Święta Filomena
| Święta | |
| Filomena | |
| dziewica męczennica |
|
 Statua Świętej Filomeny w Molve (Chorwacja). |
|
| Data urodzenia | ok. 10 stycznia 289 |
| Data śmierci | ok. 10 sierpnia 302 |
| Kościół/ wyznanie |
katolicki |
| Data kanonizacji | 30 stycznia 1837 przez Grzegorza XVI |
| Wspomnienie | 11 sierpnia (Vetus Ordo Piusa V) |
| Patronka | Żywego Różańca, Królestwa Neapolu, szczęśliwych narodzin dzieci, ludzi interesu i w potrzebach finansowych, szkół i konwentów, zakonników, misji i nawróceń, spokojnej i szczęśliwej śmierci oraz katakumb |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Święta Filomena (ur. ok. 10 stycznia 289, zm. ok. 10 sierpnia 302) – męczennica chrześcijańska, święta Kościoła katolickiego, ujęta w kalendarzu liturgicznym do czasu wprowadzenia reformy przez papieża Pawła VI.
Spis treści |
Żywot świętej [edytuj]
Urodziła się za czasów panowania rzymskiego cesarza Dioklecjana, tyrana i prześladowcy chrześcijan. Przyszła na świat w pogańskiej i bezdzietnej rodzinie, jako owoc modlitw zanoszonych do Boga chrześcijan. Na chrzcie otrzymała imię Filomena, co oznacza córka Światła, a jej rodzice przyjęli chrzest tego samego dnia. Filomena, jako dziecko, złożyła Jezusowi ślub dziewictwa i wierności. Cesarz postanowił zniewolić 13-letnią Filomenę, lecz ani propozycja bogactwa, ani namowa rodziców, ani groźba męczeńskiej śmierci nie zmieniła decyzji Filomeny, która powiedziała: lepiej jest stracić życie na ziemi, by osiągnąć wiekuiste szczęście, niż uniknąć śmierci doczesnej i zasłużyć na wiekuistą karę. Pozostanę wierna Jezusowi nawet za cenę mojego życia!
Po 40-dniowym więzieniu, skazano ją na śmierć męczeńską. Mając 13 lat, została ubiczowana i cudownie uzdrowiona, została utopiona z kotwicą u szyi w wodach Tybru, po czym znowu ocalona. Kilkakrotnie przeszyta gradem strzał przez oddział łuczników – ponownie uzdrowiona. Ostatecznie ścięto ją katowskim toporem 10 sierpnia 302 w piątek o godz. "trzeciej". Po 1500 latach, 24 maja 1802, w katakumbach odkryto jej szczątki.
Kanonizacja [edytuj]
Filomena, słynąca z cudów w XIX wieku, została kanonizowana przez Grzegorza XVI 30 stycznia 1837 roku. Dzieje Filomeny, jej życie i męczeństwo zostały spisane i zatwierdzone przez Stolicę Apostolską 21 grudnia 1883, z kolei Mszę Świętą i nabożeństwo ku Jej czci zatwierdzono w 1854.
| „ |
Ja cudów nie czynię! Jestem tylko biednym nieukiem, co pasał owce!... Zwróćcie się do świętej Filomeny. Ilekroć prosiłem o co Boga przez jej przyczynę, zawsze byłem wysłuchany |
” |
| — św. Jan Maria Vianney[1] | ||
Dzień obchodów [edytuj]
Wspomnienie liturgiczne obchodzono oficjalne 11 sierpnia do czasu reformy liturgicznej, wprowadzanej przez papieża Pawła VI w latach 1965-1970, zakończonej Konstytucją Apostolską Laudis canticum[2], kiedy to zostało wykreślone z kalendarza liturgicznego, po ustaleniach Soboru watykańskiego II (łac. Festum... S. Philomenae... a quolibet calendario expungatur)[3].
Święta Filomena nadal jest wspominana przez katolików, zgodnie z klasycznym rytem rzymskim, zw. Mszą trydencką (Vetus Ordo), promulgowanym przez Piusa V.
Wykreślenie świętego z kalendarza liturgicznego nie oznacza pozbawienia świętego świętości, "bowiem, kto raz został uznany za świętego i wpisany do Martyrologium, pozostaje świętym na zawsze, chociażby wypisano go ze wszystkich kalendarzy liturgicznych na całym świecie"[4].
Patronat [edytuj]
Św. Filomena jest m.in. patronką Żywego Różańca, drugą patronką Królestwa Neapolu, szczęśliwych narodzin dzieci, matek i dzieci, ludzi interesu i w potrzebach finansowych, zdających egzaminy, szkół i konwentów, zakonników, misji i nawróceń, spokojnej i szczęśliwej śmierci oraz katakumb.
Kult w Polsce [edytuj]
- Współczesne parafie i kościoły
- kościół oraz parafia pw. św. Filomeny w Gniechowicach[5],
- kaplica św. Filomeny w Kobyłce (wystawiona przez Wincentego Matuszewskiego w 1837)[6].
Śwęta Filomena przedstawiona jest na 10 wizerunkach, a w Chrząstawie Wielkiej, w polu środkowym ołtarza bocznego znajduje się jej obraz z XIX wieku[7].
- Nieistniejące
W 1914 roku wezwanie jej nosił jeszcze jeden kościół, a w XX wieku w Tarnowie otworzono dom dla pielęgnowania nieuleczalnie chorych[7] z inicjatywy Towarzystwa św. Filomeny dla Pielęgnowania Nieuleczalnie Chorych[8].
Zobacz też [edytuj]
- kult świętych
- męczennicy wczesnochrześcijańscy
- modlitwa za wstawiennictwem świętego
- święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
- Filomena – inne postaci o tym imieniu
Przypisy
- ↑ św. Jan Maria Vianney. - Wokół świętych (oprac. na podstawie książki Francis Trochu „Proboszcz z Ars”)
- ↑ Reformy II Soboru Watykańskiego. - Rodzina katolicka
- ↑ Filomena, męczennica rzymska. DEON.pl (Księga imion i świętych). [dostęp 2012-01-14].
- ↑ Kult św. Huberta na wiadomości24.pl (z wypowiedzi ks. Arkadiusza Noconia z rzymskiej Kongregacji Kultu Bożego) [opublikowano: 2009-11-02]
- ↑ Archidiecezja wrocławska
- ↑ Zwiedzanie Kobyłki na stronie Urzędu Miasta
- ↑ 7,0 7,1 Filomena - Święci w Polsce i ich kult (autorzy: Jacek i Maria Łempiccy)
- ↑ Duchowieństwo diecezji tarnowskiej (1886-1918) – Wydawnictwo Diecezji Tarnowskiej (ks. Marek Łabuz)
Bibliografia [edytuj]
- Święta Filomena na stronie Parafii rzymskokatolickiej pw. św. Jana Marii Vianneya w Żabnicy
