Dołżyca (powiat sanocki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dołżyca
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat sanocki
Gmina Komańcza
Wysokość 525 m n.p.m.
Liczba ludności 90
Strefa numeracyjna (+48) 13
Kod pocztowy 38-543
Tablice rejestracyjne RSA
SIMC 0354264
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Dołżyca
Dołżyca
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dołżyca
Dołżyca
Ziemia49°19′43″N 22°01′24″E/49,328611 22,023333
Strona internetowa miejscowości

Dołżyca (w latach 1977-1981 Długopole) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Komańcza.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krośnieńskiego.

Położenie[edytuj]

Wieś leży w dolinie potoku Dołżyca. Jej centrum (ok. 525 m n.p.m.) jest położone ok. 4 km na pd.-zach. od centrum Komańczy i ok. 3 km na wsch. od granicy państwowej polsko-słowackiej.

Historia[edytuj]

Wieś była lokowana w pierwszej połowie XVI wieku. Od 1340 do 1772 należała do ziemi sanockiej w województwie ruskim. Od roku 1539 była w posiadaniu Mikołaja Herburta Odnowskiego. W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tybularnej w Dołżycy był Alfred Lubaczewski[1].

Następnie do 1914 leżała w powiecie sanockim, powiat sądowy w Sanoku, powiat podatkowy i gmina Bukowsko, austriacka prowincja Galicja. Od listopada 1918 do stycznia 1919 Republika Komańczańska. Do roku 1939 powiat sanocki, województwo lwowskie. Parafia łacińska w Bukowsku.

W 1898 r. wieś liczyła 381 osób oraz 55 domów, powierzchnia wsi wynosiła 8,40 km². Wieś zamieszkana była głównie przez społeczność łemkowską oraz żydowską. W roku 1900 wieś liczyła 357 mieszkańców[2].

W 1905 Józef Mikołaj Potocki posiadał we wsi obszar głównie leśny 439 ha[3], a w 1911 posiadał 317 ha[4].

Szlaki piesze[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]