Leon XII
| Leon XII Leo Duodecimus |
||
| Annibale Sermattei della Genga | ||
| Papież | ||
 |
||
|
||
| Kraj działania |  Włochy |
|
| Data i miejsce urodzenia | 22 sierpnia 1760 prawdopodobnie w Genga, Ankonie, lub Spoleto |
|
| Data i miejsce śmierci | 10 lutego 1829 Rzym |
|
| Papież | ||
| Okres sprawowania | 1823-1829 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 1783 | |
| Nominacja biskupia | 1793 | |
| Sakra biskupia | 24 lutego 1794 | |
| Kreacja kardynalska | 1816 Pius VII |
|
| Kościół tytularny | S. Maria in Trastevere | |
| Pontyfikat | 28 września 1823 | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
||
| Sukcesja apostolska | |||||||||||
| Data konsekracji | 8 marca 1816 | ||||||||||
| Konsekrator | Henryk Benedykt Stuart | ||||||||||
| Współkonsekratorzy | Antonio Felice Zondadari Ottavio Boni |
||||||||||
|
|||||||||||
Leon XII (łac. Leo XII), właściwie Annibale Sermattei della Genga, (ur. 22 sierpnia 1760 - zm. 10 lutego 1829) – papież w okresie od 28 września 1823 do 10 lutego 1829.
Urodził się na zamku Genga koło Spoleto w rodzinie hrabiowskiej. W 1783 przyjął święcenia kapłańskie. Był osobistym sekretarzem papieża Piusa VI, który wysłał go jako swego ambasadora do Lucerny. Został kanonikiem bazyliki św. Piotra a w 1793 arcybiskupem tytularnym Tyru. W latach 1794-1805 był nuncjuszem w Kolonii i w Bawarii.
Po uwięzieniu papieża Piusa VII przez Napoleona Annibale della Genga wycofał się z życia politycznego i osiedlił w opactwie Monticelli koło Piacenzy gdzie prowadził działalność duszpasterską.
W 1816 został mianowany przez Piusa VII kardynałem biskupem Senigallia i biskupem Spoleto, a następnie wikariuszem generalnym Rzym i prefektem kilku kongregacji.
Po śmierci Piusa VII konklawe 1823 po dwudziestu sześciu dniach wybrało na papieża Annibale della Genga, który przyjął wówczas imię Leon XII.
Za jego pontyfikatu przeprowadzona została reforma sądownictwa. Przywrócone zostały sądy biskupie do spraw kościelnych i świeckich. W 1827 wydany został Kodeks reformistyczny zarządu Państwa Kościelnego, który wprowadził klerykalizację władzy.
W encyklice Ubi primum promulgowanej 5 maja 1824 roku Leon XII potępił Towarzystwa Biblijne oraz ideę dokonywania przekładów Biblii na języki pospolite, tzn. narodowe.
W encyklice Quo graviora mala ogłoszonej 13 marca 1825 roku Leon XII wystąpił przeciwko powstającym wówczas tajnym stowarzyszeniom wolnomularskim i karbonarskim. Ośmieliło to sanfedystów do pogromów liberałów.
Papież ten rozpoczął również reformę szkolnictwa. Restaurował prowadzony przez jezuitów Uniwersytet Gregoriański oraz drukarnię watykańską. Uzupełnił zbiory Biblioteki Watykańskiej. Odbudował spaloną w 1823 bazylikę św. Pawła. Objął patronat nad prowadzonymi wykopaliskami na Forum Romanum, Forum Trajana i w termach. Budował szpitale i domy sierot, które często odwiedzał bez zapowiedzi.
Rok 1825 ogłosił rokiem jubileuszowym.
17 lutego 1826 roku zatwierdził Konstytucje i Reguły Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej,
Wprowadził również, pod karą więzienia, nakaz obowiązku spowiedzi wielkanocnej.
Leon XII zmarł w Rzymie i został pochowany w bazylice św. Piotra.
Nie był lubiany szczególnie ze względu na wspomnianą powyżej wzmagającą się klerykalizację w Państwie Kościelnym.
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Leon XII w bazie catholic-hierarchy.org [dostęp 2010-08-31]
| Poprzednik Pius VII |
 |
Papież 1823-1829 |
|
Następca Pius VIII |
