Leon XII

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leon XII
Leo Duodecimus
Annibale Sermattei della Genga
Papież
Biskup Rzymu
Leon XII
Herb Leon XII
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 22 sierpnia 1760
Genga
Data i miejsce śmierci 10 lutego 1829
Rzym
Papież
Okres sprawowania 1823-1829
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1783
Nominacja biskupia 1793
Sakra biskupia 24 lutego 1794
Kreacja kardynalska 1816
Pius VII
Kościół tytularny Santa Maria in Trastevere
Pontyfikat 28 września 1823
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 marca 1816
Konsekrator Henryk Benedykt Stuart
Współkonsekratorzy Antonio Felice Zondadari
Ottavio Boni

Leon XII (łac. Leo XII, właśc. Annibale Sermattei della Genga; ur. 22 sierpnia 1760 w Genga, zm. 10 lutego 1829 w Rzymie[1]) – papież w okresie od 28 września 1823 do 10 lutego 1829[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się na zamku Genga koło Spoleto w rodzinie hrabiowskiej[3]. Był synem Flavia della Genga i Marii Luisy Periberti di Fabriano[3]. Ukończył studia na Papieskiej Akademii Kościelnej w Rzymie w 1783[3]. W tymże samym roku otrzymał święcenia diakonatu i prezbiteratu (14 czerwca)[3]. Był osobistym sekretarzem papieża Piusa VI, który wysłał go jako swego ambasadora do Lucerny. Został kanonikiem Bazyliki św. Piotra, a 21 lutego 1793 arcybiskupem tytularnym Tyru[3]. W latach 1794-1805 był nuncjuszem w Kolonii i w Bawarii[1]. W 1805 był specjalnym legatem papieskim na Sejm w Ratyzbonie[1]. Po uwięzieniu papieża Piusa VII przez Napoleona, Annibale della Genga wycofał się z życia politycznego i osiedlił w opactwie Monticelli koło Piacenzy, gdzie prowadził działalność duszpasterską[3]. 8 marca 1816 został mianowany przez Piusa VII kardynałem prezbiterem Santa Maria in Trastevere i biskupem Senigallia, jednak ze względu na zły stan zdrowia zrezygnował z diecezji po kilku miesiącach[3]. Dwa lata później został biskupem Spoleto[2]. W maju 1820 został prefektem Kongregacji ds. Immunitetów Kościelnych, wikariuszem generalnym Rzym[3] i prefektem Kongregacji ds. Rezydencji Biskupów oraz prefektem ds. duchowych Kolegium i Seminarium Rzymskiego[4]. Należał także do Kongregacji Świętego Oficjum, Kongregacji Rozkrzewiania Wiary, Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników, Kongregacji ds. Egzaminowania Biskupów, Kongregacji Indeksu, Kongregacji Konsystorialnej i Kongregacji ds. Wizytacji Apostolskich[4].

Wybór na papieża[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Piusa VII, konklawe 1823 po dwudziestu sześciu dniach obrad wybrało na papieża Annibale della Genga, który przyjął wówczas imię Leon XII. Swój wybór zawdzięczał głównie zelanti – konserwatystom, pragnącym skupienia się na kwestiach religijnych[1]. Początkowo nie chciał się zgodzić na elekcję, ze względu na swój zły stan zdrowia[3].

Pontyfikat[edytuj | edytuj kod]

Pontyfikat Leona rozpoczął się pod znakiem konsekwencji wojen napoleońskich w Europie. W kilku krajach nastąpiła bowiem znaczna sekularyzacja i laicyzacja[2]. Tym bardziej utrudniało to działania nowego papieża, ponieważ był on człowiekiem pobożnym i nastawionym przede wszystkim na działania wyłącznie religijne, a nie polityczne[1]. W tym celu powołał do życia nową Kongregację Stanu, jako organ doradczy[1]. W 1825 roku potępił indyferentyzm i masonerię[1]. Ponadto ogłosił rok 1825 Rokiem Jubileuszowym, czego nie można było zrobić w 1800[2].

Za jego pontyfikatu przeprowadzona została reforma sądownictwa[1]. Przywrócone zostały sądy biskupie do spraw kościelnych i świeckich[1]. W 1827 wydany został Kodeks reformistyczny zarządu Państwa Kościelnego, który wprowadził klerykalizację władzy.

Początkowo jego postawa w kwestiach polityki zagranicznej budziła obawy – nalegał na uznanie Neapolu jako wasala, a także narzekał, że we Francji Ludwik XVIII nie przestrzega ustalonego w 1817 konkordatu[1]. Wkrótce potem jednak, zmienił swoje postępowanie i zaczął działać bardziej elastycznie, m.in. mianował nielubianego, liberalnego kardynała Ercole Consalviego prefektem Kongregacji Rozkrzewiania Wiary i radził się go w wielu kwestiach[1]. Dzięki temu udało mu się zawrzeć konkordaty z Hanowerem w 1824 i Królestwem Zjednoczonych Niderlandów w 1827[1]. 21 maja 1827 papież oświadczył, że będzie obsadzał wakujące stolice biskupie w Ameryce Południowej, co mogło pogorszyć relacje Rzymu z królem Hiszpanii, Ferdynandem VII[1]. Leon działał także silnie na rzecz przywrócenia praw katolikom w protestanckich krajach, czego efektem było ogłoszenie w Wielkiej Brytanii 13 kwietnia 1829 (krótko po śmierci papieża) Aktu Emancypacji Katolików[1].

Papież ten rozpoczął również reformę szkolnictwa. Restaurował prowadzony przez jezuitów Uniwersytet Gregoriański oraz drukarnię watykańską. Uzupełnił zbiory Biblioteki Watykańskiej i odbudował spaloną w 1823 Bazylikę św. Pawła[2]. Objął patronat nad prowadzonymi wykopaliskami na Forum Romanum, Forum Trajana i w termach. Budował szpitale i domy sierot, które często odwiedzał bez zapowiedzi.

17 lutego 1826 roku zatwierdził Konstytucje i Reguły Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Kreował 25 kardynałów na ośmiu konsystorzach[3]. Nie był lubiany szczególnie ze względu na wspomnianą powyżej wzmagającą się klerykalizację w Państwie Kościelnym[1].

Leon XII zmarł w Rzymie i został pochowany w Bazylice św. Piotra[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 426-428. ISBN 83-06-02633-0.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 158-159. ISBN 83-7006-437-X.
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 Della Genga, Annibale (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-09-28].
  4. 4,0 4,1 Notizie per l'anno 1823. Rzym: Cracas, 1823, s. 26.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Pius VII
Emblem of the Papacy SE.svg Papież
1823-1829
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Pius VIII