Maniów (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°13′23″N 22°11′41″E
- błąd 39 m
WD 49°23'N, 22°9'E
- błąd 2336 m
Odległość 19138 m
Maniów
osada
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat sanocki
Gmina Komańcza
Strefa numeracyjna 13
Tablice rejestracyjne RSA
SIMC 0354376
Położenie na mapie gminy Komańcza
Mapa konturowa gminy Komańcza, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Maniów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko dolnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Maniów”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Maniów”
Położenie na mapie powiatu sanockiego
Mapa konturowa powiatu sanockiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Maniów”
Ziemia49°13′23″N 22°11′41″E/49,223056 22,194722
Maniów na mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1938 roku

Maniówosada w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Komańcza[1][2]. Leży nad rzeką Osławą.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 897 oraz szlak Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś królewska położona na przełomie XVI i XVII wieku w ziemi sanockiej województwa ruskiego[3], w drugiej połowie XVII wieku należała do starostwa krośnieńskiego[4]. Do 1772 województwo ruskie, ziemia sanocka. Od 1772 należał do obwodu liskiego cyrkułu samborskiego, a następnie sanockiego w Galicji.

W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej w Maniowie był Jan Reisenbach[5]. W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała placówka Straży Granicznej I linii „Maniów”[6]. Parafia greckokatolicka do 1946, łacińska w Bukowsku do 1927, następnie w Komańczy, a od 1979 w Nowym Łupkowie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  2. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej wydany z zasiłkiem Akademii Umiejętności w Krakowie , [T. 1] , Epoka przełomu z wieku XVI-ego na XVII-sty. Dział II-gi. "Ziemie Ruskie" Rzeczypospolitej, Dział opracowany przez Aleksandra Jabłonowskiego [...], k. 4.
  4. Lustracja województwa ruskiego 1661-1665. Cz. 1, Ziemia Przemyska i Sanocka, wydali Kazimierz Arłamowski i Wanda Kaput, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s. 280.
  5. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 127.
  6. Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. T. II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999, s. 28. ISBN 83-87424-77-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]