Zubeńsko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°14′04″N 22°05′43″E
- błąd 39 m
WD 49°15'N, 22°9'E
- błąd 19310 m
Odległość 5 m
Zubeńsko
wieś
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat sanocki
Gmina Komańcza
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-543
Tablice rejestracyjne RSA
SIMC 1043247
Położenie na mapie gminy Komańcza
Mapa konturowa gminy Komańcza, na dole znajduje się punkt z opisem „Zubeńsko”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko dolnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Zubeńsko”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Zubeńsko”
Położenie na mapie powiatu sanockiego
Mapa konturowa powiatu sanockiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Zubeńsko”
Ziemia49°14′04″N 22°05′43″E/49,234444 22,095278

Zubeńsko dawniej też Zubieńsko' (w latach 1977–1981 Zębieńsko) – nieistniejąca wieś w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Komańcza[1][2]. Leży w Bieszczadach, na południe od Nowego Łupkowa, położona nad potokiem Smolniczek dopływem Osławy. Miejscowość figuruje w rejestrze TERYT jako wieś.

Zubeńsko na mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1938 r.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Była to wieś królewska założona na prawie wołoskim przez osadźcę Jaczka ze Smolnika, któremu przywilej lokacyjny wydał w 1549 r. starosta sanocki Piotr Zborowski. Wieś królewska położona na przełomie XVI i XVII wieku w ziemi sanockiej województwa ruskiego[3], w drugiej połowie XVII wieku wieś Zubinsko należała do starostwa sanockiego[4].

W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej Zubieńsko był Józef Kłopotowski[5].

W 1921 roku wieś liczyła 59 domów i 355 mieszkańców. Stała tu drewniana cerkiew, zbudowana prawdopodobnie około 1789 roku. Podczas wysiedleń wieś całkowicie się wyludniła, a zabudowa została zniszczona.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  2. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej wydany z zasiłkiem Akademii Umiejętności w Krakowie , [T. 1] , Epoka przełomu z wieku XVI-ego na XVII-sty. Dział II-gi. "Ziemie Ruskie" Rzeczypospolitej, Dział opracowany przez Aleksandra Jabłonowskiego [...], k. 4.
  4. Lustracja województwa ruskiego 1661-1665. Cz. 1, Ziemia Przemyska i Sanocka, wydali Kazimierz Arłamowski i Wanda Kaput, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s. 244.
  5. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 264.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Bieszczady : przewodnik [dla prawdziwego turysty]. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2004, s. 397. ISBN 83-89188-14-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]