyk w więzieniu. Za kratami spędzi kilka miesięcy [online], rmf24.pl, 14 stycznia 2021 [dostęp 2021-01-14].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Krzysztof_Włodarczyk_(bokser)&oldid=80888995”