Świadkowie Jehowy w Wielkiej Brytanii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Świadkowie Jehowy w Wielkiej Brytanii
Świadkowie Jehowy
Kraj  Wielka Brytania
Liczebność
(2013)
136 993 Green Arrow Up.svg 0,99%
 % ludności kraju
(2013)
0,21%
Liczba zborów
(2013)
1558Green Arrow Up.svg 0,91%
Rozpoczęcie działalności 1881
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Manchester
Manchester
East Pennine
East Pennine
Bristol
Bristol
Edgware
Edgware
Surrey
Surrey
Dudley
Dudley
L.
L.
Londyn
Londyn
Geographylogo.svg
Miejscowości w Wielkiej Brytanii, w których znajdują się Sale Zgromadzeń Świadków Jehowy oraz zaznaczone na niebiesko Biuro Oddziału. Skróty: L – Sala Zgromadzeń w Londynie.

Świadkowie Jehowy w Wielkiej Brytanii – wspólnota Świadków Jehowy w Wielkiej Brytanii[a], licząca w 2013 roku 136 993 głosicieli, należących do 1558 zborów. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2013 roku zebrało się 223 845 osób[1]. Biuro Oddziału, koordynujące działalność miejscowych wyznawców i Świadków Jehowy z Irlandii znajduje się w Londynie[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1914 roku rozpoczęto wyświetlanie Fotodramy stworzenia w 98 brytyjskich miastach.
i w Manchesterze - dwie z siedmiu w Wielkiej Brytanii.

Początki[edytuj | edytuj kod]

W 1881 roku z USA przybyli dwaj współpracownicy Charlesa Taze Russella – J.C. Sunderlin i J.J. Bender, rozpoczynając działalność w Anglii i Szkocji. w Londynie utworzono pierwszą grupę wyznawców. Prawdopodobnie pierwszym Badaczem Pisma Świętego w Anglii został Tom Hart[3]. Dziesięć lat później w Londynie i Liverpoolu przebywał C.T. Russell. Kraj ten odwiedził również w 1903 roku. W 1900 roku zanotowano 10 zborów ze 138 wyznawcami. 23 kwietnia 1900 roku, w Londynie, przy Gipsy Lane 131 w dzielnicy Forest Gate, nabyto posesję, na której utworzono pierwsze Biuro Oddziału. Było to pierwsze na świecie Biuro Oddziału Towarzystwa Strażnica. W 1911 roku siedziba oddziału Towarzystwa Strażnica w Londynie została przeniesiona na Craven Terrace 34, gdzie znajdowało się więcej pomieszczeń biurowych i mieszkalnych[3].

W 1914 roku prawnie zarejestrowano działalność Międzynarodowych Badaczy Pisma Świętego (ISBA). W 98 miastach Fotodramę stworzenia obejrzało ponad 1 226 650 widzów. Zanotowano 182 zbory. W latach 1926-1930 wielu brytyjskich wyznawców wyjechało głosić swoją religię na innych kontynentach. W 1938 roku na kongresie w stolicy przemawiał Joseph Franklin Rutherford, a program został transmitowany przez stacje radiowe na 4 kontynentach do 49 innych zgromadzeń w krajach angielskojęzycznych. W roku 1939 osiągnięto liczbę 4375 głosicieli. W czasie II wojny światowej ponad 4300 z nich uwięziono. W 1941 roku na kongresie w Leicester obecnych było ponad 12 000 osób[4]. Rok później zanotowano ponad 12 430 wyznawców.

Powojenny rozwój działalności[edytuj | edytuj kod]

W 1950 roku osiągnięto liczbę ponad 23 000 wyznawców. W latach 1950–1966 na kongresy międzynarodowe do Londynu przybyli delegaci z ponad 50 krajów. W 1958 roku przekroczono liczbę 40 000 głosicieli. 26 kwietnia 1959 roku otwarto nowe Biuro Oddziału w Mill Hill w Londynie. W miarę zwiększających się potrzeb zwiększano liczbę pomieszczeń mieszkalnych[3].

W 1963 roku osiągnięto liczbę prawie 52 000 głosicieli. W tym też roku Wielka Brytania była jednym z miejsc międzynarodowego kongresu okołoziemskiego – grupa 583 delegatów z 20 państw przenosiła się do 27 wytypowanych miast kongresowych na całym świecie. W 1967 roku utworzono pierwsze zbory obcojęzyczne. W roku 1969 na kongresie międzynarodowym w Londynie obecne były delegacje z 63 krajów, liczba obecnych wyniosła 82 416, a 2215 osób zostało ochrzczonych. W 1974 roku zanotowano liczbę 75 235 głosicieli. Rok później otwarto Salę Zgromadzeń w Manchesterze.

W roku 1978 odbył się kongres międzynarodowy w Edynburgu. W roku 1983 wybudowano pierwszą Salę Królestwa metodą szybkościową (w ciągu dwóch dni). Dwa lata później w Wielkiej Brytanii zanotowano ponad 100 tysięcy Świadków Jehowy. W 1989 na kongresach międzynarodowych w Polsce obecnych było 721 brytyjskich delegatów. W następnych latach delegaci uczestniczyli w kongresach międzynarodowych m.in. w Berlinie, Pradze, Budapeszcie, Moskwie, Kijowie i innych miastach także w Afryce, Azji i Ameryce.

W 1993 roku nieopodal Biura Oddziału ukończono budowę drukarni i kompleksu biurowców o łącznej powierzchni użytkowej 18 500 m²[3]. W tym samym roku zanotowano też ponad 127 000 głosicieli. W 1998 roku odbyło się 9 kongresów międzynarodowych z delegatami z ponad 60 krajów. W 2000 roku w kraju korzystano z 7 Sal Zgromadzeń: (Manchester, Londyn, Dudley, Surrey, East Pennine, Bristol i Edgware). W Wielkiej Brytanii działa również jedna z największych drukarni Towarzystwa Strażnica. Drukuje miesięcznie ponad 14 milionów egzemplarzy czasopism w 33 językach i wysyła je do ok. 10 tysięcy zborów w 70 krajach. W 2012 roku oprócz zborów angielskojęzycznych działało 70 zborów i ponad 80 grup obcojęzycznych[5] (działających w ponad 20 językach, w tym polskojęzyczne). W dniach 22-24 sierpnia 2014 roku w Londynie odbył się kongres międzynarodowy[6].

Zbory polskojęzyczne[edytuj | edytuj kod]

Historia. W roku 1923 zbór polskojęzyczny w Londynie z liczbą 1029 osób, obecnych na Pamiątce śmierci Jezusa zajął pierwsze miejsce na liście ogólnoświatowej, ułożonej według grup językowych. W 2010 roku na kongresie w Coventry było zgromadzonych ok. 2500 wyznawców z polskojęzycznych zborów w Wielkiej Brytanii a cały program przedstawiono w języku polskim. Ochrzczono 52 nowych członków. Obecnie 25 „polskich zborów” i 37 grup polskojęzycznych działa przeważnie w dużych miastach Anglii, Szkocji, Walii i Irlandii Północnej[7].

Świadkowie Jehowy w brytyjskich terytoriach zależnych[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy na Anguilli[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Świadkowie Jehowy na Anguilli.

Wspólnota 74 Świadków Jehowy na Anguilli, należących do 2 zborów. Na corocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrały się 263 osoby (2013).

  • Historia. W 1914 roku rozpoczęto działalność kaznodziejską, a podczas II wojny światowej działalność ta została zakazana. W roku 1948 misjonarze, absolwenci Szkoły Gilead z łodzi Sibia rozpoczęli regularną działalność misyjną. W 1952 roku zanotowano pierwszego miejscowego głosiciela, dwa lata później dwóch. W 1957 roku powstał 7-osobowy zbór. W 1964 roku liczba wyznawców przekroczyła 10 osób, a w 1988 roku - 20. 10 lat później zanotowano 30 aktywnych głosicieli, a w roku 2005 powstał drugi zbór. W 2007 roku przekroczono liczbę 50 wyznawców, a rok później 60. 25 października 2009 roku w Las Bay odbył się kongres z udziałem prawie 500 wyznawców z Anguilli, St. Martin, St. Maarten, Statia i innych pobliskich wysp.

Świadkowie Jehowy na Bermudach[edytuj | edytuj kod]

Wspólnota 510 Świadków Jehowy na Bermudach, należących do 5 zborów. W 2013 roku na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 1088 osób. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Nowym Jorku[8].

  • Historia. Działalność zainicjowali misjonarze Szkoły Gilead po II wojnie światowej. W roku 1949 zanotowano 8 głosicieli. Rok później powstał pierwszy zbór. Następował rozwój działalności, przybywało głosicieli (10 w 1951 roku, 20 w 1953 roku, 60 w 1962 roku i 108 w 1964 roku). W roku 1970 powstał drugi zbór, a w 1974 trzeci – osiągnięto wtedy liczbę 167 wyznawców. W roku 1975 przekroczono liczbę 500 głosicieli. Dwa lata później utworzono czwarty zbór. W 1985 roku zanotowano 328, w roku 1994 – 419 głosicieli, w 2009 roku było ich 491, a w roku 2011 – 513. Sale Królestwa znajdują się w Hamilton, St. George's oraz Southampton[7].

Świadkowie Jehowy na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych[edytuj | edytuj kod]

Wspólnota 268 Świadków Jehowy na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych, należących do 4 zborów. W 2013 roku na corocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 840 osób.

  • Historia. Działalność zainicjowali misjonarze, absolwenci Szkoły Gilead i w styczniu 1947 roku zanotowano 8 głosicieli. W roku 1948 inni misjonarze z łodzi Sibia rozpoczęli regularną działalność misyjną na różnych wyspach archipelagu. W 1951 roku powstał pierwszy zbór. W 1958 roku kilku delegatów było obecnych na kongresie międzynarodowym w Nowym Jorku. Następował rozwój działalności, przybywało głosicieli. W latach 70. XX w na wyspie Tortola powstała Sala Królestwa dla ówczesnych 40 Świadków Jehowy głównie z tej wyspy. Rok później było ich ponad 50. W roku 2009 ich liczba wynosiła 236 osób. W 2010 roku powstał czwarty zbór, a liczba głosicieli wzrosła do 254. W 2012 roku zanotowano 272 głosicieli. Sale Królestwa znajdują się w Road Town oraz Spanish Town[7].

Świadkowie Jehowy na Falklandach[edytuj | edytuj kod]

Wspólnota 11 Świadków Jehowy na Falklandach, należących do 1 zboru. W 2013 roku na corocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 21 osób.

  • Historia. W 1955 roku działalność kaznodziejską zapoczątkowało dwóch misjonarzy, absolwentów Szkoły Gilead. W 1963 roku zanotowano 5 głosicieli. Dziesięć lat później powstał zbór. W 1980 roku przybyła brytyjska rodzina współwyznawców. W 2012 roku zanotowano 13 głosicieli.

Świadkowie Jehowy w Gibraltarze[edytuj | edytuj kod]

Wspólnota 117 Świadków Jehowy w Gibraltarze, należących do 2 zborów. W 2013 roku na corocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 216 osób.

  • Historia. Działalność rozpoczęto w 1960 roku, założono 19-osobowy zbór. W 1983 roku przekroczono liczbę 100 głosicieli. W 1987 roku osiągnięto liczbę 137 głosicieli. W 1988 roku założono drugi zbór. W październiku 2008 roku w ciągu dwóch dni wybudowano i otwarto nową Salę Królestwa, w której budowie pomagali hiszpańscy współwyznawcy[9].

Świadkowie Jehowy na Kajmanach[edytuj | edytuj kod]

Wspólnota 232 Świadków Jehowy na Kajmanach, należących do 3 zborów. W 2013 roku na corocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 600 osób.

  • Historia. W roku 1929 na Wielki Kajman przybył po raz pierwszy jamajski współwyznawca – Patrick Davidson i ponownie w roku 1937. W roku 1950 przybyło dwóch misjonarzy Szkoły Gilead. Dziewięć lat później założono 12-osobowy zbór. W roku 1972 liczba wyznawców osiągnęła 21 osób, a trzy lata później przekroczyła liczbę 30 głosicieli. W 1982 roku na Kajmany wysłano dalszych misjonarzy, rok później przekroczono liczbę 50 głosicieli. W roku 1987 wyznawcy pojawili się na Cayman Brac. W 1988 roku działało 60 wyznawców, w 1993 roku przekroczono liczbę 100. W 2001 roku powstał drugi zbór, trzy lat później trzeci. W 2006 roku przekroczono liczbę 200 aktywnych głosicieli. W 2007 roku na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa było obecnych 675 osób – ok. 1,5% mieszkańców. W 2008 roku zanotowano 273 wyznawców.

Świadkowie Jehowy na Montserracie[edytuj | edytuj kod]

Wspólnota 26 Świadków Jehowy na Montserracie, należących do 1 zboru. W 2013 roku na corocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 100 osób.

  • Historia. Działalność kaznodziejską rozpoczęto w 1914 roku. W 1919 roku brał w niej udział W.R. Brown, który wyświetlał Fotodramę stworzenia. W 1936 roku Charles Payne wyposażony w samochód z megafonem wygłaszał przemówienia religijne. Jednakże dopiero po II wojnie światowej nastąpił jej szybszy rozwój gdy w roku 1966 przybyli misjonarze, absolwenci Szkoły Gilead. W latach 70. XX w. działało tam ok. 30 głosicieli, z których większość ze względów ekonomicznych opuściła wyspę. Sala Królestwa znajduje się w Saint Peter's[7].

Świadkowie Jehowy na Turks i Caicos[edytuj | edytuj kod]

Wspólnota 326 Świadków Jehowy na Turks i Caicos, należących do 6 zborów. W 2013 roku na corocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrały się 1242 osoby.

  • Historia. Działalność kaznodziejską zapoczątkowali w 1948 roku misjonarze, absolwenci Szkoły Gilead. W 1959 roku zanotowano 7 głosicieli. W roku 1982 było ich 30, a w 1989 roku - 50. W 1995 roku zanotowano 110 głosicieli. W 2010 roku liczba ta wzrosła do 273 wyznawców, powstały też dwa nowe zbory. Rok później zanotowano 299 głosicieli. W 2012 roku osiągnięto liczbę 332 głosicieli. W 2013 roku powstał szósty zbór. Sale Królestwa znajdują się na wyspach Grand Turk Island, Providenciales oraz North Caicos[7].

Świadkowie Jehowy na Wyspie Świętej Heleny[edytuj | edytuj kod]

Wspólnota 118 Świadków Jehowy na Wyspie Świętej Heleny (co stanowi ok. 3% populacji, jeden głosiciel przypada na ok. 30 mieszkańców [1:30] – najwyższy wskaźnik w świecie), należących do 3 zborów. W 2013 roku na corocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 221 osób (ponad 7% mieszkańców).

  • Historia. W 1933 roku, dwaj Świadkowie Jehowy, na krótko odwiedzili wyspę. Nowym wyznaniem zainteresował się Tom Scipio, policjant i diakon Kościoła baptystów. Wkrótce opuścił Kościół wraz z 12 innymi jego członkami. Potem otrzymali z nowojorskiego Biura Głównego Świadków Jehowy gramofony z nagraniami wykładów biblijnych. Nowi wyznawcy przemierzali wyspę i odtwarzali owe nagrania. W 1951 roku przyjechał na rok, pierwszy przedstawiciel Towarzystwa Strażnica, pochodzący z Afryki Południowej Jacobus van Staden. Z czasem utworzono dwa zbory, jeden w Levelwood, a drugi w Jamestown. W 1958 roku George Scripo (pierwszy dentysta na wyspie) reprezentował Wyspę Świętej Heleny w dwuminutowym wystąpieniu na kongresie w Nowym Jorku. Liczba wyznawców szybko rosła, w roku 1998 było ich 160, jednak wielu opuściło wyspę, przenosząc się w inne miejsca - obecnie jest ich ok. 114 a na uroczystość Pamiątki corocznie przybywa od 7–10% mieszkańców wyspy. W 2010 roku powstał trzeci zbór. Sala Królestwa znajduję się w Half Tree Hollow[7].

Galeria wybranych Sal Królestwa w Wielkiej Brytanii[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Wraz z wyznawcami na Guernsey – ok. 200 w 2 zborach, na Jersey – ok. 300 w 3 zborach, na Man – ok. 120 w 1 zborze oraz ok. 60 na Hebrydach, Orkadach, Szetlandach i na Pitcairn, gdzie działają czasowo lub prowadzą działalność listownie – w 1975 dostarczyli tam 60 egz. Biblii w Przekładzie Nowego Świata dla każdego mieszkańca wyspy

Przypisy

  1. Rocznik Świadków Jehowy 2014. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 186-187.
  2. Watchtower: Biuro Oddziału w Wielkiej Brytanii (pol.). jw.org. [dostęp 2013-12-11].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Pierwsze utworzono sto lat temu. „Przebudźcie się!”. LXXXI, s. 17-19, 22 grudnia 2000. Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe. ISSN 1234-1169. 
  4. Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy, nr 12/1988 rok, s. 23
  5. Wielka Brytania. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXIV, s. 2, 15 maja 2013. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  6. Rozpoczyna się seria międzynarodowych kongresów Świadków Jehowy, www.jw.org
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 Watchtower: Znajdź miejsce zebrań Świadków Jehowy (pol.). jw.org. [dostęp 2014-06-29].
  8. Watchtower: Świadkowie Jehowy na Bermudach (pol.). jw.org. [dostęp 2014-06-29].
  9. Przebudźcie się! październik 2010 s. 29, ‛Położyć tamę fali samolubstwa’

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons