Świadkowie Jehowy w Maroku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Świadkowie Jehowy w Maroku
Świadkowie Jehowy
Kraj  Maroko
Liczebność
(2011)
ok. 100
Liczba zborów
(2011)
2
Rozpoczęcie działalności 1953
Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata w języku arabskim wydano w 1998 roku (część) oraz w 2004 roku (całość).
Niektóre z publikacji Świadków Jehowy w j. arabskim.

Świadkowie Jehowy w Maroku - wspólnota ok. 100 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli) w Maroku (oraz na terenie Sahary Zachodniej), należących do 2 zborów. Od 1973 roku ich działalność w tym kraju jest zdelegalizowana i prowadzą ją nieoficjalnie, z tego powodu szczegółowa liczebność członków wyznania nie jest podawana do wiadomości publicznej.

Spis treści

[edytuj] Historia

[edytuj] Początki działalności w Maroku

W 1953 roku zanotowano sprawozdanie z pierwszego Świadka Jehowy w tym kraju. W roku 1954 z Hiszpanii wydalono misjonarza Biblijnej Szkoły Strażnicy - Gilead, który nauczał bez zgody kleru. W Maroku działało wówczas 3 wyznawców. W 1955 roku razem z innym Świadkiem Jehowy krzewił on religię w Marokadu. Wkrótce dołączyła do nich pięcioosobowa rodzina Świadków Jehowy z Tunezji, która musiała opuścić Tunezję, gdzie powstało ogromne poruszenie, kiedy oni - jako Żydzi) uznali Jezusa za Mesjasza i szybko zaczęli opowiadać drugim o swej nowej wierze. W latach 50. XX w. Álvaro Berecochea, sprawował nadzór nad Biurem Oddziałem w Maroku. W styczniu 1957 roku Maroko odwiedził Nathan Knorr, który w Tangerze wygłosił przemówienie. W 1959 roku do Maroka przybyli kolejni misjonarze, m.in. Sandra Cowan. Pod koniec lat 50. XX do kraju przybyli jeszcze inni nowi misjonarze, dzięki czemu nastąpił widoczny rozwój działalności i wzrost liczby wyznawców.

W latach 60. XX w. istniało już 8 zborów, w których było ponad 260 wyznawców. Ponieważ prawo zabraniało konwersji muzułmanów, głosili innym mieszkańcom tego kraju, głównie Europejczykom. W latach 60. XX w. nastąpił wzrost liczby głosicieli. Wkrótce zaczęto utrudniać cudzoziemcom podjęcie pracy i uzyskanie pozwolenia na pobyt stały, wielu wyznawców wyjechało wtedy do Europy. Wyznawcy działali w Tangerze i innych miastach, gdzie zaczęli rozkrzewiać religię wśród muzułmanów. Nierzadko na Świadków Jehowy nasyłano policję, która domagała się wyjaśnień co do ich działalności. Głosiciele ze zboru w Tangerze regularnie jeździli na większe zgromadzenia do Ceuty, hiszpańskiej eksklawy, portu leżącego na wybrzeżu marokańskim. W 1967 roku grupka wyznawców została zatrzymana przez policję, której obszernie objaśnili swoją działalność.

[edytuj] Działalność w Saharze Zachodniej

W latach 60. XX w. w Al-Ujun i Villa Cisneros (w Saharze Zachodniej) w hiszpańskich więzieniach przebywali hiszpańscy współwyznawcy, odsiadujący wyrok za neutralność, prowadzili oni tam nieoficjalną działalność kaznodziejską, dzięki czemu kilka osób zostało ich współwyznawcami. Świadkowie Jehowy mieszkają głównie w stolicy Sahary Zachodniej.

[edytuj] Zakaz działalności

W kwietniu 1973 roku nieoczekiwanie zakazano w Maroku działalności Świadków Jehowy. Ze względu na zakaz, zebrania oraz zgromadzenia obwodowe musiały się odbywać w małych grupach w mieszkaniach prywatnych, a nie jak wcześniej w Salach Królestwa. Na zgromadzenia okręgowe miejscowi Świadkowie Jehowy jeździli do Francji lub Hiszpanii. W miarę jak w Maroku ze względu na wyjazd zagranicznych współwyznawców ubywało Świadków Jehowy, Towarzystwo Strażnica postanowiło zamknąć tutejsze Biuro Oddziału, a swoich misjonarzy skierować do innych krajów. Ostatnie sprawozdanie oficjalnie opublikowano w 1994 roku, działało wówczas 56 wyznawców, a na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa było 124 osób.

Obecnie sprawozdanie z działalności w tym kraju dołączane jest do ogólnego z 30 krajów, gdzie działalność Świadków Jehowy jest ograniczona prawnie lub zakazana. Corocznie publikowane są przez organizacje, monitorujące przestrzeganie praw człowieka, specjalne raporty m.in. o sytuacji tej społeczności religijnej w Maroku i Saharze Zachodniej. Zebrania religijne odbywają się w mieszkaniach prywatnych z zachowaniem nadzwyczajnych środków ostrożności. Świadkowie Jehowy mieszkają w głównie w największych miastach Maroka i stolicy Sahary Zachodniej.

[edytuj] Bibliografia


Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj